Zielloze 'supergroup', met drummer Vinny Appice, bassist Marco Mendoza, zanger Doogie White en de zestienjarige gitarist Iggy Gwadera. Combineer de letters van de achternamen en je krijgt WAMI. Hardrock volgens het boekje, zonder greintje spontaniteit of goede songs. Snel vergeten dit.

Ik kende Warrant alleen van de song Cherry Pie. Het verhaal achter de band en deze plaat had ik ook al meerdere keren gehoord. De druk van het label om een hit te schrijven - subtiele hoes ook, zie ik hier - het grote succes en dat de mannen van Warrant tegen hun zin 'die one hit wonder band van Cherry Pie' werden.

Eerlijk is eerlijk, ik had er weinig van verwacht, maar ik ben positief verrast. Gladde party rock kan ik op gezette tijden wel waarderen, maar de kwaliteiten van de songs doen de goedkope uitstraling vergeten - ondanks de teksten. De zangpartijen en het gitaarwerk zijn geweldig, maar stiekem ben ik nog het meest gecharmeerd van de fantastische energie die het album uitstraalt..

Ik zal, de smaakpolitie negerend, Cherry Pie waarschijnlijk altijd wel een lekker nummer blijven vinden, maar ik snap waarom Warrant er niet altijd blij mee is. Nu ik dat besef kan ik constateren dat dat een compliment is aan de kwaliteit van Warrant, of in ieder geval aan dit album.

Trouwens: ik heb hardop moeten lachen om de bonustrack Ode to Tipper Gore. Next stop: Dog eat dog

Heel coole plaat van Wintersun.

Breed uitgesponnen mix van folk en melodieuze death metal met een avontuurlijk karakter. Time deel I is meeslepend en heel divers, wat zich alleen al uit in de dynamische zangpartijen (screams, grunts, clean & vrouwenzang). Er staan een aantal prachtige gitaarsolo's op, en de sfeer op deze plaat is om in te lijsten zo mooi. Het is ook zeker een epische zit, met soms veel gelaagde partijen, al zijn de toetsenpartijen wat mij betreft soms iets te neurotisch. Het is wel jammer dat er eigenlijk maar drie echt nummers op staan, want opener When Time Fades Away en Darkness And Frost zijn intro's/aanlopen naar de volgende nummers. Daar moet ik wel bij vermelden dat de opener tevens mijn favoriete track is.

Laten we hopen dat Time deel II snel verschijnt (gepland voor volgend jaar) want dit ruim halve uur smaakt naar meer.

Eens. The Outcast en opener Malstroem zijn erg lekkere nummers. Maar het album heeft te veel net-niet-momenten. En Breakdown, door RuudC al aangehaald, mag wat mij betreft nu al de boeken in als slechtste song van 2016.