Zooo 20 stemmen.. Dit was echt één van de meest geweldige bands die er ooit bestaan heeft en maar weinig mensen kennen het, helaas. Voor mij is dit de beste band en het beste album van de hele canterbury scene. Andere pareltjes zijn "Soft Machine - Third" en "Caravan - In The Land Of Grey and Pink.

Geweldig album. Hang on now is één van de beste nummers uit de 80's. Die track blijf ik maar op repeat zetten!

In mijn ogen verreweg het beste Korn album. Loodzware sound en grooves. Hele gave (dissonante) combinaties van begeleiding en zangmelodie. Hét album om je woede mee te uiten. Vind alleen 14 vier-minuten-tracks te veel en afbreuk doen aan het album als geheel. En zeker niet alle nummers zijn even goed. Wake up hate en One more time hadden van mij weggelaten mogen worden. Die klinken me net iets te karikaturaal.

Shadows vind ik toch wel een dieptepunt uit Mark's repertoire eigenlijk. Summer Dress is daarentegen wel weer een hoogtepunt, maar al bij al behoort dit album samen met Songs For A Blue Guitar voor mij tot zijn mindere werken.

Egt cool!!

Naar mijn mening is er maar weinig écht goede muziek in de jaren 90 gemaakt en dan ineens dit...
Magisch album, authentiek en oprecht, die je meesleurt vanaf de eerste seconde en geen moment te lang duurt. Zoveel melancholie en bedroefdheid hoor ik op geen enkel ander album dat ik ken. Je moet er van houden natuurlijk, maar ik ben er gek op.

Alsof ze "I Am a Rock" zelf hebben geschreven! Ik vind dat het beste nummer van deze plaat (het is een cover van Simon & Garfunkel). Het is mijn lievelingssongtekst en de uitvoering van RHP past er naar mijn mening eigenlijk veel beter bij!

Verder komt dit album als geheel op mij een beetje over als de restjes van Red House Painters I. De eerste helft (t/m Helicopter) vind ik weer top, maar de tweede helft vind ik beduidend minder.

Have You Forgotten is magisch. Song For A Blue Guitar ook. De rest doet weinig tot niets met me. Nummers als Make Like Paper en Silly Love Songs zijn hopeloos saai en koud. Vind dit veruit het minste album van Mark.

Voor mij is dit verreweg de beste plaat van Mark Kozelek / Sun Kil Moon en misschien nog wel beter dan het "terneergeslagen" Red House Painters 1.
Ik vind werkelijk elk nummer (bijna even) goed en dat had ik zeker niet met voorgaande SKM albums. Dit album voelt voor mij als een zeer krachtig, overtuigend geheel, ook omdat de gitaar/zang nummers dit keer niet afgewisseld worden met heavier band-arrangementen.
Dit album straalt kalmte, berusting, natuur, wijsheid en volmaaktheid uit. Mark Kozelek is zo'n artiest die in de toekomst waarschijnlijk veel meer populariteit zal krijgen dan nu mogelijk is.

Ik blijf het een irritant idee vinden dat dit officieel een compilatie-album is. Dat is zonde, (vooral omdat een aantal van de nummers op "The Smiths" zijn terechtgekomen) want dit is gewoon de beste Smiths plaat die er bestaat. Het is een oerknal van frisse en oprechte creativiteit. Alle latere albums zijn natuurlijk ook steengoed, maar vergeleken met deze klinken ze enigszins over-geproduceerd, minder spontaan.