Dit album was mijn eerste stapje in de stevigere prog-regionen en heeft dus voor mij ook deels daardoor een speciaal plekje in mijn digitale platenkast. De welgekozen overgangen van metal-riffs naar rustig passages zijn niet uniek in het genre, maar worden wel naar mijn idee hier fantastisch uitgevoerd zonder ergens dynamiek te forceren. Het is na een tijdje weer net zo fijn om dit muzikale reisje op te zetten, wat mij laat twijfelen of ik toch vijf sterren uit moet gaan delen..

Ai, op deze vergelijking was ik niet mentaal voorbereid.

Voor de rest snap ik je bedenkingen ten opzichte van Bloom wel. Vooral als je The Tide, the Thief & River’s End ook minder kon waarderen, valt dit waarschijnlijk meer in datzelfde straatje. Dit album verteert inderdaad iets trager door de "interrupties", wat de flow van de plaat iets sterker onderbreekt dan de band eerder heeft laten gebeuren. Bij mij valt het nu allemaal mooi op z'n plekkie, maar ik kan me heel goed voorstellen dat het bij veel mensen een kink in het luisterplezier is.