Echt mega fan geweest van het label 4ad ten tijde van This Mortal Coil, Cocteau Twins en bijvoorbeeld The Pale Saints. De laatste jaren is de interesse weer gegroeid, maar ik miste het echte 4ad geluid. Daughter laat mijn hart sinds jaren weer sneller kloppen met deze plaat. Prachtig!! Muziek om naar te luisteren via een goede koptelefoon of als je alleen bent en tijd hebt om even weg te dromen. Zo'n plaat die je stemming helemaal positief kan maken na een vervelende of te drukke dag. Heerlijk!

Zo, gisteren de Limited book versie ontvangen dus hup,
meteen luisteren die hap. Gezien het uiteenlopen van stemmen hield ik m’n hart vast. Within the realm.... staat al jaren op 1 in mijn persoonlijke albumlijst aller tijden en dat is eigenlijk nauwelijks meer te overtreffen. Bombast en onaardse pracht raken mij op dat album tot op het bot. Sindsdien is het wat mij betreft meer oppervlakkig en meer cultureel en wordt de gevoelige snaar zelden geraakt. Op het album Spiritchaser gebeurde dit eigenlijk helemaal niet zonder dat het slecht was. Op het nieuwste DCD album gebeurt eigenlijk hetzelfde: goed doordachte, culturele muziek (voor de hogeropgeleide) maar zonder ziel.
Een gemiste kans als je weet waar ze toe in staat zijn. Het klinkt als een klok en is razend knap in elkaar gezet. Op mijn oorpluggen hoor je dit alles op z’n best. Aan finesse ontbreekt het niet. Ze krijgen het voor elkaar om me geboeid te laten luisteren naar een genre dat ik normaal gesproken volledig langs me heen laat gaan. Dat is en blijft een positief verschijnsel. Dus een kleine 4 sterren is op zijn plaats. Het verschil met de 5 sterren die ik Within the realm.... geef lijkt klein, maar dat komt omdat dit album eigenlijk 10 sterren verdient terwijl 5 het maximum is.

Ik kijk uit naar het optreden in Utrecht waar de ouwe meuk volop aan bod zal komen. Misschien weten ze mijn ziel op dat moment weer vol te raken.

Ik kende de band niet, maar Spotify plakt deze band achter het luisteren naar albums van Slowdive en Bdrmm. En vooral dat laatste begrijp ik. DIIV was er eerder volgens mij, maar ik hoor zéker overeenkomsten. Blij word ik meteen van de eerste nummers. Simpel, maar zeer trefzeker! Ik kan helaas mijn aandacht niet goed vast houden naarmate het album vordert. Oeverloos wil ik het niet noemen, maar het pakkende blijft helaas niet overeind. Richting het einde krabbelt het weer op gelukkig waardoor er genoeg te genieten overblijft. Ik denk dat ik, na wat vaker luisteren, er zelf een korter album van maak dat ik echt helemaal goed vind. Nu beoordeel ik het op alles wat er daadwerkelijk op staat en kom ik tot een mooie voldoende.