Hij had van jou kunnen zijn.

Ach, ik denk dat dat vooral ligt aan het feit of net die paar mensen (noem ze de harde kern) zich de ene keer wel en de andere keer niet konden vinden in het album.

Dat lijkt me sterk, dan nog eerder Incunabula of LP7.

Maar als we het over deze boeg gooien zou eigenlijk deze langs moeten komen, want daarmee is het IDM-wereldje pas echt op gang gekomen:




Artificial Intelligence (1992)

Qua electronica zou deze ook kunnen.

Wel een grappig commentaar wat bij deze plaat staat, wat anno nu nog steeds prima opgaat voor het gros van de luisteraars van electronic/ dance:

Reeds verwacht blijkbaar, maar aan mij toendertijd, en tot op hedentijd, compleet voorbijgegaan. Aphex Twin werd wel eens samen genoemd met The Orb, wat ik dan weer meteen in verband bracht met met slaapverwekkend... Wie weet vind ik dat nu anders, met de wilde haren ondertussen uitgevallen...


Selected Ambient Works 85-92 (1992), Aphex Twin




Uit het internet gepikt begeleidend stukje bij het album gepost.




>Topic overzicht (Alle albums tot nu toe.)

Toelichtingen:

> Introductie + Toelichtingen 1&2:

> Toelichting 3:

> Toelichting 4:

> Toelichting 5:

> Toelichting 6:

> Introductie tot "De Cultuurkenner-2"

En terecht, fenomenaal album

Inderdaad, prachtig album. En gaandeweg de jaren blijkbaar uitgegroeid tot het bekendste Aphex Twin-album. Ik weet nog goed dat ik als 18-jarige altijd naar MTV's Alternative Nation keek, toen nog zo'n beetje de manier om nieuwe bandjes te ontdekken (internet stond nog vooral in het teken van piepende telefoonmodems en foeilelijke Geocities-websites, downloaden was er nog niet bij). De videoclip van Come to Daddy kwam langs en ik was verbijsterd, had nog nooit zo'n angstaanjagende clip gezien. De dag erna op college had een studiegenoot het ook gezien, maar die kende hem blijkbaar al langer. We waren hoe dan ook onder de indruk. Sindsdien ben ik zijn muziek een beetje gaan verzamelen, maar zijn oeuvre is zo idioot groot en wisselend van kwaliteit dat je daar een mensenleven mee bezig bent. Selected Ambient Works is wat mij betreft wel de eerste echte mijlpaal in zijn oeuvre en ook een van de trendsettende albums voor een stroming binnen de electronische muziek die in de jaren '90 en daarna vrij groot zou worden. Met Aphex Twin ging er voor mij toch wel een wereld open.

Drie andere vroege Aphex Twin tracks die niet op dit album staan, maar weliswaar zeer de moeite waard zijn:

YouTube - Aphex Twin - Analogue Bubblebath (uit 1991)
YouTube - Aphex Twin - Polynomial-C (uit 1992)
YouTube - Aphex Twin - On (uit 1993)

De videoclip van de laatste is overigens geregisseerd door Pulp's Jarvis Cocker. En van de videoclip van Come to Daddy vind je een still terug in Orbit's avatar.

Mijn eerste keer Aphex was met het door Herman hier genoemde "On", dat eveneens op MTV uitgezonden werd (waarschijnlijk bij 120 Minutes). Ik luisterde toen vooral naar hippe gitaarmuziek uit die tijd dus dit was toch wel een "ear opener", het klonk als niets wat ik daarvoor gehoord had. En die clip vond ik ook al enorm fascinerend, al had ik toen nog geen flauw idee wie in hemelsnaam Jarvis Cocker was...




(kan op werk niet direct van youtube kijken maar embedded lukt wel)

Terechte keuze, electronica klassieker!

Zelf heb ik eind jaren negentig een korte maar hevige Aphex Twin-obsessie doorgemaakt, hoewel mijn liefde zich vooral richtte op The Richard D James Album en de Come To Daddy EP. Heel eerlijk gezegd heb ik SAW1 altijd een tikkie saai gevonden, ik heb de plaat zelfs ooit van de hand gedaan. Misschien mooi moment voor een herkansing.

Desondanks een terechte keuze, omdat James' werk van groot belang is geweest voor de acceptatie van puur electronische muziek als kunstvorm, en het bouwen van de brug van de dansvloer naar de koptelefoon.

Ik heb drukqs ooit geprobeerd, maar de rocker in mij begon toch al snel te protesteren. Maar naar aanleiding dit topic ga ik spotifygewijs mijn oor wel eens te luisteren leggen bij Selected Ambient Works.

Druqks is een compleet andere plaat, nogal wisselend van kwaliteit en genres. Daar gaat het van geluidscollages naar Satie-achtige pianostukken naar drill 'n' bass en ambient. Het geluid hier is veel consistenter, al weet ik niet of het wat voor je is. Dit album is lang niet zo hectisch als drukqs. Tracks als Vordhosbn zal je er niet aantreffen.

