Op dit debuutalbum bouwt Arcturus voort op de stijl van hun Constellation-EP. Letterlijk, want de nummers van de EP verschijnen in heropgenomen versies en met soms andere titels ook op dit album.

Vergeleken met de EP vind ik dit album wel beter: er zit meer vuur in de nummers, en de productie klinkt ook levendiger. Sowieso vind ik dat Arcturus hier een mooie balans weet te vinden tussen de verschillende elementen waarmee ze werken: symfonisch maar niet overdreven bombastisch, progressief maar niet te weird, technisch maar wel sfeervol. Vooral qua sfeer zit het wel goed hier, mede door de mooie bijdrage van de keyboards en natuurlijk door de theatrale zangstijl van Garm.

Arcturus geeft je echt het gevoel dat je op een winternacht naar het Noorderlicht zit te staren, diep vanuit een Scandinavisch bos. Zeker een unieke band in het Noorse Black Metal landschap van de jaren negentig!

Tussenstand:
1. Aspera Hiems Symfonia (4*)
2. Constellation (3,5*)

Deze EP laat al meteen goed zien welke stijl Arcturus speelt: spacey Black Metal met een symfonische insteek. De keyboards spelen hier een hoofdrol, wat niet zo gek is aangezien bandleider Sverd tevens de toetsenist is. Met de overige leden afkomstig uit o.a. Emperor, Mayhem en Ulver kunnen we hier wel spreken van een bescheiden All Star lineup uit de Noorse 90's Black Metal scene. Met een productie die voor het genre nog prima te pruimen is, en een muzikale stijl die de nadruk meer legt op sfeer dan op agressie, laat deze EP al direct zien dat Arcturus een heel eigen gezicht heeft.

Arcturus gaat verder met de spacey arrangementen en composities van de voorganger, maar gooit er ditmaal een flinke dosis theatraliteit bij. Het artwork, Garms theatrale zang en de keyboards die vaak de gitaren overvleugelen… Met wat kwade wil zou je het een gimmick kunnen noemen. Gelukkig is dat niet zo, want alles staat hier in de eerste plaats in dienst van de muziek. Dat leidt tot een sfeervol en vooral uniek album.

Ten opzichte van de voorganger klinkt dit wel wat gepolijster, en mis ik het rauwe black-metalrandje dat Aspera Hiems Symfonia nog had. Daarom geef ik misschien nét de voorkeur aan dat album, maar het is een fotofinish.

Tussenstand:
1. Aspera Hiems Symfonia (4*)
2. La Masquerade Infernale
3. Constellation (3,5*)

Een album met remixes en herinterpretaties van klassieke Arcturus nummers. Alles hieraan schreeuwt dat dit werkje uit het einde van de jaren 90 komt, een periode waarin veel Noorse Black Metalbands hun klassieke geluid verruilden voor een meer experimentele koers. Alles moest vooral 'futuristisch' overkomen, maar ironisch genoeg voelt veel werk uit die periode juist daardoor nogal gedateerd.

Dit album dan. Het schijnt vooral een project geweest te zijn van Garm zelf, waarbij de rest van de band niet zo betrokken was. Het klinkt dan ook nog het meeste als een soort proeftuin voor de klanken die Ulver rond dezelfde tijd ook ging laten horen. Dat betekent dus veel beats, bliepjes en piepjes. Op 'Master of Disguise' komt er zelfs rap voorbij (voor de Black Metal-puristen waarschijnlijk blasfemischer dan menig omgekeerd kruis).

De meeste nummers verschillen behoorlijk van de originelen. Een nummer als 'Du Nordavind' klinkt nog (relatief) herkenbaar, maar bijvoorbeeld 'Alone' lijkt in niets op hoe we het kennen van het debuut. Maar ondanks het excentrieke karakter van dit album is het in muzikaal opzicht nogal...saai. Ja, alles klinkt heel anders en staat ver af van het oorspronkelijke Black Metal-geluid. Maar de beats klinken behoorlijk generiek en alles ratelt een beetje op hetzelfde tempo door, zonder hooks die er uitspringen.

Voor een deel is dit denk ik te verklaren door het feit dat dit in muzikaal opzicht behoorlijk verouderd klinkt, maar ik betwijfel hoeveel mensen dit in 1999 nou écht goed vonden. Garm heeft met Ulver elektronische muziek gemaakt die ik zeker erg kan waarderen, maar dit album raakt me niet echt. Misschien omdat dit remixes zijn, en Ulver echt nieuw werk maakte. Al met al een rariteit die leuk is om eens gehoord te hebben, maar die ik zeker niet snel weer opnieuw zal opzetten.

Tussenstand:
1. Aspera Hiems Symfonia (4*)
2. La Masquerade Infernale
3. Constellation (3,5*)
4. Disguised Masters (3*)