10 jaar geleden bracht Necromantic Worship twee demo's uit die aardig wat potten wisten te breken in de Black Metal-scene, hoewel ze alleen op tape beschikbaar waren. Helaas gaf de band er direct daarna alweer de brui aan, maar gelukkig zijn ze sinds kort weer actief en is hun eerste full length inmiddels een feit.

De band brengt Black Metal gebaseerd op de Griekse stijl, waarbij Necromantia de grootste inspiratiebron is. Dit betekent dat de basgitaar hier de hoofdrol speelt. Elektrische gitaar dient slechts ter ondersteuning of voor de sporadische solo. Lage, hissende vocalen spuwen hun vervloekingen over ons uit terwijl sfeervolle synths en nu weer opzwepende, dan weer ritualistische drums het plaatje afmaken.

Dit zorgt voor een mooie overkoepelende sfeer op het album, terwijl de nummers onderling toch behoorlijk verschillen. The Tempering of Erevos is bijvoorbeeld bijna groovy te noemen (dit klinkt bijna als een misplaatst woord in deze context, maar luister het en je zal me begrijpen!) en hetzelfde geldt voor de Tiamat-cover (een overigens briljante keuze die perfect op het album past). Op andere nummers wordt soms geflirt met Dark Ambient of worden conventionele muzikale structuren meer losgelaten. Hier krijgt de muziek vaak een ritualistisch element, maar het zou ook goed dienst kunnen doen als soundtrack voor een horrorfilm. Afsluiter Rub - Al - Khali brengt ons tenslote naar de Arabische woestijn waar we zo "The Mad Arab" uit de verhalen van H.P. Lovecraft zouden kunnen tegenkomen.

Alle liefhebbers van de betere Black Metal van Nederlandse bodem (Edwynn?) mogen dit beslist niet missen! Ik ben in ieder geval blij dat dit album er na 10 jaar dan toch gekomen is.

Necromantic Worship komt uit Nederland, maar speelt Black Metal in de stijl van de Griekse bands uit de jaren 90, zoals Varathron, Rotting Christ en met name Necromantia. Dat betekent: een prominente rol voor de basgitaar, een duistere sfeer met occulte thematiek, en lage, bijna sissende vocalen, alsof de zanger een gespleten tong heeft. Rites of Resurrection is een verzamelaar van een tweetal demo's die de band een aantal jaar eerder al uitgaf (Spirit of the Entrance Unto Death en The Calling...), maar is absoluut de moeite voor wie die destijds gemist heeft. Naar verluid zijn de heren inmiddels bezig met het opnemen van hun eerste full length. Ik ben in ieder geval benieuwd!

Nortfalke is een Nederlandse Dungeon Synth-act die op dit album eerder neigt naar Ambient dan naar pure Dungeon Syth. We horen twee herhalende, lang uitgesponnen nummers die zich langzaam ontvouwen. Het is rustgevende, kalme muziek, ook helemaal niet zo donker als bij veel Dungeon Synth vaak het geval is. Ideale muziek om mee te ontspannen in de wintermaanden!