Ik denk dat iedereen hier Kortjakje wel kan zingen.

Klopt, maar Mozart heeft ook dat deuntje niet geschreven enkle variaties (die veel beter zijn) er op gemaakt.

Ik vond het al zo lekker rustig.

Wat gokjes voor morgen:

Sex Pistols - Never Mind the Bollocks (1977)
Fleetwood Mac - Rumours (1977)
Kate Bush - The Kick Inside (1978) (hoop van niet, Hounds of Love is toch een pak beter)
Elvis Costello & The Attractions - This Year's Model (1978)

Doe dan Kate maar, anders wordt het weer zo saai.

@grafgantz; BOLLOCKS

Die mag van mij eigenlijk nog wel 7 jaartjes wachten

1977:
Wire - Pink Flag
Stranglers - Rattus Norvegicus IV
Elvis Presley - My Aim Is True

Ik vrees: Bollocks, Kick Inside

1978: Real Life

BOLLOCKS (in de luie stoel )

Presley is in 77 gestopt, maar volgende week verwacht ik My aim is true

Magazine is toch nog te obscuur en Wire heeft dan nog 154 .

1977:

Jacques Brel - Brel (1977)
Television - Marquee Moon (1977)
The Congos - Heart of the Congos (1977)
Fleetwood Mac - Rumours (1977)

Wire verwacht ik met 154. Kick Inside zal inderdaad ook nog wel komen, Bollocks vrees ik ook.

Waarom geen 'Low'?

Omdat David Bowie al geweest is in deze lijst en elke artiest 1 keer het podium mag betreden!

Klopt , behalve ome Lou

Bowie is inderdaad al geweest en Low is indirect ook al via Brian Eno langs gekomen.

Ah, nu zie ik dat Hunky Dory al is geweest. Oké. Had ik toch voor Low gekozen.

Die redenering volgend zouden we ook "My Life in ... " niet meer krijgen en da's een essentiële scharnierplaat (ivm toepassing van samples).

Deze zou ook nog kunnen, qua samplegebruik:
Holger Czukay - Movies (1979)

Maar die is te obscuur denk ik (en Holger is ook al met Can langsgeweest). Aan de andere kant is Eno wel een dermate groot sleutelfiguur in de popgeschiedenis dat hij best twee keer langs mag komen. En David Byrne hebben we ook vast nog wel te goed.

Ja, dat kun je wel zeggen.....

Ik ben het sowieso eens dat elk jaar, om de meest uiteenlopende redenen overigens, er vele albums zijn die kunnen worden gekozen als essentiële klassieker, geldt ook voor deze plaat.

Maar als de betreffende redacteur trouw is aan zichzelf, wijkt hij ook in dit geval af van de geijkte paden en komt hij met een verrassende, maar goede keuze. Als dat niet zo zou zijn, is hij toch weer afkomstig uit een bepaalde hoek en is hij net zo voorspelbaar als Muziekkrant Oor: daar weten wij inmiddels wel van wat we wel of niet interessant moeten vinden.

Ik geloof niet dat het de intentie van het artikel was om alleen maar verrassend uit de hoek te komen. Of in elk geval voldoende verrassend voor serieuze muziekliefhebbers.

Het is natuurlijk deels gewoon een persoonlijke, arbitraire lijst, al hebben ze hun best gedaan om het van een "objectief" sausje te voorzien. Zolang je dat gewoon beseft zie ik niet in wat je nu eigenlijk te klagen hebt hier. Wellicht moet je gewoon zelf eens een lijst maken. Vergeet daarbij niet trouw aan jezelf te blijven (wat dat ook in moge houden), en post de hele lijst hier met uitleg, zodat we daar met z'n allen ook weer over kunnen klagen

Ik zou jouw lijstje, met laten we zeggen de beste 50 albums van de afgelopen 50 jaar, ook met plezier willen zien, dat meen ik echt.

Ik hoef het er niet mee eens te zijn en ik hoef ook lang niet alles te kennen, maar ik vind het gewoon leuk om je mening te horen, maar dat geldt ook voor anderen op dit forum. Daar zitten we hier ook voor op musicmeter, naar mijn smaak de beste oplossing inzake muziek en meningen.

Ik verkies dit verre boven alle 'professionele' beoordelingen in de zogenaamde betere muziekbladen. Waarvan je eigenlijk geneigd bent om te geloven dat wat er is geschreven wel waar moet zijn omdat het nu eenmaal gedrukt staat. Musicmeter als bevrijding van het muzikale hokjesdenken!!

Hij kan misschien nog, er is hoop.
Een duoplaat wordt misschien wel gezien als iets anders als een soloalbum.
Vergelijk Vu en Berlin, beide albums met tunes van Lou.
Maar Remain in Light moet ook mee hoor

Beste Cabeza, Ik heb de bewuste punkgroep hier toch wel regelmatig onheus bejegend.
Ik heb ze vaak (midde)lmatig genoemd, (wat ze dan toch ook wel weer zijn) en ook onbelangrijk.
De laatste week staan ze bovenaan op mijn rotatielijst en luister ik de CD (LP wil maar niet lukken) dagelijks in de auto t.b.v. woon-werkverkeer (75 km).

