Ik was erg te spreken over het vorige album, maar ik vrees dat Ben me hier wel kwijtraakt. Hoewel ik het een dappere stap vind om hier het experiment verder op te zoeken dan veel mensen van hem zouden verwachten, kan ik er zelf niet meer echt van genieten. Ik mis de flow die de vorige plaat zo fijn maakte en de vocalen verdwijnen naar mijn mening te veel op de achtergrond. De eerste twee nummers zijn eigenlijk de enige liedjes die bij mij goed binnenkomen. De komende tijd zal ik zeker proberen dit album beter te doorgronden, maar zoals het nu lijkt gaat Noonday Dream niet in mijn toplijsten eindigen. Wie weet moet het kwartje nog vallen.