Mja, nu ik het hele album gehoord heb twijfel ik toch een beetje. Het begint best aardig met in het begin een paar nummers met een wat akoestisch geluid. En ook Com Touch is mooi, maar echt gave nummers (als vanouds) zijn het toch net niet.

Ook de nummers Open en Secret met Topley-Bird doen me niet zoveel. Daarna, zo richting het eind, wordt het nog wel een stuk beter vind ik: Black Stone klinkt kaal en eenvoudig, maar is toch wel erg mooi. En bij The Pining Pt. 1 gaat het eindelijk eens los, beste nummer van de plaat dat imo. The Pining Pt. 2 sluit hier perfect op aan en ontwikkelt zich ook mooi.

Jammer dat er al weer iets te snel een paar tandjes wordt teruggeschakeld met The Pining Pt. 3 en Broken Kite Footage. Wel mooie sfeervolle afsluiters hoor, maar na een redelijk tam album hoopte ik toch op wat meer vuurwerk op het eind.

Ik twijfel tussen een 3* en 3,5* en zet voorlopig voorzichtig in op 3*. Wie weet blijkt dit toch een groeier te zijn.

Ik ben nooit groot fan geweest van Cylob, maar een Cylobian Sunset vond ik persoonlijk nog 'n grotere prestatie dan dit nieuwe werk.

De beats van dit bijna een uur durende nummer cq. album zijn nog wel te pruimen (hoewel ook niet spectaculair), maar andere geluiden zijn soms gewoon lelijk. Wat een rotsamples haalt ie er toch bij. Soms klinkt het ook gewoon zo 'oud', alsof ie het 10 jaar geleden al in elkaar heeft gedraaid.

Slechts op enkele momenten loopt het allemaal even lekker, maar dan slaat het al gauw weer om in iets lelijks. Het is ook nogal van de hak op de tak allemaal dit.

Voor de momenten geef ik het nog een 2,5*, maar dit zal eerder minder dan meer worden.

Overigens vind ik de hoes ook nog eens oerlelijk (zo kom je ze niet elke dag tegen), maar dit zal wel een ode zijn aan het verzamelalbum Best of House ofzo. Dit lijkt me althans aannemelijker dan dat hij het idee voor de hoes hiervan stiekem heeft gejat (dan had ie toch wel wat mooiers kunnen jatten ).