stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #01 MARIA SOMERVILLE - LUSTER

Met voorsprong mijn plaat van het jaar. Het is een perfecte toevoeging aan de 4AD catalogus en het is lang geleden dat ik nog een 4AD release heb gehoord die zo dicht bij de classic sound van het label ligt. ‘Luster’ lijkt de interessantste elementen uit het dreampop genre te verzamelen in 12 songs. Je hoort er Grouper en Enya in terug, maar evenzeer Cocteau Twins, triphop en postpunk. Maria Somerville maakt zich dit allemaal eigen door haar fijne stemgeluid, etherische productie en nooit voorspelbare songwriting. Favorieten zijn ‘Projections’, ‘Garden’ en afsluiter ‘October moon’.
Volgend jaar ga ik ze minstens eenmaal live aan het werk zien.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #03 DEAFHEAVEN - LONELY PEOPLE WITH POWER

‘Infinite granite’ vond ik een flinke tegenvaller. Als ik pure shoegaze wil luisteren dan zet ik liever iets op dat wat origineler uit de hoek durft komen. Ik luister Deafheaven namelijk vooral voor die mix van black metal/dreampop. Ik was dus ook zeer blij dat ze zich goed herpakten met ‘Lonely people with power’. Alles wat ze in hun inmiddels 15-jarige carrière hebben gedaan lijkt hier samen te komen. Deafheaven klinkt terug bruut en kwaad (en bijna zo zwaar als op het ondergewaardeerde ‘New Bermuda’) en ondanks dan de songs korter zijn, hoor je hier een stortvloed aan ideeën passeren. ‘Doberman’ en het epische ‘Winona’ zijn de favorieten hier.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #02 ANNA VON HAUSSWOLFF - ICONOCLASTS

Dat bombast niet altijd negatief hoeft te zijn, bewijst Anna Von Hausswolff op ‘Iconoclasts’. Toegegeven, de eerste luisterbeurt deed wel even de wenkbrouwen fronsen bij die tweede track en ik dacht aiii, dit komt niet goed. De Celine Dion-associaties kwamen net iets te dichtbij. Gelukkig herpakt ons Anna zich wel daarna. De mix van ambient / postrock / electronica die ze brengt werkt bijzonder goed voor mij en de toevoeging van die sax blaast letterlijk leven in dit album. Van begin tot einde is dit een epische plaat met een erg goede opbouw/sequencing. In januari live in de Trix, ik ben benieuwd.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #04 MARIE DAVIDSON - CITY OF CLOWNS

Een coole conceptplaat waarin onder meer de gevaren van AI en andere technologische ontwikkelingen op een ludieke manier aan de kaak worden gesteld. De vette beats en synths doen wat denken aan de electroclash die 20 jaar geleden populair was, maar met een hedendaagse toets. Ook het vermelden waard vind ik het mooie artwork van de cd/lp, die het totaalpakket helemaal afmaken.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #05 HOLDEN & ZIMPEL - THE UNIVERSE WILL TAKE CARE OF YOU

Ik kan me voorstellen dat men hier behoorlijk nerveus van wordt, maar ik vind dit heerlijke muziek om op te ontspannen. Ondanks dat dit onder de electronica-noemer valt, voelt de plaat organisch aan – ook dankzij de analoge synths en de found-objects die regelmatig als percussie dienen. De songs mogen naar hartenlust kabbelen (track 2), maar vaak wordt er ook ergens naar toe gewerkt. In track 4 en 6 wordt zelfs een staat van euforie bereikt. Muziek om jezelf in onder te dompelen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #06 JEFRE CANTU-LEDESMA - GIFT SONGS

De organische ambient van Jefre Cantu-Ledesma heeft mij dit jaar vaak bijgestaan tijdens het wandelen, lezen en op momenten dat ik focus nodig had tijdens het werk. De muziek heeft iets kalmerends. Je kan er makkelijk passief naar luisteren, maar je kan er ook veel details in ontdekken als je écht luistert. Ook hoor je duidelijk dat hier een band aan het werk is en niet iemand die aan wat knopjes zit te draaien of achter z’n pc muziek maakt (wat wel vaker het geval is in dit genre). Zeer aangename plaat om op weg te dromen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #07 CAROLINE - CAROLINE 2

Enkele jaren geleden zag ik caroline live aan het werk in de ter ziele gegane Muziek-O-Droom in Hasselt. Daar openden ze met een nieuw nummer waar ik toen enorm van onder de indruk was. Enerzijds omwille van de technische complexiteit, anderzijds omdat het zo episch klonk.

