Mensen wat een geweld! Datach'i laat met deze release alle subtiliteit van Shock Diamonds achter zich en gaat vol-le-dig los.

Na het voortrazende Form krijg je enkel bij Bombing Brooklyn even een adempauze, maar vervolgens wordt je weer overrompeld (of liever gezegd: compleet omver-gemaaid) door de vier nummers die volgen. Geweldig!

De nummers openen en eindigen veelal erg sfeervol overigens. Die laatste minuut van Incubate bijvoorbeeld, zo'n sfeertje kan alleen Datach'i scheppen (daarbij komen de rillingen van Shock Diamonds weer even naar boven). Maar het overgrote deel van de nummers lig je gewoon puur onder vuur. Er is geen ontkomen aan.

Wat is Datach'i toch een unieke artiest. Een dikke 4* voor Black Trees.

Deze v/d week opgepikt bij de leegverkoop van Bullit (voor €2,50), en hij bevalt verrassend goed moet ik zeggen. Niet zo kil als zijn latere werk, maar al wel typisch Datach'i.

De beats zijn her en der misschien nog wat meer standaard, maar zijn al wel goed door de vergruizer gehaald. Daarnaast zijn de melodieën bij vlagen wat vrolijker en warmer dan we van Mr. Fraioli gewend zijn. Soms klinkt het daardoor wel wat minder serieus en soms zelfs kinderachtig (Welcome 2 the Jackalope begint wel heel erg flauw, maar ik kan niet ontkennen dat ik toch moest lachen toen ik het voor het eerst hoorde), maar dit wordt ook weer gecompenseerd door wat rauwere stukken.

Favorieten zijn op dit moment de opener Free in a Box, het sfeervolle Cold Shift en Animals Coming Home Are Excited.

What it is no.3 is een vreemde eend in de bijt, maar zeker geen lelijke. Mooi nummer met piano en cello, waarvan je echt niet zou zeggen dat het van Datach'i is.

Over het geheel moet ik wel zeggen dat het album wat minder 'af' klinkt dan zijn latere werken, je merkt dat ie hier nog in z'n 'beginperiode' zat zeg maar. Desondanks toch 4*.