Nu bevalt dat debuutplaatje toch nog best wel, energie genoeg en zelfs een mooi liefdesliedje over Pauline uit Birmigham.
De zanger is zeker geen hoogvlieger, maar hij brengt het dan weer goed met een mooi (rollend) accent.
Het spugend zingen hoort er wel een beetje bij, live zoals ik destijds in Eindhoven heb ondervonden werd er ook door deze club gespuugd, gescholden en naar het publiek met bier gegooid.
Dit gedrag hoorde ook wel bij die tijd en soepcultuur.
Het bandje was toch ook wel belangrijk , niet eens omdat ze idealisten waren o.i.d. maar meer omdat zij het punkidiaal in optima uitstraalde, schijt aan iedereen, egoisme en schoppen tegen alles wat normaal werd gevonden.
Met de zanger is het later nog wel goed gekomen, hij heeft nog niet zo lang geleden reclame in een tweedpak voor boter (o.i.d.) gemaakt, met die gekke bassist is het toch hellaas slechter afgelopen.
Dit wist J Strummer van het beginnende bandje The Clash nog over die bassist te melden.

De band kwam binnen, … aan het einde liep een magere jongen met een goede jasje precies zo een als Elvis Presley had.
De sfeer was om te snijden en ik probeerde het ijs te breken.
Ik liep naar hem (de bassist) en zei: mooi jasje heb je aan. Waarop …… antwoorde met een hoog lief stemmetje “Yes it is, isn’t it. I’ll tell you were I got it, I got it at the market.
Ik bedoel hij was doodvriendelijk.
Pas later liet hij zich door de manager aanpraten zich als een gevaarlijke gek te gedragen.

Ik heb het album inmiddels al op 3,5 sterretjes staan, voorheen een Stijn Slayer waardering.
Waarschijnlijk zitten nu de meeste "punks"die zich destijds onder hebben laten spugen tijdens die bewuste concerten , nu netjes op de bank in de avond naar de nieuwe Adele te luisteren (natuurlijk de MM die-hard OW uitgesloten) en zeker ook Adele liefhebber Mjuman.

Heren, koekeperen - aangezien dames hier sporadisch gezien zijn/worden - gaarne wil ik jullie aandacht vragen voor Dit topic, geïnitieerd door Zephyr. Min of meer overeenkomstig de uitingen van GrafG en Musician - ik ga daar zelf zeker mijn 20 posten.

Laat je horen!

Wat betreft het verhaal hierboven van Musician, Oor is zo'n niveauloos clubje geworden.
Vriendejes die elkaar recensiebaantjes toeschuiven.
Metalliefhebbers worden opeens singer-songwriterkenners (persoonlijk een Kiss liefhebber van om de hoek zo naar Oor zien gaan).

Menigen van users hier sla ik vele malen hoger aan.
Top 20 (laatste 40 jaar) doe ik ook nog aan mee, denk ik

Bollocks, Television staat wel in mijn top 10

Beste Rudi S, bollocks man! Je luie zetel > televisie.... Ik dacht dat het een weggever was, vandaar mijn krachtwoord. Maar blijkbaar word dat krachtwoord makkelijker met een andere klassieker geassocieerd dan mijn link "Luie zetel" ->Television. Misschien terecht?? Want al is Marquee Moon een schitterende plaat, zonder meer achtergrondinformatie (en zelfs dan), tussen mijn andere rock muziek uit de jaren 60-70, had ik deze toch zeker niet hier verwacht. Buiten de memorabele titelsong is mij bij dit album toch nooit opgekomen dat ik het met een essentieel album zou te maken hebben, tussen zoveel andere schitterende rockmuziek gemaakt eind jaren 60 begin jaren 70. Benieuwd naar jullie reacties. Ik ga hem alvast nog eens extra aandachtig beluisteren.

Marquee Moon (1977), Television.




Introductie uit De Cultuurkenner bij het album lees je hier

Een topic overzicht hier

Eerder geposte toelichtingen:
> Toelichtingen: intr.,1&2.

> Toelichting 3:

En dus ben ik weer trots op de cultuurkenner

Terecht: heel fijne gitaargedreven plaat - aanbevolen in de remaster-cdversie, nl met juweel Little Johnny Jewel ooit 12" op Ork-label, maarthans collector's item (failing here - dat wel).

Televison treedt weer op - geen idee hoe goed ze nog zijn; destijds hulde

Ach, zowaar een van m'n 5* albums, en toch verzuimd te noemen bij m'n voorspelling voor deze week

Waarschijnlijk had ik onbewust verwacht dat ze hem wel zouden passeren en heb ik de moeite niet gedaan om hem te vermelden.