Geen idee hoe ik aan de info kwam, maar het was kort geleden dat ik het bestaan van dit album ontdekte. Rechtstreeks besteld en sinds een paar dagen aan het luisteren.
SL&G bekoorden me in de 80’s met best frisse wave. Een band die ‘clean’ klinkt en eigenlijk nergens uit de bocht vliegt. Een paar heerlijke klassiekers gemaakt die je nooit gaan vervelen. En dit album klinkt alsof je die warme jas weer aantrekt. Het is fris en meteen herkenbaar. Ook de stem veilig als vanouds, maar uitstekend net zoals de productie. Al met al had ik de vibe snel weer te pakken en maakte even een reis terug naar een prachtige tijd. Hele kleine minpuntje is dat veel nummers rond dezelfde beat hangen. Wat meer uptempo had niet misstaan.
Niet zo bij stilgestaan, maar het lijkt er voor mij op dat Victories at Sea, die nadrukkelijk flirten met muziek uit de jaren 80, ook hebben geluisterd naar SL&G. Of zouden ze deze jongens helemaal niet kennen?
Enfin, de aangename verrassing is een waardering waard rond de 4,25 maar dat kan ik geven. Dus gooi ik het nu even op een 4,5 en zal ik over poos nog eens gaan waarderen en kijken of het album die score nog waard is. Komt goed!

Vanaf het moment dat ik ze in het voorprogramma van Radiohead zag was ik gegrepen door de sound van Sigur Ros. Romantisch, bombastisch, klein, emotioneel en bevreemdend. Alles bij elkaar haast onaards mooi. Het soort muziek wat je verwacht in het hiernamaals. Wat dat dan ook mag zijn.

Na Takk en () hunkerde ik naar nóg meer sferische muziek, maar er werden ‘uitstapjes’ gemaakt. Niks mis mee, maar de magie was er niet altijd. Bijzonder bleef het zonder twijfel. En nu is er dit album.

Ik heb het slechts 1 keer beluisterd tot nu toe en ben gematigd enthousiast. De band weet inmiddels precies waar het goed in is; sferische soundscapes met een zeer ontroerende lading. Dat is 100% te horen op Átta. De bevreemdende experimenten zijn grotendeels weggelaten waardoor het wat ‘veiliger’ klinkt. (Mee)slepend en melodieus voor een breed publiek. Commerciële zet? Ja misschien best wel.
Maar wat trekt het je weer weg uit de dagelijkse hectiek. Even onthaasten zoals dat heet. Iets wat iedereen goed zou doen. Als meer mensen het geduld hadden om de muziek van Sigur Ros te beluisteren, te begrijpen en te waarderen, dan zou de wereld er een stuk beter uitzien. Waarvan akte.

Dus ook dit is weer prachtig. Toch onthoud ik me even van een score. Ik heb er nog even moeite mee om de nummers echt te horen als nummers en het album niet als soundtrack te beschouwen. De kop en de staart moet ik nog even ontdekken zogezegd.
Veel van de nummers zwellen zeer traag aan om op te bouwen richting groteske. Mocht wat minder voorspelbaar.

Score die ik nú zou geven was ergens rond 3,75 of 4.00. Ik laat het nog even op me inwerken…

Vroeger….goh wat heb ik een hekel aan dat woord….was ik groot fan van Slade. De uitstraling sympathiek en tegelijk dat rebelse en rauwe. De albums gaven een heel andere kijk op de band dan de singles. Beiden kon ik zeer waarderen al mocht het van mij best vaker ‘los gaan’ want dat had Slade voelbaar in zich. En dát gebeurt op dit album voor de volle 100%. Dit hoort hard gedraaid te worden om de energie maximaal binnen te laten komen. Slade zoals ze zich zelf graag wilden laten horen volgens mij. De remmen los en gas erop! De apotheose is Born to be wild. Mooiste uitvoering die ik ken! Man man wat beestachtig goed.
Aan het beroemde boertje kleeft voor mij eeuwige en grappige herinnering; ik had mijn muziekkamer boven (aan de straatkant) en kon aardig wat lawaai maken. Als het mooi weer was zette ik het raam open om mijn muzikale smaak te delen. Als ik Slade Alive draaide had ik het voorzien op passanten. Ik hing de naald van de platenspeler boven de juiste plek zodat het boertje op vol volume vanuit het raam hoorbaar was precies op het moment dat er iemand voorbij kwam. Die keek dan vervolgens verbaasd en geschrokken naar boven terwijl ik het bescheurde van het lachen. Mijn ouders zagen de reactie van de voorbijganger vanuit de woonkamer en hadden geen benul waar ze naar keken. Vaak de vraag gehad of ik een reden kon bedenken, maar dat heb ik heel lang geheim kunnen houden.
Maar goed, niks meer dan een knaller dit met hoorbare foutjes. Wat mij betreft versterkt dit de beleving nóg meer.

