Red Lamb is de band van voormalig gitarist Dan Spitz, die Anthrax verliet om horlogemaker te worden. Hij is terug met een nieuwe band. Ook Dave Mustaine is hierbij betrokken. Minstens zo belangrijk als de muziek is het verhaal van deze plaat. En dat gaat over autisme. Spitz en zijn vrouw hebben namelijk een kind met een heftige vorm van autisme. Elke verkochte plaat draagt hij aan het goede doel dat het stel heeft opgezet, Autism Speaks. Zie daarvoor ook de zeer uitgesproken videoclip van Puzzle Box.

Maar hoe is Mustaine nou bij dit project betrokken? Er was nogal onduidelijkheid over. Zou hij gitaarspelen? Zingen misschien? Eindelijk is hij officieel niet meer dan de co-producer. En toch. De stem op deze plaat? Klinkt als Mustaine. De riffs op deze plaat? Klinken als Megadeth. Dit ís gewoon Megadeth. Daarom is het verbazingwekkend dat onze roodharige vriend niet zelf is te horen. Hij zal echter vast wel een aandeel in het schrijfproces hebben gehad.

Prima plaat in de stijl van Megadeth die Mustain's band net niet evenaart.

Puzzle Box videoclip

Hell yeah!

Opnieuw een knaller van Revocation, de band rondom het gitaarwonder David Davidson. Zijn groep is een van de zeer weinige extreme (en technische) metalbands die mijn inziens echt de moeite waard is. Dit keer moest ik flink doorbijten, want dit titelloze, vierde album is het hardste tot nu toe. Misschien omdat de band tegenwoordig met twee gitaristen aantreedt - wat volgens mij op de vorig jaar verschenen EP ook al het geval was. Ik had het er de eerste vijf luisterbeurten nogal moeilijk mee, en dat vind ik persoonlijk vrij veel moeite doen voor een album. Bijna had ik de hoop opgegeven, want buiten thrash, death en wat heavy zijn er weinig invloeden uit jazz en fusion en andere genres te bespeuren. Natuurlijk, ze zijn er wel, maar het raast zo snel en genadeloos door dat de dynamiek wat zoekt lijkt. Maar goed, omdat ik een hoge dunk heb van Davidson en Revocation heb ik dit album langer de kans gegeven. Ten slotte kan ik goed leven met deze keiharde stomp in de maag en heeft de plaat inmiddels al twintig rondjes gedraaid. Dat zegt alles, lijkt mij. Mijn favoriete track is Invidious, al was het maar om die geniale, als een bezetene beukende banjoriff.

In september komt dit gezelschap met The Black Dahlia Murder naar Enschede.

Teratogenesis is met afstand het beste werk van Revocation. De band is ondertussen langspelers blijven uitbrengen, maar steeds weer grijp ik terug naar dit fijne meesterwerk. Verder niets toe te voegen aan de reactie van Tornodos.

Anyway You Want It Zo heb ik een andere favoriet ontdekt, Journey.

Tof album van Rise Against met Heaven Knows als mijn favoriet. Ik heb weinig met punk en (melodische) hardcore, dus mijn voorkeur gaat meer uit naar de iets(je) geliktere, maar misschien wel vooral nog betere opvolgers Siren Song en The Sufferer.