Ik heb dit album ook al een aantal luisterbeurten gegeven en het is een groeibriljant. Het lijkt soms wat ‘doorsnee-folk’, maar gebruik van geluiden/instrumenten geven het een aangename twist die het wat levendiger en spannender maakt. Prachtig in de mix allemaal.
Bij mijn eerste luisterbeurt kwam heel snel de stem van Adrianne Lenker in me op. Voor mij klinkt Jason best vaak als de mannelijke variant. Ik denk dat een duet met haar echt een perfect match zou zijn. Ook een combi met Aldous Harding zou heel goed kunnen werken. Misschien is dat al gedaan bedenk ik me nu. Dit is de eerste kennismaking met Jason dus geen idee of er al samenwerkingen waren.
Beoordeling volgt zodra ik de ‘houdbaarheid’ beter kan inschatten.

Ook ik ben gisteren naar Schoten gereden en heb me laten betoveren. Live komt het écht helemaal tot leven (mooie beeldspraak! ). De traagheid, het onthaasten, het respect voor de doden en verdriet en de warmte in het hart van nabestaanden……het was er allemaal. Elke van de 5 muzikanten verdienen een dikke pluim, maar de gitarist die naast gewoon gitaarspel ook soundscapes en prachtige sferische klanken tevoorschijn toverde was wel de echte held.

Jan na afloop nog gesproken. Hij is nu vele malen gelukkiger en rustiger dan ten tijde van Schaduwland. Dit album is dus ook een stuk minder hectisch en meer zaligmakend. Dit is meer de Jan zoals hij wil zijn volgens mij.
Op het verzoek om in Nederland te komen spelen begon hij over Helmond! Dat gaat er wellicht aankomen en ik wil zéker weer gaan. Begeleiding dan door 2 muzikanten ipv 4. Wellicht nóg intiemer en soberder. Komt dat horen!

Prachtige avond en nog steeds een prachtig album!

Nog niet zo lang Spotify gebruiker, maar daar heb ik spijt van. Leuk voor nieuwe muziek, maar ook voor het opgraven van oude lijken. Dit staat nog op1 van de vele cassettebandjes vol met materiaal van de ‘LP-show’ met Wim van Putten. In brieven schreven we over muziek en onze favorieten. Happy the Man stond hoog, maar ook dit album ging er in als zoete koek. Kon er destijds niet aan komen op vlnyl, dus de cassebandjes boden uitkomst. Net weer met een glimlach beluisterd en nog steeds van mening dat dit heerlijk wegluistert. Gedateerd? Uiteraard, maar in tegenstelling tot vele andere platen in de collectie nog zeer genietbaar. Janne Schaffer was sessiemuzikant bij ABBA. Een eer, maar toen kon ik daar niet aan wennen

Ik heb gisteren mijn vinyl pas binnen gekregen uit de UK en had mezelf voorgenomen om tot die tijd bewust nauwelijks iets van het album te beluisteren. Gisteren en vandaag ein-de-lijk aan de bak.
De eerste luisterbeurten vragen echt om veel aandacht en weinig afleiding door de omgeving. Dit album moet je voelen en ruiken. Het is niet in een hokje te stoppen als het gaat om genre. Er gebeurt eenvoudigweg te veel verschillends. Een kunstwerk wat vanuit meerdere invalshoeken een andere schoonheid prijs geeft. Dat maakt het album wat moeilijker te doorgronden en het vormen van een goed oordeel kost daardoor absoluut meer tijd.
Omdat de geschikte momenten om dit te draaien voor mij niet voor het oprapen liggen kan dit nog even duren. Maar de interesse is nu al zeer groot en eerste ervaringen zeer positief.
Als zeer groot 4AD fan ben ik het wel eens met Erwin; Jenny past bij het label, maar dan in het bijzonder bij muziek die ze vroeger uitbrachten zoals ten tijde van bijvoorbeeld Heidi Berry.
Het is geen album voor het grote publiek en eerlijk gezegd ben ik daar wel blij mee. Ik vind het heerlijk om eigen pareltjes te koesteren die ik met niet al té veel mensen hoef te delen. Dit kan er weer eentje worden…

Nou, de opwaardering is er al. Tijd gehad om het album een paar keer écht goed binnen te laten komen. Prachtig! Halve ster verwijderd van volle score omdat ik het rauwe randje een beetje mis.

Beetje tricky om binnen 1 week na je kennismaking 2 albums te draaien met in het achterhoofd dat de meerderheid de eerst gedraaide het beste vindt. Toch gepoogd er onbevooroordeeld aan te beginnen. Ik vind het een heerlijke plaat met een mooie afwisseling van up- en downtempo nummers. De productie is een beetje ‘lush’ en dat is wel lekker hoor! De vorige is iets meer gepolijst, deze geeft iets meer een live-gevoel. Er staat wat mij betreft geen slecht nummer op. Zeker een paar steengoeie! De stem is en blijft de troef, maar ook het gebruik van verrassende ritmes, (vervormde) gitaargeluiden, electronica in combinatie met acoustisch zijn prachtig. Een zeer goed en iets meer gedurfd album. Anders, maar doet niet onder voor het titelloze album uit 2014. Zeer ondergewaardeerd artiest!

Dit keer niet via Mume, maar via Discogs aan deze naam gekomen. Blind gekocht en vol spanning aan de eerste luisterbeurt begonnen. Het was meteen waauw! Words Underlined overdonderde me meteen en het leek me onmogelijk om dit niveau vast te houden. Wel dus! Het zijn de sfeer, de stem, de productie en de afwisseling van langzaam en vlot, rustig en ietwat ruig wat dit geweldig maakt. Het boeit me van het begin tot het einde. Fantastich album! Ik zet voorzichtig in met een 4,5.

Een plaat heeft bijna altijd een paar draaibeurten nodig om volledig ‘in te dalen’ en om er een goede mening op los te laten. Vervolgens moet de tijd uitwijzen of die mening overeind kan blijven. Ik ben nu beland bij de eerste paar luisterbeurten en ben redelijk enthousiast.
Eerste deel van het album is op dit moment verreweg het meest interessant vanwege de mooie nummers in combinatie met afwisseling (stijlen en tempo’s). Daarna gaan we wat meer downtempo. Iets wat Julia ook bijzonder goed ligt. Toch mis ik daar die afwisseling en moet vooral de 2e helft nog even ‘indalen’. Er staat heel veel moois op, maar volgorde van de nummers vind ik niet heel gelukkig. Zal m eens op shuffle afspelen.