Het is prachtig buiten! Misschien een mooi moment om de ramen nog maar eens open te zetten.

Telkens als ik Prayer Remembered draai hoor ik onbewust Jónsi (Sigur Ros) meezingen. Dat zou perfect passen. Dezelfde prachtige sfeer als Sigur Ros.

Aandacht getrokken door de hoge waardering voor Visions. Even wat meningen gelezen et voila! Het nut van MuMe weer bewezen!
Ik hoor 70’s, shoegaze, Sigur Ros en flarden van de betere Snow Patrol. Om van te smullen. Geweldig hoe de rustige stukken (die best lang worden uitgesponnen) worden afgewisseld met euforische uitbarstingen. Echt muziek om heppie de peppie van te worden. Nét wat je nodig hebt tijdens de huidige lockdown en de donkere dagen. Minpuntje heb ik ook; lang uitgesponnen betekent dat er best weinig wisselingen zijn. En dan is iets meer dan 42 minuten veel te kort. We want more!

De laatste jaren Sparks wel eens voorbij zien komen en iedere keer de reactie: ‘wtf, léven die nog?’ This town ain’t……is 1 van de meest geliefde vinyl singles in mijn collectie. Maar uiteindelijk nooit de moeite genomen om eens te luisteren naar wat de heren daarna zijn gaan maken. Vanmorgen toch maar eens gedaan en was zeer aangenaam verrast. Een beetje een tussen kunst en kitsch album wat mij betreft, maar dat valt een zeer positieve kant op. Het klinkt eigenwijs en modern met een retro rand en dat doen ze goed! Tempo zit er voldoende in waardoor de plaat ook een mooie dosis energie in zich heeft. Na een eerste volledige luisterbeurt vond ik het wel even genoeg, maar ga zéker vaker luisteren. Heerlijk als muziekje tijdens deze zonnige dagen. De waardering geef ik later wel. Zéker omdat ik eerder las dat dit een groeiplaat is. Ik hoop het van harte.
Onnodig om te vermelden dat ik normaliter liever naar totaal andere muziek luister. Wellicht is dit juist daarom een erg leuk album als tegenhanger. Een keer van het eigen muzikale pad afwijken kan nooit kwaad. Een beetje scherp blijven…

Kijk, weer dit is voor mij de grote waarde van MuMe; albums en artiesten leren kennen die normaal gesproken voor mij onbekend waren gebleven. De diverse links naar andere bands maakten me nieuwsgierig, dus gisteren en vandaag al diverse malen gedraaid. De energie en het onstuimige mag ik heel graag horen. Al na nummer 3 zag ik de moshpit en pogo al voor me tijdens een live optreden. Live lekker uit je plaat, maar fijn is dat de energie in de huiskamer ook al hoorbaar en voelbaar is bij het draaien van het reguliere album. Daar laten vele bands het liggen. De mix is ook best hard en dat versterkt de muziek van Sprints enorm.
Is er alleen maar goed wat er blinkt? Nou, niet helemaal, want naast dat het niet vernieuwend of origineel is betrap ik de band er op dat ze vaak op dezelfde manier richting een ontstuimig refrein gaan. De toonhoogte en volume van de stem gaan richting de voorspelbare maar heerlijke climax. Daardoor soms het gevoel dat nummers te veel op elkaar lijken.
Och, dit soort albums moet je eigenlijk niet te veel analyseren. Gewoon zelf ook even op standje onstuimig en euforisch om na dik 39 minuten hijgend en puffend met een grote glimlach weer op adem te komen. Errug jammer dat je als zuid-oost Brabander niet naar een concert in de buurt kan. Had er zeer zeker naartoe willen gaan!