Vordhosbn zonet eens even opgezocht, dat heeft ook wel wat. Genietbaar voor een nummer, maar het hele album uitzitten vond ik niet zo aantrekkelijk. Op den duur toch iets te veel gedrill. Straks als de zon onder is, Selected Ambient Works.

In mijn speurtocht op het web naar een geschikt tekstje voor bij het album, kwam ik ook dit tegen:

[...] This is the defining album of Ambient music. A wonderful masterpiece, although it's not really designed for you to sit there and concentrate on it. Instead, it makes the perfect soundtrack to anything you are doing whether it be reading, sleeping, gaming or anything else, this album is brilliant.[...]

Vind ik toch wel een beetje vreemde benadering voor een muziekliefhebber... Ik kan mezelf er in ieder geval niet in terugvinden, en vrees dan ook dat ik dit album moeilijk zal kunnen gaan waarderen

(bron quote: forum Sputnic Music)

Dat lijkt me eerder op te gaan voor het vervolg Aphex Twin - Selected Ambient Works Volume II (1994) daar kan je met een beetje goede wil nog in slaap bij vallen.

Dit Biosphere - Microgravity (1991) is imo een album van de gulden middenweg: beetje reuring, en toch relaxt.

Deze Aphex Twin is wel heel fijn.

Fantastische keus, Cabeza !



Zeer zeker één van mijn favorieten van AT

Het door Mjuman in de post hierboven genoemde album van Biosphere vind ik persoonlijk nog mooier dan SAW 85-92 .......................

Voetnoot : beide albums staan wel ver van wat je Pop/Rock mag noemen

Yep, ik heb fantastische panelleden geselecteerd voor Cultuurkenner-2 Tnx!

De albums die uiteindelijk hier terechtkomen zijn het resultaat van hun bijdragen, en vallen volledig buiten mijn persoonlijke inmenging. Ik ben uitsluitend het medium.

(Maar ik dacht dat dit ondertussen al wel voor zo goed als iedereen duidelijk was.)

Vraagje: Gaat het nog altijd om essentiële pop/rock-klassiekers?

Pop is hier op MuMe een apart genre, maar daarnaast is het ook een overkoepelende term natuurlijk. De funk en soul van James Brown is ook popmuziek.

Na Angel Dust alweer een must-have voor ieder zichzelf respecterende muziekliefhebber! SAW part I is een plaat die nooit verveeld en ook nooit is verjaard.. erg knappe prestatie! Als ultieme belichaming van ambient zou ik de plaat niet willen neerzetten, het is veel meer een aanzet tot de creatieve stroming van electronic, namelijk idm en alles wat daar tegenaan ligt. Maar heerlijk album, zonder meer!

Onzin.

Zonet even beluisterd. Het klinkt mooi maar het doet me niks, behalve wat irriteren.

Gewoon niets voor mij dus.

Geen onzin Gewoon een briljante plaat! Neem nou maar van mij aan en zet die metal-oorwarmers van je even af, in zijn genre essentieel en voor mensen met een brede smaak echt een aanwinst.

Als je het zo bekrompen bekijkt had je die vraag al eerder moeten stellen bij de reeds behandelde soul en hiphop albums in de oorspronkelijke lijst. Waarom is het opeens een probleem als het een volledig electronisch album is?

Fantastisch album natuurlijk

Nog meer onzin.

Je komt over als iemand die erg in een bepaald patroon is vastgeroest, maar dat mag jij best onzin vinden hoor

Omdat Aphex Twin niet zo mijn ding is?

Onder andere ja, je hebt klaarblijkelijk nog 0,0 poging ondernomen om dat soort muziek maar enigzins tot je te laten doordringen. Die metal oorwarmers komen dan ook niet uit de lucht vallen

Als je geen orbit-oogklepjes op hebt ( ) had je kunnen lezen dat ik eerder drukqs al heb geprobeerd. (Eigenlijk bevalt me die meer, met dat contrast tussen drukte en rust.) Je zou ook kunnen zien dat ik o.a. Boards of Canada wel goed vind. Daar ervaar ik veel meer gevoel en sfeer in.

Maar mijn grootste voorkeur ligt zeker niet bij electronische muziek.

Eerder bij rock, metal, soul, jazz, klassiek (van renaissance tot hedendaags).


Naar mijn mening is er dan ook geen enkel album op de wereld dat een musthave is voor de 'zichzelf respecterende muziekliefhebber'. Die volgt namelijk zijn eigen voorkeuren en nieuwsgierigheid en houdt zich verre van muzieksnobisme.

Gaat helemaal niet over snobisme mijn kleine vriend, gaat over het inklemmen van een breed scala van muziekevolutie. Dan zal electronica bij jou wel als laatste staan, ten onrechte volgens mij! Heel veel metal musici hebben zich verdiept in electronica en zijn tot vette resultaten gekomen. Maar dat besef je pas ten volle als je godfathers als aphex twin tot je hebt laten doordringen. Hoeft niet hoor, maar een oordeel wordt pas de moeite als je je ergens hebt ingegooid!