menu

Hier kun je zien welke berichten Sake als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

TesseracT - Altered State (2013)

4,5
Ik wil toch even een aparte reactie plaatsen voor Calabi-Yau: volledig uit het niets na een halfuur strakke ritmes en stug gitaarwerk opeens die heerlijke saxofoonsolo. Dergelijke verrassingen zijn bij mij altijd welkom.

TesseracT - Sonder (2018)

4,0
Instrumentaal vind ik het een sterke plaat, alhoewel ik me aansluit bij Zagato dat er best nog wel ruimte geweest was om de nummers iets verder uit te wijden. De zanglijnen op Sonder kunnen me echter nog niet echt overtuigen.. Nu moet ik toegeven dat dat bij Tesseract wel vaker een probleem geweest is, maar ik vermoed niet dat mijn waardering voor deze plaat in de buurt gaat komen van Altered State.

Thank You Scientist - Stranger Heads Prevail (2016)

4,0
Zonde dat op deze bijzondere plaat nog geen reacties geplaatst zijn, bij dezen:

Thank You Scientist schotelt hier een wilde mix van genrewisselingen voor waarmee ík mij in ieder geval zeker een uurtje kostelijk vermaak. De hoofdnoemer is prog, maar of de rest nou moet vallen onder rock, metal, jazz of tóch nog iets anders is lastig te zeggen. Ondanks de bonte mix aan stijlen en instrumenten weten deze heren toch een verrassend toegankelijke en samenhangende plaat te leveren zonder de luisteraar in technische passages te verzuipen. De cleane en heldere zang doet denken aan de Silversun Pickups en geeft de sound een (overwegend) vriendelijke smoel.

The Swan Thief - II (2017)

Alternatieve titel: 2

4,0
Ik heb al een hele tijd een lastige verhouding met post-rock: enerzijds vind ik het ontzettend fijne muziek, maar toch gaat het mij vaak na een kwartier stierlijk vervelen. Misschien is het het overwegend ontbreken van zang, misschien is mijn gehoor teveel verwend met wilde muzikale sprongen om de subtiele veranderingen nog te waarderen .. ik weet het niet.

Wat ik wel weet, is dat dit album voor mij de juiste snaar raakt: dynamische nummers met sterke opbouw, gecombineerd met melancholische, ingetogen zang die nergens te fragiel of zweverig wordt. Aan ambient grenzende passages worden afgewisseld met logge grommende gitaarstukken, allemaal binnen een passend geheel. De ritme-wisselingen geven een progressief tintje aan deze anderszijds toegankelijke muziek en voorkomen hiermee dat ik net als bij veel andere albums op de helft afhaak.

Threshold - Legends of the Shires (2017)

3,0
Deze plaat zorgt bij mij echt voor stemmingswisselingen. Het ene moment krijg ik een kick van de progressieve muzikale partijen en krachtige zang, terwijl ik een halve minuut later me enorm moet bedwingen om die Bon Jovi-esque ballads weg te klikken en de plaat ver weg te stoppen. Misschien dat ik gewoon heel erg moet wennen aan de sound/stijl, dit is ten slotte mijn eerste kennismaking met Threshold. Ik weerhoud me dus nog even van een oordeel, want ik kan hier voor mezelf nog geen goede balans in vinden tussen de zoetsappige melodieën en fijne experimentele instrumentale passages.

Zou het kunnen dat ik bij het verkeerde album van deze mannen ben begonnen? Ik hoor namelijk veel moois en het zou zonde zijn om een band volledig aan de kant te schuiven op basis van een paar nummers.