Bij de eerste gitaaraanslagen van single ‘Total Euphoria’ wist ik meteen dat het DAT nummer was wat ze toen speelden. Ook bij het beluisteren van de single was ik opnieuw onder de indruk en dat schepte meteen hoge verwachtingen voor die nieuwe plaat. Die hoge verwachtingen werden gelukkig helemaal ingelost, al wordt nergens het niveau van ‘Total Euphoria’ nog aangetikt. Toch is het een hele mooie en constante plaat geworden. De “kapotte” rock/folk van caroline heeft iets intiems (coldplay cover) en bij momenten ook iets groots (2 riders down). Ik was al fan van hun debuutplaat, maar die lofi intermezzo’s haalden me soms wat uit de flow. Op ‘caroline 2’ lijken ze hun les geleerd te hebben.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #08 CATE LE BON - MICHELANGELO DYING

Ik ben niet zo vertrouwd met haar oudere werk – dat vind ik iets te kil en kaal klinken – maar sinds ‘Reward’ (2019) behoort ze tot mijn favoriete artiesten van de afgelopen jaren. Niet toevallig ook het album waarin er new wave-invloeden in haar sound begonnen binnensijpelen. Die invloeden werden nog prominenter op ‘Pompeii’ en ook op deze ‘Michelangelo Dying’ is ze niet vies van wat chorus op de (bas)gitaar en analoge synthesizers. De songs zijn opnieuw goed uitgewerkt en nemen rustig de tijd om zich te ontvouwen. Waar deze zich vooral onderscheidt t.o.v. van haar vorige platen, is het psychedelische sound-design - dat eigenlijk pas met een goede hoofdtelefoon tot z’n recht komt). Ook live wist ze dit heel goed over te brengen in de Botanique – fijne, intieme sfeer !

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #09 SWANS - BIRTHING

Wanneer Swans een nieuw album uitbrengt zijn ze eigenlijk al zo goed als zeker van een plaats in m’n eindejaarslijst. Ik moet wel toegeven dat ik ‘The Beggar’ een tikkeltje minder vond – en dan vooral die recyclage-compositie van 40 minuten. ‘Birthing’ is gelukkig weer dik in orde. Swans doet hier ook geen dingen die ze niet al eens in het verleden deden, maar dat mag de pret niet drukken. Het is opnieuw een trip van bijna 2 uur geworden waarbij ik vooral het eerste uur echt genieten vind. De drones zijn ideaal om op te spacen, en wanneer de volledige band wordt ingezet is hun postrock zoals altijd imponerend en compromisloos.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #10 BAMBARA - BIRTHMARKS

Elk jaar staat er wel een gezonde dosis postpunk genoteerd in m’n eindejaarslijstjes. Een van de beste 2025-platen uit dat genre vind ik ‘Birthmarks’ van Bambara. Het verhaal dat hier verteld wordt is me (zelfs met lyrics sheet erbij) nog steeds niet duidelijk, maar ‘Birthmarks’ is onmiskenbaar een donkere thriller. Dankzij de productionele toeters en bellen is dit qua sound ook niet de alledaagse postpunk waar je tegenwoordig wordt mee doodgegooid. Elke song klinkt hier anders dan de vorige - een serieuze verbetering t.o.v. hun eerdere albums waar het na een tijdje al eens monotoon durfde te worden. Die pathetische zang is (helaas) wel onveranderd gebleven en moet je uiteraard liggen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #11 GREG FREEMAN - BURNOVER

