Ik hoorde voor het eerst van deze band toen ik tijdens mijn bezoek in "De Waaghals" in Nijmegen een nummer van hun nieuwste album "Tomboy" hoorde. De muziek maakte mij onmiddellijk enthousiast en ik besloot dit album uit 2007 ook maar eens te gaan beluisteren. Prachtige muziek en het heeft ook iets mystieks. Ik moest gelijk denken aan die "sacrale" muziek van Dead Can Dance hoewel die muziek toch wel heel anders klinkt.
"Panda Bear" - dat durf ik nu wel te zeggen - is voor mij toch wel de ontdekking van dit jaar. Het nummer dat er ver boven uitspringt op dit schitterende album is voor mij het ruim 12½ minuten durende "Bros". Fenominaal. Ik ga me verder mij ook maar eens verdiepen in het nieuwste album "Tomboy" en de muziek van Animal Collective waar ook regelmatig op dit topic naar verwezen wordt.

4,5*

Nu inmiddels voor de vijfde keer beluisterd en ik moet toegeven dat het alsmaar beter wordt. Het is dus muziek . Dit album behoort voor mij met het album "Suicide" (1977) van de gelijknamige band tot de meest experimentele albums die ik ooit gehoord heb. Het nummer "Sentimental Journey" blijft ook een uiterst vreemd nummer. Je zou haast zeggen dat het een grap is. De overige nummers zijn minder experimenteel maar klinken toch radikaal anders dan de nummers op Pere Ubu's zeer toegankelijke album "Worlds in Collision" uit 1991, het enige album van Pere Ubu dat ik tot voor kort kende.
Wel opvallend dat in de jaren 1977-1979 zo veel vernieuwende muziek gemaakt werd. Voor mij behoren die jaren in ieder geval tot de beste jaren in de geschiedenis van de popmuziek.

4,0*

Een werkelijk schitterend album dat ik vanavond sinds lange tijd weer eens beluisterd heb nadat ik het nummer "A Dream Within a Dream" naar het gedicht van Edgar Allan Poe tegengekomen was in de MM New Wave KO lijst. Dit openingsnummer vind ik met de afsluiter Dr Mabuse ook de beste track van dit album dat voor mij te boek staat als het beste Duitse Pop-album aller tijden. Hier kan Kraftwerk zelfs niet tegenop. Ook zeer mooi zijn uiteraard de overbekende nummers 'Duel' en 'P-Machinery'.
btw Op mijn LP duurt het nummer Dr Mabuse slechts 5:03 minuten dat wordt gevolgd door The Chase en de afsluiter The Last Word (Strength to Dream). Mag ik aannemen dat de volgorde die we hier op MM aantreffen de volgorde is zoals die op de CD staat.

5,0*