Wat een aanfluiting deze plaat. "Crying over..." was fris en orgineel, maar dit is gewoon regelrechte bagger. Wat een lelijke (commerciële) sound en waarom laat ie in hemelsnaam die gastartiesten niet achterwege? Misschien leuk voor TMF-publiek dit, maar ik grijp snel terug naar zijn vorige plaat.

Nog een 1* voor de beats die her en der nog doen terugdenken aan vroegere tijden, maar voor de rest is het huilen met de pet op.

Dit album is destijds eigenlijk een beetje langs me heengegaan. In een of ander helder moment heb ik 'm laatst op cd gekocht en daar heb ik zeker geen spijt van. Wat een geweldig album is dit! Geen enkele misser te bekennen.

De opener Aliasing zet direct de toon met warme klanken en mooie melodieën, gevolgd door Moonlight Sinatra waarin Beethoven's Moonlight Sonata op gepaste wijze verknipt wordt. Mooie volle bassen in dit nummer.

Dan, zoals Onderhond al zei, het overweldigende Termit, hakt er geweldig in dit nummer. Dit is 7 volle minuten genieten. Voor het nummer Cadi geldt eigenlijk hetzelfde als voor Jan; de nummers beginnen wat kaal en saai, maar zodra de melodieën erdoor worden geweven wordt het prachtig!

De remix van Horn of Jericho valt vooral op door de mooie beats, in combinatie met het acid gepruttel klinkt dit ook weer erg, erg goed. Duhv ligt weer meer in de lijn van Termit, opzwepend met dramatische waves erdoor, mooie combinatie.

Kollipy bouwt het album mooi af; donker nummertje met subtiele knisperende beats. Geweldig sfeervol, dit nummer had van mij gerust nòg langer mogen duren.

En dan... Sfx02. Het vorige nummer gaf al een voorzetje, maar hier wordt het echt donker. 13 minuten ambient/geluidscollage, afwisselend van koud en beklemmend tot warm en hoopvol. Ik had een dergelijk nummer niet verwacht aan het eind van dit album, maar het is werkelijk een prachtige afsluiter.

Wat een fantastisch album levert Exillon hier af, dit is electronica zoals ik het wil horen. Ik verhoog naar 5*.