Maar enkele stemmen op Musicmeter, jammer. Het is thans een van de betere rockplaten die ik dit jaar beluisterd heb. Greg Freeman serveert songs met een duidelijke kop en start, maar gaandeweg nemen de songs vaak onverwachte wendingen en de arrangementen zijn voorzien van veel toeters en bellen. Ondanks dat z’n zang bij momenten wat op het randje is, komt hij er toch mee weg door het op een overtuigende manier te brengen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #12 DEFTONES - PRIVATE MUSIC

Omdat ik Deftones altijd (onterecht) associeerde met nu-metal heb ik ze heel lang links laten liggen. In 2016 veranderde dat eindelijk met de release van het doorgaans niet zo populaire ‘Gore’. Ondertussen heb ik m’n Deftones-achterstand ruimschoots ingehaald (al heb ik nog niet alles beluisterd) en ik moet bekennen dat ze een vrij unieke sound hebben die imo weinig met nu-metal te maken heeft. ‘Private Music’ verschilt in mijn ogen niet zoveel van de rest van hun oeuvre, maar het songmateriaal is gewoon sterk en zorgt ervoor dat dit album toch op zichzelf staat. ‘Locked Club’ (heerlijk zompig refrein) is samen met de singles de favoriet hier.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #13 JENNY HVAL - IRIS SILVER MIST

Na het (voor Jenny’s doen) toegankelijke ‘Classic Objects’ uit 2022 gaat ze opnieuw de meer experimentele tour op met ‘Iris Silver Mist’. Er passeren terug wat meer ambient en spoken word passages tussen het song-gerichte materiaal en toch blijft het allemaal vrij behapbaar. Vooral het synthesizerwerk is erg mooi, en de combinatie met Jenny’s typerende stemgeluid zorgen ervoor dat dit een aangename dreampop-plaat geworden is. De twee eerste tracks ‘Lay Down’ en ‘To Be A Rose’ vormen samen met de zweverige afsluiter de hoogtepunten voor mij, maar het niveau zakt nergens echt in.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #14 CASS MCCOMBS - INTERIOR LIVE OAK

Een fijn folk/rock dubbelalbum om op te ontspannen en misschien wel z’n beste werk. De songs worden naar goede Cass McCombs-gewoonte op een nonchalante, ongedwongen manier gebracht, wat meteen ook de grootste troef en valkuil is van deze songwriter - afhankelijk van de stemming waarin je bent wanneer je ernaar luistert. Ja, het kabbelt soms maar dat hoort erbij vind ik. De sequencing van de nummers is echter zodanig goed dat er voldoende afwisseling is gedurende deze 74 minuten. Het donkere ‘A Girl Named Dogie’ is favoriet hier.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #15 FKA TWIGS - EUSEXUA

Zonder twijfel één van de meest innovatieve artiesten van de afgelopen 15 jaar. Dat ze iedere keer haar tijd neemt voor een nieuwe release neem ik haar dan ook niet kwalijk (al werden we dit jaar wel verwend). ‘LP1’ en ‘Magdalene’ kon ik meteen smaken – bij ‘Eusexua’ duurde het wat langer vooraleer ik om was. Soms vond ik het net iets te .. “pop” klinken ? De donkere club-sfeer die de plaat schept, sprak me wel meteen aan en na veel luisteren begonnen de dubbele bodems zich dan toch vrij te geven. Productiegewijs een bijzonder gedetailleerd album met een geweldige flow.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #16 BIG THIEF - DOUBLE INFINITY

‘Incomprehensible’ vind ik een van de beste songs van het jaar – ik was bij de release dan ook benieuwd of ze dit niveau de rest van de plaat zouden kunnen volhouden. Ik moet toegeven dat ze daar niet helemaal in slagen, maar toch is het nog erg goed uitgedraaid. Waar ik bij andere Big Thief-platen in de juiste stemming moet zijn om ernaar te kunnen luisteren, is ‘Double Infinity’ een album dat ik bij elke setting kan opleggen. De jamsessie-vibes zorgen voor een enorm relaxte sfeer en de sound is wijds en tegelijkertijd toch intiem. Enkel die repetitieve tekst van ‘Happy With You’, daar ben ik niet zo zot van.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #18 GHOST - SKELETA

