Dit album heb ik een beetje à la Carry Tefsen - op goed geluk! - gekocht. Een volwaardige verzamel-cd was toen nog niet uitgebracht. Met ontblote gouden tand lachte het geluk me inderdaad toe. Dankzij de topvorm waarin de zanger en zijn muzikanten in 1993 verkeerden en een puike naproductie, beschikte ik over een levendige Greatest Hits. Ik betwijfel of een studio-compilatie ook zo’n sfeervolle en emotionele rollercoasterrit van ruim een uur zou hebben opgeleverd.

Bij ’Demasiado Corazon’ en ’Hey Joe’ zou je zweren dat DeVille Caribische roots heeft. Al heeft hij van zijn Baskische vader wellicht een flinke scheut temperament geërfd. Op het eeuwiggroene ’Stand By Me’ klinkt hij minder uitbundig maar daarom niet minder overtuigend. Deze gestripte versie stelde me in staat om dit nummer puur op gehoor na te spelen op bas. De nachtbraker haalt met ballades zoals 'Heart and Soul' en ’Heaven Stood Still’ een hemels niveau, terwijl een koortje het 'Ave Maria' aanheft.

Ik zag DeVille enkele jaren voor z’n eigen Hemelvaart live in Lokeren aan het werk. Die ervaring had niet zo'n 'verminkend' effect op mij als dit live-album. Een metgezel en muzikale bloedbroeder was het roerend met me eens: te veel rock en te weinig blazers. Blijkbaar had der Willy daar een langere set gepland maar moest hij om een medische reden voor het uitzingen de kerk verlaten. Es tut mir Leid aber das habe ich derzeit nicht gewusst. Jedoch is mijn vijfsterren-score voor deze Willy DeVille - Live geenszins een vorm van Wiedergutmachung.