Mooi stukje.
En dat je aandacht na een tijd verslapt is misschien het enige minpuntje dat ik kan geven, aan deze parel. En ik moet zeggen dat mijn aandacht met de luisterbeurt minder verslapt.

Niels heeft zich tot nog toe ontpopt als een behoorlijke alleseter, dus een tip voor hem zoeken leek me niet al te moeilijk. Z'n stemmenlijstje doorploegend kom ik de meest uiteenlopende genres tegen maar valt me ook wat op. Op een paar heel erg "indiehipsterverantwoorde" namen na (Burial, Four Tet) kom ik maar weinig namen tegen die hier op MuMe onder "electronic/dance" geschaard worden. De richting waarin ik ging zoeken voor mijn tip was dus duidelijk, maar vervolgens werd het toch nog even lastig. Ga ik voor klassieke techno? Ga ik voor ietwat droge en abstracte electro? Of wordt het euforische maar ietwat cheesy nu-italodisco? En wat te denken van diepe Berlijnse ambient dubtecho? Een baanbrekende vocal (micro)house plaat wellicht? Zoveel keuzes, en wellicht vallen ze geen van allen in de smaak. Dat ik niets van dit alles in Niels z'n stemmen tegenkom hoeft natuurlijk niet te betekenen dat hij er niet mee bekend is, het kan ook betekenen dat hij dit allemaal vreselijke muziek vindt

Voor de mensen die benieuwd zijn naar de volledige shortlist (Niels zelf wellicht ook), hier een lijstje albums waar ik aan zat te denken:

Carl Craig - More Songs About Food and Revolutionary Art (1997)
Drexciya - Harnessed the Storm (2002)
Alden Tyrell - Times Like These (1999-2006) (2006)
Rhythm & Sound - Rhythm & Sound (2001)
Luomo - Vocalcity (2000)

Op die laatste is tenslotte m'n keuze gevallen, al is het absoluut niet de makkelijkste van het stel om te verhapstukken. Niet dat het extreme muziek is, integendeel zelfs, maar een "leek" zou dit zo maar af kunnen doen met termen als "slaapverwekkend, saai en reutelt maar door". Maar het zijn nu net de extreme aandacht voor details en de minieme verschuivingen in de lange nummers die dit album zo speciaal maken. Ruim 76 minuten met slechts 6 nummers lijkt een lange zit, maar voor mij vliegt dit album altijd weer voorbij en had wat mij betreft zelfs nog over een dubbelaar uitgesmeerd mogen worden. Gewoon met dezelfde 6 nummers, maar dan alles twee keer zo lang. Het gaat maar door en door en door en door en door en door. Eigenlijk is dit gewoon veel meer "trance" muziek als de kermisbagger die onder die naam uitgebracht wordt.

Gelukkig sta ik niet alleen in m'n liefde voor deze plaat. Het gemiddelde op MuMe spreekt boekdelen, en ook die vervelende hipsters van PF zijn lovend: Luomo: Vocalcity | Album Reviews | Pitchfork

Grappig dit, ik ben serieus van plan om, als dit topic afgelopen is, door te gaan met een 'electronic/dance' editie, omdat ik daar inderdaad zo weinig van ken. Ofterwijl: leuk dat je dit tipt Ben dan ook zeer benieuwd, geen idee wat me te wachten staat

Dit is overigens absoluut geen album om over simpele pc-speakertjes af te spelen, een koptelefoon kan raadzaam zijn.

Dat komt zeker goed

Luomo - Vocalcity (2000)
Ik kan me tot nu toe prima vermaken met electronic. Met "indiehipsterverantwoorde" artiesten als Burial en Four Tet (zoals GrafGantz ze noemt), maar ook met artiesten als Dominik Eulberg, Petter, Aphex Twin e.a. Ik ken er echter nog niet zoveel van. Derhalve wil ik me binnenkort via het Niels Tip-Topic wat verder in de dance en electronic verdiepen. Toevallig vond GrafGantz ook dat ik wat meer van dergelijke muziek moest leren kennen en tipte hij me dit.