Altijd geïnteresseerd in (nieuwe) muziek luister ik best veel cd's die ik al heb en zoek ik ook veel naar nieuw en aankoopwaardig materiaal. Als ik het even niet weet komt niet zelden HCE uit de kast. En al snel besef ik dan dat alles wat ik de weken ervoor ontdekte of draaide kwalitatief niet in de buurt komt van deze plaat.
Ze zijn zeldzaam; de platen die je omver blijven blazen en die je van het begin tot het einde een dikke glimlach op je gezicht toveren. Al word ik 110, dit blijft een van de belangrijkste muzikale happenings uit mijn leven. Misschien kan ik nu al stoppen met mijn zoektocht naar nog iets beters.

Ook ik heb het album én de bonusdisc uit de deluxe box in z’n geheel beluisterd en 1 ding het mag duidelijk zijn dat hij hiermee geen tijdloos monument heeft uitgepoept. Steven heeft nooit zijn best gedaan om hip te zijn, maar dit keer doet hij een poging. Veel met een dikke knipoog naar muziek uit eerdere decennia, maar de productie etc zijn gewoon retestrak en kunnen mee met muziek van hier en nu. Het organische is grotendeels weg en dat matcht met de composities.
De bonusdisc is uit hetzelfde hout gesneden, maar daar staat toch de betere nummers op. Iets minder toegankelijk zoals ik dat graag heb en dat zal ook wel de reden zijn waarom ze zijn afgevallen.
Maar goed, de beoordeling gaat over het (veel te) korte originele album. Genietbaar en bovenmodale pop, maar de jeuk om dit vaak te horen is er niet. Ik zet de bonusdisc nog maar eens op.

Ik had een afspraak en ‘date’ met een muziekmaat; samen voor het eerst luisteren naar dit album via een top notch installatie. Zónder 1 noot gehoord te hebben, in 1 ruk en met weinig licht. Gisteren was het zover en dit waren de 3 kenmerken die me me opvielen; electronica, gitaar en donker.
Ik vond het een fantastische trip. Verpletterend begin en daarna verveelde het geen seconde. De productie is (bewust) wisselend. Van kraakhelder tot minder gepolijsd. Even aan wennen om het als geheel te beschouwen. Dat heeft meer tijd nodig.
Na TFB is dit weer een album met duistere randjes. Ik hoor zeer duidelijk zijn eerste 2 albums terug en dat doet me deugd. Ik was even bang…. Titels zeggen me na 1 keer nog niet zoveel, maar hoorde richting het einde een heerlijk beklemmend nummer zoals Index van GFD. Onmiskenbaar SW. Nummers die onder je huid kruipen en vragen naar meer luisterbeurten. Naast de electro ook veel aandacht voor gitaar. Die zag ik niet aankomen! Aangenaam verrast.
1 luisterbeurt. T is niet veel, maar goed voor een 4,5. De tijd gaat uitwijzen welke kant dit op gaat. Het is in ieder geval geen album wat je in stukjes (onderweg) tot je neemt, dus luistermomenten zijn wat schaarser. Maar ik ga ze zéker zoeken en aangrijpen!

Goed, The Overview echt nagenoeg iedere dag gehoord de afgelopen 2,5 week én het live mogen meemaken. Mijn eerste indruk is gebleven of misschien wel versterkt; Objects outlive us is een epische track waar zo’n beetje alles in zit wat SW tot mijn favoriete artiest maakt. Ik ge steeds meer uit mijn plaat en heb steeds meer de neiging om de volumeknop met de klok mee te draaien.
The Overview is wat mij betreft te veel uitgesponnen. Live kwam het stukken beter binnen, maar dit nummer vind ik magertjes om als helft van het gehele album te gebruiken. Had ingekort mogen worden en/of had er een extra track aan toegevoegd mogen worden. Als album vind ik dat er meer te beleven had mogen zijn. Een gemiste kans. Dus belangrijkste kritiek is behoorlijk niveauverschil tussen track 1 en 2 én de magere speelduur van het geheel.
Eerste helft zonder twijfel 5 sterren. Heerlijk!
Tweede helft een 3 of 3,5. Gemiddelde komt daarmee uit op een mooie 4. Denk dat nóg meer draaibeurten deze score nog gaan veranderen.

