Toch zonde, zo'n mooi album en zo weinig stemmen en aandacht hier.

Ik vond George Ezra zijn muziek altijd wel leuk, maar ook niet meer dan dat. Dit album echter wist mij vanaf het eerste moment te pakken. Leuke uptempo nummers die worden afgewisseld door mooie gevoelige ballades waarin George over gevoelige zaken zingt als leven met een mentale aandoening, liefde en het hopen tegenkomen van die ene speciale persoon.

Grappig hoe een album als Harry's House, waar ik zo naar uitkeek, mij toch wel erg teleurstelt, en dit album waar ik vooraf niets van verwachte mij zo raakt. Het zal deels de herkenning in de teksten zijn, maar ook zeker de kwaliteit van de muziek en dat je gewoon hoort dat het met ontzettend veel liefde en passie is gemaakt.

De enige goede verzamelaar van George Michael. De zeven jaar later verschenen release Twenty Five bevat een aantal onnodige tracks (de Heal The Pain versie met Paul McCartney) en mist helaas een paar juweeltjes (Cowboys and Angels), leuk voor de die hard fans, maar voor de geweone fan/liefhebber is deze verzamelaar de enige juiste. Want laten we eerlijk zijn, na deze verzamelaar bracht de beste man weinig boeiends meer uit.
De eerste cd is mij favoriete schijf. Over het algemeen krijg ik van teveel ballads achter elkaar al snel een overkill, maar bij George kan ik ernaar blijven luisteren. Zoals al door meerderen aangegeven stoort het duet met Elton John een beetje en persoonlijk heb ik ook niet zoveel met het duet met Astrid Gulberto.

Nu ben ik sowieso niet zo'n duetten man, want As met Mary J. Blige op disc 2 skip ik eigenlijk ook altijd. Al vind ik de nummers met Aretha en Queen nog niet eens zo verkeerd.

Ik las nog ergens dat iemand niet begreep dat George zo snel na het uitkomen van het origineel een cover van Killer (Adamski) uitbracht. Heel simpel, George wilde door zijn conflict met platenmaatschappij Sony niet op tournee om zijn album Listen Without Prejudice vol. 1 te promoten, dus ging hij op de Cover to Cover tour, een tour waarbij hij alleen maar nummers van andere artiesten zong. Dodelijk saai natuurlijk, maar ja hij deed het en Sony bracht deze versie uit op single om op het succes van her origineel in te spelen. George bemoeide zich destijds niet met de releases van Sony.

Maar terug naar deze verzamelaar, gewoon vijf sterren, omdat alles wat je van George in huis moet hebben hierop staat.

Wat is dit toch een ongelooflijk mooi album.
Geboren in 1980 groeide ik op met George Michael. Careless Whisper was één van de eerste nummers die ik altijd 'zong' als vierjarig jongetje. Door de clips van Faith en Father Figure realiseerde ik mij dat ik mannen mooi vond, ook al was ik toen nog maar zeven a acht jaar oud. Ik was naast groot Madonna fan erg onder de indruk van George Michael, zowel van zijn muziek als van zijn geheupwieg in die hemelblauwe jeans.

Freedom '90 kon mij destijds niet zo boeien, maar ik had LWP op cassette en draaide deze redelijk grijs. Tegen de tijd dat Ladies & Gentlemen: The Best of George Michael uitkwam gingen bij mij alle cassettes de deur uit en om één of andere reden heb ik LWP nooit vervangen, ik had tenslotte de beste nummers van dat album op de verzamel cd, zo redeneerde ik.
Vorige week was het tijd om de cadeaubonnen die ik voor mijn verjaardag had gekregen te verzilveren en daar ik sinds kort vinyl verzamel wist ik al waar deze aan uitgegeven zouden worden.
Uiteraard mocht George niet ontbreken in deze verzameling en al helemaal dit album niet.

Voor het eerst in jaren dus weer naar deze plaat geluisterd en god wat is het toch een parel. Zoveel mooier dan Faith... Naar mijn mening is dit zijn mooiste plaat, een halve tree lager gevolgd door Older. Het absolute hoogtepunt van deze plaat, en wellicht George's hele oeuvre, is het schitterende, stil makende Cowboys and Angels.

Nee, dit album bevat geen mooie coverfoto van de artiest zelf. En nee er kwamen geen mooie videoclips van dit album. Ook was er geen overweldigende tour om het album te ondersteunen. Maar dat alles was terugkijkend ook niet nodig, de muziek op dit album doet meer dan genoeg!

Ach dit is niet zo slecht als sommigen beweren. Maar het moet gezegd worden, wat op single is uitgebracht is goed, de rest zou je (op I Want You So Bad na) nooit niet missen. Maar zo werkt het eigenlijk bij alle albums van tante Gloria.