Ik ben het helaas eens met SOAD, ik had erg hoge verwachtingen van Exile, maar na een eerste luisterbeurt ben ik toch flink teleurgesteld. Het album staat vol met lage bassen, die erg vervelend worden na een tijdje. Op de helft van het album had ik eigenlijk al meer dan genoeg gehad van deze chaos in de nummers. Zelfs de fijne melodielijnen van het vorige album zijn hier bijna niet meer te bekennen, en dat was in mijn ogen juist het sterkste punt aan Happiness. Alleen de afsluiter vind ik een goed nummer, maar zelfs dit nummer haalt het niveau niet van de nummers op het debuutalbum.

De mannen van Hurts proberen op Exile een stel spannende nummers neer te zetten, maar ik vind het vooral erg saai en eentonig. Misschien roep ik nu wel te snel, maar ik ben erg teleurgesteld in dit album, en dat na het fantastische Happiness uit 2010. Ik zal nog geen beoordeling geven want dat vind ik vroeg na één luisterbeurt, maar ik heb er niet veel vertrouwen in dat ik dit album net zo ga waarderen als het debuut.