Enkele jaren geleden luisterde ik voor het eerst actief naar Ghost, bij het verschijnen van ‘Impera’. Verschrikkelijk muziek vond ik dat toen. Hoe zelfs durfde men dit "metal" te noemen? Toen ik het erg leuke ‘Satanized’ op Studio Brussel hoorde passeren (of was het Willy?), zocht ik op welke band erachter zat en het bleek dus Ghost te zijn. ‘Satanized’ zette mij vervolgens aan om me te wagen aan ‘Skeleta’. Toen ik eenmaal de interne klik maakte dat ik niet naar metal zat te luisteren maar naar popmuziek vermomd als "metal" was Ghost ineens helemaal OK voor mij. De plaat steekt enorm goed in elkaar en Ik heb nu eenmaal een zwak voor alles wat een beetje new wavy klinkt. M'n favoriete guilty pleasure van 2025. Beste track : "Lachryma"

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #19 MEN I TRUST - EQUUS CABALLUS

2 albums brachten ze dit jaar uit, en hoewel ik ‘Equus Cosinus’ ook een enorm sfeervolle plaat vind, is het tweede deel van dit luik duidelijk het beste. Wat een fijne, gemoedelijke vibe dat de band hier neerzet. De uptempo knallers (‘Ring Of Past’, ‘Billie Toppy’) tussendoor schudden me telkens weer wakker wanneer het net iets te comfortabel dreigt te worden. Mooie baslijntjes ook.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #20 SUEDE - ANTIDEPRESSANTS

Deze postpunk-versie van Suede bevalt me wonderwel. Het gitaar-en baswerk zijn erg mooi en er passeren veel catchy refreinen in net geen 40 minuten. Ik mis op instrumentaal vlak misschien wel wat diepgang (iets wat mede Britpoppers Pulp wél hadden op hun laatste worp), maar ik beschouw dit simpelweg als een verstand op nul-postpunkplaat waarbij je lekker kan meebrullen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #21 THESE NEW PURITANS - CROOKED WING

6 jaar na hun vorige plaat ‘Inside The Rose’ keren These New Puritans terug met ‘Crooked Wing’. Dat doen ze op een bijzonder ingetogen manier - zowel qua sound als qua press release - want veel tumult was er niet rond dit album. De spaarzame instrumentatie en love it/hate it zang van Jack Barnett zijn dan ook niet voor iedereen weggelegd. Door hun verstilde post-rock soundscapes schilderen de tweelingbroers een soort herfstachtig landschap, dat even mooi als treurig oogt. Invloeden van David Sylvian en het latere werk van Talk Talk zijn dan ook nooit veraf. Eentje voor de muzikale fijnproever.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #22 MARUJA - PAIN TO POWER

Door de 3 goede tot zeer goede ep’s die hieraan voorafgingen, werd dit één van m’n meest geanticipeerde releases van 2025. Ik was helemaal klaar om hierdoor omver geblazen te worden, maar toch moet ik bekennen dat ondanks dat dit een goede debuutplaat is, ik toch een teleurstelling ervaar. Het is me soms net iets teveel “macho” rock (if that makes any sense?) en de al vaker genoemde lyrics zijn een zwaktepunt. Ik ben dan ook enorm blij met een sfeertrack als ‘Zaytoun’. Het is net die postrock/ambient combo waar ik net iets meer van verwacht had (gebaseerd op hun ep’s) in plaats van die in your face RATM-achtige rock als ‘Bloodsport’ en ‘Trenches’. De drie lange tracks zijn wel allemaal heel sterk en daarom kan ik hier in totaal toch wel een 4 aan kwijt.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #23 PREOCCUPATIONS - ILL AT EASE

Na hun s/t plaat uit 2016 hebben ze helaas niet meer het niveau van weleer kunnen halen, maar toch ben ik altijd weer benieuwd waarmee ze op de proppen komen. ‘Ill At Ease’ is het toegankelijkste werk wat Preoccupations tot nu toe gemaakt heeft. Geen uitzonderlijke lange songs deze keer, en op de outro van de titeltrack na, zijn hun typerende drones ook niet terug te vinden. ‘Ill At Ease’ bevat postpunk-songs met een duidelijke kop en staart – en ik vind dat het hen goed afgaat. Er is ook een goede mix tussen de synths en de gitaren. Puntje van kritiek – waarom is die zang zo naar voor gemixt terwijl dat overduidelijk geen sterk punt van de band is?

