Het begon zo veelbelovend, Witch Hunt is best een goede opener. Toilet Wars daarna begint ook erg goed, vet breakbeatwerk aan het begin, maar zodra er een gabber-achtige beat doorheen komt gaat het mis. Wat een saai eentonig gestamp wordt het opeens.

Dit is dan ook gelijk het probleem voor een groot aantal van de resterende nummers van de cd imo. Neigt allemaal teveel naar gabber/hardcore, wat het allemaal wat uit de tijd en goedkoop doet klinken. Snelle, kale, eentonige beats, af en toe wel afgewisseld met wat interessantere stukken, maar het mag allemaal niet baten.

Bij een nummer als Professional Psycho weet ik niet of moet lachen of huilen. Het begint met een of andere lelijke sample die een aantal keer wordt herhaald en vervolgens krijgen we alleen een kale beat die met nogal weinig/goedkope afwisseling doordrukt naar het eind. Ik weet niet waar die gast z'n samples vandaan haalt, maar het past compleet niet bij de beats. Line Em Up is hier wel het beste voorbeeld van. Het hele nummer door horen we een of andere eighties sound en drumcomputer met geschreeuw erdoor, met daar weer overheen (het hele nummer lang) een bass-beat in dubbel tempo. Sorry hoor, maar dit neem ik niet serieus. Daarnaast is een nummer als Crawl & Die (dat wonderwel niet voorzien is van bovengenoemde beats) ook niet echt interessant, eerder saai en nog steeds eentonig.

Misschien dat dit tien jaar geleden vernieuwend was, maar voor een album uit 2002 klinkt het nogal uit de tijd (en als ik de nieuwe Hellfish op Planet Mu hoor stampt ie vrolijk door in ditzelfde patroon, ik vraag me af wie daar nog op zit te wachten).

Het hoge gemiddelde verbaast me dan ook. Meer dan een 1* kan ik er niet aan kwijt. Dit dan nog voor het veelbelovende begin. De rest moet waarschijnlijk voor hard en stoer doorgaan, maar ik vind het eerder lachwekkend (danwel om te janken).