Bij track 3 (viool!!!!!!!) en track 5 biggelen de tranen over mijn wangen. Dit album ontvangt van mij de max 5 stars. Het muzikale aspect i.c.m. de teksten rechtvaardigd dit m.i.
Ik heb in de laatste twee weken voorafgaand aan dit stukje tekst alle werken van the Police, op 1 album na dat ik op CD bezit, weer eens onder de naald gelegd. En voor mij is wederom komen vast te staan dat het album Regatta de Blanc op eenzame hoogte is blijven staan. Textueel en muzikaal een voltreffer. De Police op z'n best!. En wat mij op dit album het meest boeit is het virtuose gitaarwerk van Andy Summers. ( Dat had Henry P nooit kunnen evenaren.....) Bring on the night, Deathwish en Regatta de Blanc vind ik op afstand de beste tracks!
Ilhan Erşahin feat. Erik Truffaz - Istanbul Sessions (2009) 4,0
5 februari 2025, 21:15 uur
Lekker album . Wanneer Truffaz en Ersahin elkaar treffen in de muziek dan levert dat haast per definitie een meesterwerk op. Een samengaan van de slepende trompet met de opgejaagde sax. Hoe fraai kan het zijn
Oordeel zelf...
Slechts 2 sterren. Tis het allemaal wederom niet met Plant op dit album
Tja.........een boel ongestructureerd en nietszeggend geblèr en dat is het dan.
1 redelijke track Hurting Kind.........kan er net mee door....
Wederom een wat rommelig geheel met slechts 2 songs die een beetje kunnen bekoren. Al met al staat dit werk in de schaduw van een album als Carry Fire uit '17
Na zijn debut principle of moments uit '83 gaat het redelijk bergafwaarts met het solo werk van Zeppelin's frontman. Daarin is dit album wel een triest dieptepunt!!
1 ster!!
Na the Principle of Moments (solo debut 1983) en een reeks beduidend mindere albums is dit eindelijk weer een werk dat me boeit van a tot z. De oosterse invloeden in combinatie met de m.i. beste rockstem ooit maken het voor mij tot een meesterwerk dat ik bij uitzondering 5 stars geef. En dan meld ik tot slot de tranentrekkend beste track op dit album: Season's Song. HEERLIJK!!
