Helaas niet bij het concert geweest, maar vanwege de concertrecensies weer eens goed beluisterd. Voor mij een monumentale plaat uit het 80’s era. Met heel veel gevoel en vernuft in alle tracks. Doorstaat, zeker door de uitstekende mix en en productie, de tand des tijds moeiteloos.

Hij staat in mijn persoonlijke top 10 en toch draai ik m (te) weinig. Het is een prachtplaat die je op het juiste moment tot je moet nemen; liefst alleen en op een kwalitatief goede audio installatie of koptelefoon. Als dit voor het eerst hoort geloof je bijna niet dat dit uit 1984 komt. Het klinkt zo fris en tijdloos met een een ongelooflijk gevoel voor detail en gevoel. Ongemerkt ga je op sommige momenten je adem inhouden om niets te missen. De stem is een beetje lijzig en klagerig, maar dat past dan weer perfect in het geheel. Een poos geleden een docu gezien over de totstandkoming van Tinseltown in the rain. Waar het is geschreven en uitgewerkt....zoek maar eens op.....totaal niet wat je verwacht!
Kortom; een parel die gelukkig een klein beetje onder de radar is gebleven. Luister en huiver...

Dit was mijn eerste kennismaking met TBR. Ik zag ze als voorprogramma van The Editors en was meteen verkocht. Sindsdien fan gebleven en zie ze zelfs in oktober weer voor de zoveelste keer live.
Dit debuut is bij tijd en wijle rauw, maar laat precies horen waarom ik TBR zo goed vond; de stem, de drumpartijen en zeker ook de heerlijke gitaarpartijen die soms vragen om een forse verhoging van het volume. De sterkste tracks halen gemakkelijk het niveau 5 sterren, maar er staan ook wat mindere op. Gewoon wat minder raak. De mix tussen rustig en onstuimig op 1 album vind ik heerlijk. Hoop dat er in oktober een paar nummers van Exits langs komen in Paradiso.
Beoordeling 4,25 afgerond naar beneden is een dikke 4

Na een bescheiden aantal draaibeurten alvast 4 sterren gegeven. Ook ik mag graag de wat meer up tempo indiepop van TBR horen, maar dat neemt niet weg dat ik van deze luisterplaat echt kan genieten. Ocean by ocean luisterde lekker weg, maar op de een of andere manier waren de heren zichzelf niet en was het allemaal te veel gepolijst. Ghost alive ademt eerlijkheid en oprechtheid uit en dat geeft een zeer behaaglijk gevoel.
Volgende keer maar wat meer gas erop...

Goed, na concert van gisteren de nodige draaibeurten ben ik overtuigd van 4,0. Kwalitatief valt er meer dan genoeg te genieten. Het is gepolijsd, het is best braaf maar de sfeer is nog steeds geweldig. Omdat ik een rauw randje toch wel mis geen hogere score, maar daar gaan we dan maar voor naar een concert. Ze genieten daar zelf ook nog zichtbaar van. Houden zo!!!

Eergisteren Delines weer live mogen zien en het was weer genieten. Prachtig geluid, maar wel jammer om te moeten staan. Dit leent zich meer voor een luie zit met wijntje of speciaalbier.
Enfin, bewust nog niets van de cd geluisterd tot aan dit optreden. Live werd ik enthousiast van de nieuwe nummers en tijdens het nadien beluisteren van dit album werd dit zéker niet minder. Het is weer een heerlijke warme jas die meteen lekker zit. Thuis gaat ie de speler in en komt het speciale drankje er alsnog bij voor de ultieme beleving. Begin met 4.0, maar score kan nog hoger uitvallen.

Ik lees iets over ouwe lullen muziek?! Mijn vrouw vindt dat ook, maar houdt wijselijk haar mond omdat ik haar dan meteen trakteer op wat steviger materiaal van bijvoorbeeld Porcupine Tree. Tactiek werkt perfect!

Mijn interesse was gewekt door de beschrijvingen en beoordelingen. Na een behoorlijk aandachtige eerste luisterbeurt bleef ik met een gemengd gevoel achter; ik wist niet wat ik er moest vinden. In ieder geval best een groot verschil tussen de betere en de mindere nummers. Ik kan de puurheid wel waarderen; de productie vind ik erg goed en is een absolute meerwaarde. Tegelijk klinkt het soms alsof het in 1 keer is opgenomen en de oneffenheden daarbij voor lief zijn genomen. Ook dát past bij het soort muziek.
Al met al moet dit nog even indalen en zullen de komende weken bewijzen of het een groeiplaat is of dat me het gewoon niet voldoende kan bekoren. Tot nu toe hangt mijn vinger niet boven de knop ‘repeat’.