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #24 RIVAL CONSOLES - LANDSCAPE FROM MEMORY

Doorheen de jaren heeft er niet zoveel muzikale ontwikkeling plaatsgevonden bij Rival Consoles, maar dat vind ik niet erg. Hij maakt nu eenmaal elektronische muziek zoals ik’m graag heb : Gevoel voor melodie, dromerig, ambient, beats, … – al zijn die elementen nooit heel erg uitgesproken aanwezig. Dat maakt dat je ook ‘Landscape From Memory’ zowel actief als passief kan beluisteren. Soms dreigt de muziek wat te kabbelen, maar dan komt er vervolgens weer een uptempo track waardoor je net niet indommelt. De speelduur vind ik zeker niet te lang, want ik vind het leuk om een uur te deepdiven in de sound die hij creëert.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #25 LUCRECIA DALT - A DANGER TO OURSELVES

Een mooi album dit. Niet een die ik bijzonder veel heb afgespeeld sinds de release, maar als ik’m opzet is het wel echt genieten. De percussie is vooral geweldig hier. Bij ‘No Death No Danger’ moet ik altijd een beetje denken aan de intro van Breaking Bad. De muziek heeft wat weg van een pop/latin/jazz crossover die aan de oppervlakte best toegankelijk is, maar waar tegelijkertijd veel interessante dingen gebeuren als je wat dieper luistert. De meer drone-achtige composities als ‘Hasta el Final’ en ‘Stelliformia’ zorgen voor een goede sfeervolle afwisseling.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #26 JUST MUSTARD - WE WERE JUST HERE

Het gebeurt nog maar zelden dat shoegaze mij weet te verrassen. Algemeen worden er niet zoveel risico’s genomen in het genre en artiesten borduren vooral verder op de template die My Bloody Valentine ooit heeft neergelegd. Gelukkig zijn er uitzonderingen zoals Just Mustard. Met het uitstekende ‘Heart Under’ verschenen ze op m’n radar in 2022, en ik vind dat ze onder andere door hun interessant sound-design zich kunnen onderscheiden van hun shoegaze-collega's. Ook bezit de band een zekere duisternis die me wel aanspreekt. Op ‘We Were Just Here’ experimenteren ze op geslaagde wijze met clubby elementen en streven ze naar euforie. Ook een rustpunt als "The Steps" komt op het juiste moment binnen en kan ik zeker appreciëren. Ik heb ze nog niet live gezien, maar in 2026 gaat daar verandering in komen.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #17 GEESE - GETTING KILLED

Ik leerde Geese kennen met ‘Projector’ in 2021 en dacht dat het hier een van de vele postpunkbandjes uit de windmillscene betrof. Geen slecht album, maar ook niets nieuws onder de zon. Met het gedacht een postpunkband aan het werk te zien, checkte ik ze een jaar later op Pukkelpop – en viel me dat even tegen zeg. Geen postpunk meer te bekennen, in plaats daarvan het ene rock’n’roll cliché na het andere. Achteraf gezien bleken het voorproefjes van ‘3D Country’, een plaat die bij mij totaal niet wilde landen.