Eerst maar eens naar een optreden geweest alvorens een eerste cd van Sue te kopen . Het was zeer overtuigend in de Effenaar; Suus een prima zangeres en zeer goede muzikanten om haar heen. Ondanks dat het geluid te hard de kleine zaal in kwam hoorde ik de kwaliteit van de liedjes en kocht ik zonder aarzelen Wanderland. De eerste luisterbeurten stelden me tevreden maar dat was het dan ook. Mooi maar niet spectaculair. Nu, 2 weken verder, heb ik Wanderland al vaak gehoord en ben ik om! Het zou voor mij nog meer indie mogen, maar het klinkt allemaal wel errug lekker! Echt een schijfje dat groeit en niet snel verveelt. Ik ben trots op dit Nederlandse bandje en hoop stiekum dat het succes niet ten koste gaat van de kwaliteit. Hup Holland hup!

Al jaaaaren niet meer in de gaten gehouden en nu weer wakker geschud door hoge klassering van het nieuwste album op MuMe. Daar moest naar geluisterd worden dus.
De kracht en energie spat er nog steeds vanaf. Wat zeg ik? misschien wel meer dan vroeger! Overdonderd door de eerste nummers, maar moet er gaandeweg het album wel aan wennen dat zang en instrumenten best stevig zijn ingemixed waardoor het wat too much wordt voor mij. Had ik vroeger soms ook al. Ik word een soort van ‘moe’ door de sound. Zal de leeftijd wel zijn. Nummers zijn echt puik en zitten geweldig in elkaar. Niet heel erg moeilijk, maar gewoon iedere keer raak.
Even nog geen rating. Eerst de sound in laten dalen. Kan even tijd kosten, maar de zin om er vaker naar te gaan luisteren is er. Sowieso een meer dan aangename verrassing.

Kijk, en daar hebben we MuMe onder andere voor; het ontdekken van nieuwe muziek. Zoals mijn gebruikersnaam al doet vermoeden ben ik een enorm 4AD fan. Met name de 80’s waren een muzikale goudmijn dus ook Cocteau Twins. De magie die ik ervoer is sindsdien nauwelijks nog geëvenaard, maar zo af en toe duiken er pareltjes op. Elisabeth was voor mij een zingende engel die me kon betoveren met haar soms sprookjesachtige stem. Uniek in zijn soort. Met Treasure als hoogtepunt bezit ik een mooie CT collectie. Wat jammer dat het stopte… En nu totaal onverwacht (voor mij) deze release. Ik was super opgewonden en nieuwsgierig na het lezen van enkele posts en heb gisteren direct het vinyl besteld. Meteen daarna via Spotify gaan luisteren. Wauw! Wat is dit sterk zeg!
Het zijn stuk voor stuk een soort symfonietjes die met grote zorgvuldigheid zijn uitgewerkt en uitgevoerd. Veel detail en een zeer gevarieerd klanktapijt. Muziek om steeds opnieuw te luisteren om weer nieuwe dingen te ontdekken. Voor mij is dit vele malen meter dan het laatste CT werk, en dan heb ik het over muziek én stem. Na ongeveer 5 luisterbeurten durf ik de 4,5 als waardering gemakkelijk te geven. Wat heerlijk om met nieuwe muziek weer terug te denken aan de mooiste muzikale tijd van mijn leven. Prachtig!
En toeval bestaat niet; ook een nieuwe Breathless plaat uit die goed wordt ontvangen. Ook een herinnering aan 4AD en in dit geval aan This Mortal Coil. Daar duik ik morgens eens in. Wat een feestweek is dit zeg!