Hoewel al veel eerder gekocht wilde ik het concert in AFAS bezoeken omdat de nummers live soms hun echte waarde kunnen bewijzen. Ik vond de cd al prachtig, maar live kwam daar nog een schepje bovenop. Veel prachtige nummers met onvoorstelbaar veel gevoel voor detail. Je raakt binnen een nummer niet snel uitgeluisterd. The National begrijpt als nooit te voren dat er muzikaal iets extra's moet gebeuren zodat niet alles leunt op de stem van Aaron. Deze kan gaan vervelen als de muzikale ondersteuning niet boeiend genoeg is. Op dit album valt alles op z'n plek.
Nog niet vermeld, maar de verscheidenheid van de nummers is enorm zorgt er bovendien ook nog voor dat het blijft boeien van t begin tot t eind. Wat mij betreft hun meesterwerk!

Ik heb even gewacht, maar ben er al gedeeltelijk ingedoken. Nr1 kon zomaar eens een Steven Wilson nummer zijn….en laat ik nou een groot fan zijn . 2 en 3 Engelse indie en ook dat is lekker! En dan komt nummer 4; weer Steven Wilson? Nou en of! Luister maar eens naar eerste deel van Remainder the Black dog. En probeer dan maar eens te beweren dat ze daar nooit naar geluisterd hebben.
Enfin, een eer dat ze mijn held kopieëren. Wel wat gehoord van andere nummers, maar niet goed genoeg. Eerste indruk is top! Die variatie in stijlen vinden sommigen lastig, maar ik houd daar erg van. Wordt vervolgd…..

Vanwege de prachtige herinneringen en tijdloze muziek alweer de 3e! re-releases n Blood gekocht op UHDCD. Dit is kwalitatief de beste op audio gebied dus geen spijt van de aanschaf. Voor mij is het eerste TMC album een onbetwist top 10 album en de twee andere niet. Heb nu de moeite eens genomen om te beluisteren of dit nog zo is en vooral waarom? Ik was er na 20 minuten al uit;
Blood bevat een groot aantal prachtige liedjes, maar naar mijn idee is de 4AD magie duidelijk minder dan op het debuut. Dit leek veel meer gevormd door de artiesten van 4AD zelf. Je hoort daar de het geluid terug van Cocteau Twins, DCD en andere 4AD helden. Blood lijkt (net als Filigree and Shadow) meer op het werk van de bedenker zelf: Ivo. De producer heeft naar mijn idee iets té veel door laten klinken van zichzelf waardoor de schoonheid en puurheid van de nummers iets minder is. Voor mij zit er veel minder emotie in onder andere door de bijgeluiden en soundscapes die er regelmatig ingevlochten zijn. Klinkt alsof ik het album niet goed vind, maar er is genoeg moois te beluisteren en 4* is dan ook een terechte score voor mij. It’ll end in tears is van de buitencategorie en evenaren was vanaf die release eigenlijk onbegonnen werk.

Gisteren ook genoten van de UHDCD versie. Allereerst was de verpakking een genot. Dit juweel verdient een chique omhulsel en die is nu top. Ik moet het origineel en de opgepoetste versie nog echt gaan vergelijken, maar mij viel meteen al op dat alles veel transparanter klinkt met meer oog voor detail. Daarbij is, en dat is wel eens anders, de originele mix helemaal in zijn waarde gelaten; niet meer bas toegevoegd, teksten nog steeds moeilijk verstaanbaar af en toe en de sound van de vocalen nog steeds een beetje ‘lijzig’. Alles nog steeds zoals het bedoeld is, maar dan een stuk mooier. Nóg mooier! Heb je het origineel nog niet? Shame on you......snel deze versie scoren!

Wellicht door mijn komende bezoek aan (Clan of) Xymox weer eens door oudere wave/electronic in mijn platenkast gaan graven. Dat was toch wel mijn ding vroeger. En zo kwam ik dit weer tegen. Erg benieuwd hoe dit na ... jaren binnen zou komen. Een waar genoegen! Vroeger vond ik het (vergeleken met andere helden) best mechanisch, donker en kil, maar ik kan het nu veeeeeel meer waarderen. Je hoort aan de ijzige sound dat het scandinavisch is. Muziek gemaakt tijdens mistige en ijskoude dagen. En het is juist die kilheid die me bij m'n strot pakt. Deze blijft weer even in de speler zitten. De verzamelaar is een perfecte manier om kennis te maken met TAM, al zijn het nog niet hun beste nummers. Duik er eens in zou ik zeggen!
Overigens begrijp ik nu ook waarom ik later een artiest als Biosphere zo geweldig vond. Hypnotiserend en tijdloos.....