‘Getting Killed’ is nogmaals een stijlverandering, maar wel eentje die ik kan smaken. Geen postpunk of 13 in dozijn rock, maar best originele, quirky rockmuziek. Het was me al lang duidelijk dat de heren van Geese getalenteerde muzikanten zijn, maar op hun derde plaat weten ze ook wat emoties bij mij losmaken. Binnenkort ga ik me misschien nog eens wagen aan ‘3D Country’.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #27 ONEOHTRIX POINT NEVER - TRANQUILIZER

Ik ben grote fan van alles wat OPN heeft uitgebracht tot en met 'R Plus Seven'. Toen hij daarna z'n Juno aan de kant schoof werd het voor mij allemaal wat minder behapbaar en ben ik'm wat uit het oog verloren. 'Tranquilizer' is voor mij daarom een erg goede return to form. Een track als "Lifeworld" bijvoorbeeld had zo op 'Replica' of zelfs nog op 'Returnal' kunnen staan. Heerlijk nostalgische new age sounds en doorgaans een erg goede flow op dit album.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #29 ANNIE & THE CALDWELLS - CAN'T LOSE MY (SOUL)

Ik ben algemeen niet zo’n soul/gospel-kenner/liefhebber, maar deze werd me getipt en het blijkt een super swingende plaat te zijn met een hoge feelgood-factor. De Caldwell-dames komen vocaal zeer sterk uit de hoek en worden gedragen door een funky ritmesectie waarbij de mooie baslijntjes je om de oren vliegen. De “Jesus’en” en “Lord’s” die de revue passeren neem ik daarom gerust voor lief.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #30 HAYDEN PEDIGO - I'LL BE WAVING AS YOU DRIVE AWAY

Ik had al van Hayden Pedigo gehoord, maar hij is pas echt op m’n radar verschenen bij de aankondiging van de samenwerking met Chat Pile. En nadat ik mij vervolgens verdiepte in deze plaat heb ik moeten concluderen dat dit erg mooi is. Z’n precieze maar serene fingerpicking gitaarspel roept beelden op van Texaanse weidse vlaktes, wat maakt dat dit een goede plaat is voor onderweg. Ik ben normaliter niet zo voor dat akoestisch gitaargepingel, maar dit is een uitzondering.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #31TURNSTILE - NEVER ENOUGH

Een van de grootste rockplaten van 2025 en ik vind het ergens wel terecht. De mix tussen ambient interludes en toegankelijke high-energy rock werkt voor mij erg goed. Het heeft wel even geduurd vooraleer ik alle songs kon onderscheiden van elkaar, wat ook het minpuntje van de plaat is : het klinkt allemaal een beetje hetzelfde. Toch zijn er ook een aantal uitschieters te vinden, zoals het shoegazey ‘Light design’ (had van mij dubbel zo lang mogen duren). Dat ik fijne zomerse herinneringen aan dit album duwt m’n beoordeling ook wel een beetje omhoog.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #32 FKA TWIGS - EUSEXUA AFTERGLOW

Een mooie, sexy en bij momenten best experimentele plaat van FKA Twigs, die me wat doet denken aan haar periode ten tijde van de ep's en LP1. 'Afterglow' ademt een andere sfeer uit dan het eerder uitgebrachte 'Eusexua' en klinkt voor mij daarom zeker niet als een album met leftovers. Zoals altijd het geval is bij Twigs, is de productie ook weer tiptop. Favoriete track : "Stereo boy".

stem geplaatst

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #33 PULP - MORE

Ik heb me nooit echt verdiept in Pulp. Ooit ‘Different Class’ wel een paar keer beluisterd, maar die zit zeer ver weg in m’n geheugen, met als gevolg dat ik eigenlijk met een schone lei naar ‘More’ luisterde. Ik moet zeggen dat dit een puike pop/rock plaat is die ook goed geproducet is. Ik let normaal niet zo op de lyrics maar hier valt het meteen op dat dit scherp en soms behoorlijk humoristisch (‘Tina’) geschreven is. ‘Background noise’ is m’n favoriet (die dissonante strijkers!).

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #34 SAM PREKOP - OPEN CLOSE

Dit ligt een beetje in het verlengde van de collaboratieplaat met John McEntire uit 2022. Sam Prekop weet er fijne analoge synthgeluiden uit te persen met beats die nooit te uitgesproken zijn. Het is zeker geen opvallende plaat, maar ik vind het wel leuk om een dik half uur hier op weg te dromen.