stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

Fuffifufzich is volwassen geworden en is inmiddels wel wat meer dan de Berlijnse hipster-ironie die ze in haar eerdere werk doorduwde. Enerzijds weet Fuffifufzich een goede Stromae-balans te vinden. Dat heet: kritisch en zelfreflectief aan de ene kant en dansbaar voor de club aan de andere kant.

Anderzijds weet Fuffifufzich iets neer te zetten dat veel Duitse musici niet kunnen: de muziek is ernstig én humoristisch tegelijkertijd. Terwijl de Duitse indiescene toch snel vervalt in Böhmermann (komedie) versus Paul Sies (zwaarmoedig), weet Fuffifufzich lichtheid en zwaarte op een evenwichtige manier te brengen in een cocktail aan eigentijdse pop versus 2000-nostalgie. De muziek an sich heeft er niets mee te maken, maar qua lyriek doet het in die zin denken aan het bekendere (oude) werk van Peter Fox.

Fuffifufzich is ook een pijnlijke herinnering aan het gegeven dat ik oud ben geworden: dat Gen-Z de jaren rond 2005 al ervaart als een ver-van-je-bed-nostalgie terwijl voor mij dit het jaar was dat ik de allereerste tracks toevoegde aan mijn iTunes-bibliotheek is nog altijd enorm wennen voor me. In 2005 voegde ik als twaalfjarige als eerste nummer in die bibliotheek Push The Button van de Sugababes toe. Voor mij is Sugababes vooral dus nog steeds een band die al een tijdje "uit de mode" is - voor de Fuffifufzich-generatie is het eigenlijk al een stukje popgeschiedenis dat als nieuwe bril fungeert om een eigen plaatsje te claimen in de hedendaage popindustrie.

Hoe dan ook: een dikke aanrader dit, met Feel It, Lack Again en natuurlijk het tranentrekkende Ich Liebe Dich Evtl. Für Immer als hoogtepunten.

Voor de eerste keer Wannes Van de Velde luisteren vergt enige gewenning voor aleer je het echt kan waarderen. Maar ik begin langzaam te wennen! En: Mijn Mansarde. Wat een nummer is dat! Daarvoor was één luisterbeurt genoeg.