Nét terug van een weekendje Lissabon. Een Marillion weekendje Lissabon om precies te zijn. Bewust gewacht met een waardering totdat ik het live had gezien. Op het album zelf leek het of de stem van Steve een beetje aangetast begint te klinken. Wilde live horen of er inderdaad slijtage te bespeuren is. Nou lieve mensen, Steve en band maken het live he-le-maal waar. Stem is live beter dan op cd en ook de rest van de band liet geen enkele steek vallen. En na dit weekend het nieuwe album ook kunnen vergelijken met ouder materiaal. En dan komt er echt een mooie, dik verdiende score uit de bus.
Overigens werd ook Seasons End in z’n geheel gespeeld. Onvoorstelbaar dat Steve bijna 35 jaar na release dit vocaal moeiteloos ten gehore brengt. Ik ken weinig zangers die dit gegeven is. Een zegen voor de band dat ze zo’n zanger hebben, en een zegen voor Steve dat hij zo’n geweldige band heeft. Laat het maar lang zo blijven

Bij het uitkomen grijs gedraaid samen met Portishead - Dummy Ik vond het relaxed en afwisselend. Die afwisseling wordt door de een afgedaan als: ‘geen samenhangend geheel’ en door mij juist als heerlijk ervaren. Zo verveelt het album nooit. Het heeft de tand des tijds gemakkelijk doorstaan. Zonder ze te benoemen staan er een paar te gekke tracks op, maar er ontbreekt een radio-killer als Unfinished Sympathy. Niet erg, want daardoor denk je bij geen enkele track ‘oh daar heb je die ook weer’. Blijven genieten dus van een tijdloze plaat. Oh ja, de 4,5 is gebaseerd op de plaat zónder Relight my fire. Dit walgelijke staartje draai ik werkelijk nooit.

Via Spotify werd in geattendeerd op een nieuw album van Meadowlake! Ik wist helemaal niets van de komst van een nieuw album dus was zeer benieuwd of er weer een nieuw dreampop/shoegaze meesterwerk was afgeleverd. Al na de eerste paar nummers het ‘ai’ gevoel. Traag, minimalistisch en blikkerig. Ik moest denken aan Adrianne Lenker en Big Thief. Big Thief heb ik best hoog zitten, maar laatste album van Adrienne pakt me nog steeds niet. Ik denk té puur en daardoor het gevoel dat ik naar demo’s zit te luisteren. Ook het album van Meadowlake bestaat uit muziek en zang die zich lenen voor herfst en winter maar ook voor de zwoele zomeravond bij een kampvuur. Ik was teleurgesteld omdat de verwachtingen niet werden ingelost. Shoegaze is bij mij weer helemaal terug en dit is in geen velden of wegen te bekennen.
Ondanks de teleurstelling herken ik de schoonheid van de composities absoluut. Je hart opent zich door de eenvoudige maar mooie arrangementen. Het gaat best goedkomen, maar bij mij kost het wat tijd om het op waarde in te schatten en te bepalen of ik dit vaak wil (blijven) draaien. Grootse hobbel zal het blikkerige geluid van de drums/percussie zijn. Dat klinkt nu af en toe alsof er op een kartonnen doos wordt geslagen. Hmmm…
Nadat ik het album had beluisterd voor de eerste keer ben ik pas gaan lezen. Zowel over meningen als info. Ik zag toen pas de link met Big Thief. Die is er dus en dat had ik dus goed gehoord. De gemiddelde score bleek hoog, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat deze naar boven wordt afgerond door de link met Big Thief. Deze band is hot en heeft een enorme schare fans die wellicht wat positiever over muziek/albums zijn als ze weten dat er inbreng is van hun Big Thief. Gevalletje gekleurde bril? Zou zomaar kunnen. Ben in dat verband ook benieuwd naar de reacties op het komende album van Tucker Zimmerman. Big Thief is zijn begeleidingsband dus de sterren staan wat dat betreft gunstig voor deze ‘rijpe’ zanger. We gaan het zien.
Enfin, beoordeling Meadowlake volgt…

Nietsvermoedend liet ik het voorprogramma van Sue the Night op me af komen. Niet zelden een moment om ff bij te kletsen onder het genot van... Midas had andere plannen; hij wilde zich muzikaal voorstellen en deze kans maximaal pakken. En dat lukte probleemloos. De muziek boeide me en het publiek was zeer te spreken over deze bescheiden jonge knaap. Voor mij voldoende reden om deze cd te kopen. Live kwam het meer 'powerfull' over dan op de cd, maar ik sta evengoed versteld van dit schijfje. Omdat het totaal iets anders is dan wat ik normaliter koop/beluister wacht ik nog even wat draaibeurten af om een cijfer te geven, maar dit bericht is min of meer een oproep om het eens te checken. Ik wil hem dolgraag nog eens live zien en dan wat langer. Tot die tijd draai ik (tot nu toe) met heel plezier Heavy Moon. Een cd en artiest met veel potentie. Wordt vervolgd!!

De naam al vaak gehoord en vaak in de verleiding geweest om het toch eens te proberen. De reviews op Mume gaven de doorslag; gekocht. Afgelopen zaterdag ik zijn geheel beluisterd en dat is een hele zit. Maar wél een aangename! Ik ben groot fan van vele vormen van rock uit begin jaren 70 met (progressieve) symfo als favoriet. Deze Motorpschycho is een mooie reis door deze mooie muziektijd zónder dat je naar een kloon aan het luisteren bent. Er zitten heerlijk trippy stukken in die ik momenteel ook waardeer van een band zoals Papir. Het geluid een beetje stoffig maakt dit tot een luisterervaring waar ik errug blij van wordt. Perfect voor een lange zit in de auto, zolang het volume open mag. Hier was ik onbewust hard aan toe....heerlijk!