Tja, er zijn bands die na een fantastisch debuut de weelde niet kunnen verdragen en alleen nog maar meer, meer, meer willen. En dan heb ik het niet over kwaliteit maar over kwantiteit. Zo hoog mogelijke verkoopcijfers bereiken, op de commerciële tour dus. UB40 is hier dus een typisch voorbeeld van. Maar eerlijk gezegd, ook al zou UB40 na dit fantastische debuut voor kwaliteit hebben gekozen en niet voor commerciële flutmuziek, dan denk ik toch dat ze Signing Off nooit overtroffen zouden hebben, want beter dan dit nogmaals weergaloze debuut kan gewoon niet. Neem nu Madam Madusa en Food for Thought. Dit is toch reggae van grote klasse. Het is duidelijk, ik ga me niet verder wagen aan het opnieuw beluisteren van de albums die UB40 hierna gemaakt. Is zonde van de tijd. Dan zet ik toch maar liever een album van Bob Marley op. Exodus bij voorbeeld.

5.0*