Als we dan toch aan de britpop moeten, dan liever deze van een jaartje later:

Ok Computer komt (denk ik) sowieso een keer langs. De vraag is wanneer

Doe dan gelijk het beste britpop album.

'k zal mijn britpop cultuurgat is wat bijplamuren met die twee albums dan. Met wat ik indertijd van ze op de radio heb gehoord hadden ze mijn speciale aandacht niet getrokken. Benieuwd hoe het me nu bevalt.

Die is vooral erg onevenwichtig. De singles zijn stuk voor stuk briljant, de rest hobbelt daar mijlenver achter. En duurt ook gewoon minstens een kwartier te lang.

GrafVote = vote + 1

Eens over The Verve. Paar prachtsingles, maar als album komt het niet in de buurt van Parklife, Different Class, Dog Man Star of de eerste twee van Oasis.

Uiteraard ben ik het daar geheel mee oneens.

Om de een of andere reden typ ik regelmatig Prutpop als ik Britpop wil typen. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat de lijzigheid van veel zang mij binnen de tijdsduur van een album doet verheffen uit mijn couch potatoe houding om de schijf te verversen. Blur heeft de laagste factor op dat punt - al moet ik zeggen dat alcoholconsumptie (meebleren op Saturnight van Suede) wel van invloed kan zijn.

Worden er Britpop-songs gedraaid in een andere context, zoals Boys and Girls in een electro-setting, dan valt het opeens 100% mee

Voor mij een Britpop klassieker:

Parklife is één van de minste Blur-platen, hoe vaak moet ik het nog zeggen?

Nog heel vaak, want het klopt simpelweg niet

Pffff... eindelijk. Heel de morgen met pc-problemen aan't worstelen geweest. Vrijdag de dertiende, altijd loopt er wel iets mis...



American Recordings (1994), Johnny Cash





Een begeleidend stukje hier bij het album gepost.



>Topic overzicht (alle tot nu toe voorgestelde albums)

Introductie tot "De Cultuurkenner-2"

Toelichtingen:

> Introductie + Toelichtingen 1&2:

> Toelichting 3:

> Toelichting 4:

> Toelichting 5:

> Toelichting 6:

Ik ben toch wel nieuwsgierig naar de reacties bij deze. Voor mij een totaal onverwacht album, want volledig onbekend mee. Ik heb natuurlijk ooit wel eens de wereldhit 'Ring of Fire' gehoord, maar verder doet de naam Johnny Cash bij mij geen belletjes rinkelen. Dat is dan buiten het feit dat ik hier op MuMe al wel had opgemerkt dat ik blijkbaar iets van een "comeback" gemist heb. Helemaal nieuwsgierig ben ik geworden bij het vertalen van het stukje voor bij het album. Namen als o.a. een Glenn Danzig i.v.m. een album dat onder folk staat doen me toch wel de wenkbrouwen fronsen, maar ook al wel vermoeden dat ik er waarschijnlijk niet wild van zal worden.
De hoes zou mij alvast eerder in de richting van een soundtrack voor 'Priester Daens' doen denken, die andere gelovige man in't zwart

Ik ken het album niet eigenlijk. Had deze ook helemaal niet aan zien komen.

Ik ook niet... en hoe bijzonder zijn comeback ook geweest moge zijn, of dit nou een essentieel album van de jaren '90 is...?

Eh... deze zag ik ook even niet aankomen. Maar aangezien deze lijst door onszelf is samengesteld, zullen we toch niet allemaal clueless zijn, neem ik aan?

Prachtplaat. Of-ie essienteel is weet ik niet, al is er hierna een ontzettende Johnny Cash-opleving ontstaan, een beetje a la Michael Jackson, met als verschil dat Johnny alleen een akoestische plaat hoefde op te nemen. Nochtans blijft het een verdomd mooie prachtplaat, zoals ik al zei.

Essentieel voor Cash. Niet voor de jaren 90 in het algemeen, lijkt me. Mooie plaat, vind het alleen een beetje jammer dat veel mensen enkel zijn American Recordings lijken te kennen (maar misschien heb ik daar een vertekend beeld van?).

Op 4 november:



Op 10 november:

Strak punt, of mensen die doen alsof alleen z'n American Recordings de moeite waard zijn en de rest alleen maar cowboykitsch was.

Eens met Graf, mooi album welk zeker in deze lijst thuis hoort.
Niet de beste uit de American Recordings, maar hier begon het wel mee.
Essentieel?
Ik denk het wel, veel singer songwriters van nu hebben naar dit album geluisterd.

Prachtplaat, zelf pas een paar jaar geleden ontdekt en toen ook op cd gekocht.
Toentertijd was er niet veel ophef over meen ik mij te herinneren, of ik moet aan geheugenverlies lijden.

De ophef kwam pas toen hij wat alternatieve songs ging coveren: Rusty Cage, Personal Jesus, The Mercy Seat, etc. Ik herinner me een interview met Beck in Oor in 1994, denk ik. Het ging over Beck's Rowboat, dat was gecoverd door Johnny Cash, wat een hele eer was. Pas toen hoorde ik eigenlijk voor het eerst van hem volgens mij. Maar zijn American Recordings kreeg ik pas later in de smiezen. In 1994 was hier nog niet veel aandacht voor.

Ik dacht eigenlijk van wel, Deliah's Gone heeft het zelfs nog tot een aflevering van Beavis & Butthead weten te schoppen, en ook die waren er zeer positief over .

/edit van wiki:

Als je naar de populariteit kijkt zie ik wel een ander beeld. Pas vanaf American Recordings IV uit 2002 gingen de verkoopcijfers ergens op lijken. American Recordings haalde in de VS niet eens de top 100 van de algemene albumlijst. In Nederland ook niet.

Johnny Cash discography - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Maar goed, dat zegt natuurlijk nog niets over de muziek. Wat ik van Cash' latere periode ken is absoluut de moeite waard, dus ik zal eens tijd proberen vrij te maken voor onze Man in Black... De film Walk the Line is trouwens ook een aanrader, mochten er nog mensen verlegen zitten om een mooie biopic.

Ben wel benieuwd bij welke andere artiesten je de American Records-invloed terugziet? Ik kan alleen Bruce Springsteen bedenken, die met The Ghost of Tom Joad weer wat terugging naar de roots. Maar ik ben ook niet enorm thuis in deze hoek van de muziek.

Heb je het nu over Beck of over Johnny Cash?

O en wat betreft de American Records-invloed: Rob de Nijs.

Over degene met de heilige initialen J.C.

Wat dat betreft schaart ie zich wel in een mooi rijtje:

Jezus Christus
Johan Cruyff
Jarvis Cocker
Johnny Cash

Mierenneukers gonna mierenneuk, je weet toch. Ik had al zo'n vermoeden in elk geval, maar je zinsbouw was net niet duidelijk genoeg. En nu ga ik eerst nadenken over welke mensen nog meer in dat lijstje passen.

Neil Diamond