Gezien de hoge waardering van enkele users en de positieve review die hij erbij had geplaatst had ik toch wel enige verwachtingen. Helaas valt het me tegen. Zes nummers met een leuke ‘beat’ en gesamplede (vrouwen)vocalen. Tien minuten boeien kunnen ze helaas niet. Ik kan dergelijke lange nummers vaak goed waarderen, maar hier slaat de verveling op den duur genadeloos toe. Er gebeurt simpelweg te weinig en wat er gebeurt vind ik niet sterk genoeg om zo lang leuk te blijven. Zeker niet als het album zo lang duurt als deze. Fijne muziek dus, maar veel te langdradig naar mijn smaak: was het allemaal wat korter geweest dan had ik het misschien zelfs gewoon goed gevonden. Daar komt bij dat Tessio een vreselijk nummer is door de tenenkrommende vocalen die me doen denken aan van die vreselijke R&B (die tekst ook ). Nee, begrijpen wat hier zo geweldig aan is doe ik niet, jammer genoeg.

2,5*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123:
- Cygnus:
- Ceasar:
- 2MY:
- Teunnis:
- jassn:
- tsjong:

Ja he hoi, dan kom ik even met het volgende tipje: Tuxedomoon - Desire, een echte, hippe New Waverd.
Het genre is, zoals sommigen hier misschien wel weten, niet bepaald één van mijn favoriete, maar dit album vormt een mooie uitzondering met zijn maniakale uitbarstingen en constant aanwezige dreiging in de sfeer. Ook hier drumcomputers, ietwat kazige synths en een dramatische zanger, maar om reden x klinkt het allemaal wel heel erg goed, met als uitschieters.. Naja, bedenk zelf maar. Naar mijn mening een prima album, en voor een niet heel erg ervaren Waverd als u misschien wel een leuke tip.

Tessio is overigens een van de klappers van het album en staat te boek als een moderne klassieker, het feit dat je dat nu net het slechtste nummer vindt geeft al aan dat dit niet echt in je straatje past. Van mijn kant dus een typisch geval van "gegokt en verloren" .

Zeg Niels, ben ik nu meteen gediskwalificeerd als het aankomt op "electronic" tips of gloort er nog hoop voor me aan de horizon?

Ben benieuwd naar je tip Roeland Er staat een new wave(ish) album in mijn top 10, dus op zich biedt dat perspectieven

@ Graf
Ik vind de vocalen gewoon zo irritant bij Tessio. En natuurlijk mag je meedoen Graffie

Tsja, ik zelf persoonlijk ook niet Luomo getipt hebben aan een relatieve leek in het genre. Zoals je zelf al aangeeft is onze Finse vriend een redelijke acquired taste, die zelfs binnen de dance-liefhebbers het moet hebben van een redelijke groep devote aanhangers. Zelf heeft zijn muziek mij ook nooit echt overtuigd, terwijl het toch een van mijn favoriete genres is...

Allereerst: dit is de langste tijd die ik erover heb gedaan om een album te bespreken. De reden is simpelweg dat ik het druk heb met examens (nouja...) en Hiphopleeft recensies en daarnaast ook ben begonnen met het bespreken van de shortlist van het topic van AOVV (en ik daar, ik zal het maar heel eerlijk zeggen, gewoon wat meer motivatie voor had). Maar hier is hij, mijn bespreking van de tip van Roeland:

Tuxedomoon - Desire (1981)
Roeland noemde mij een ‘niet heel ervaren waverd’ toen hij deze tip plaatste en daar had hij het woordje ‘heel‘ best weg mogen laten. Het is inderdaad één van die genres waarin ik nog een totale leek ben, en dat terwijl ik een new wave album in mijn top 10 heb staan, namelijk The Modern Dance van Pere Ubu. Zo goed als die laatste is dit album niet, maar het is een heel behoorlijk album.

Ik wil deze bespreking beginnen met een diepe buiging voor East/Jinx/.../Music #1. Want wauw Dat duistere basloopje in combinatie met de gezellige saxofoons, die eigenlijk helemaal niet bij elkaar passen, waarna de boel compleet wordt omgegooid en een briljante melodie tevoorschijn wordt getoverd. Neem de ietwat dramatische maar toch erg fijne zang erbij en je hebt een trip van jewelste. Voor dat nummer alleen al was deze tip de moeite waard.

De rest is ook erg fijn, al wordt het niveau van het eerste nummer niet meer gehaald, al scheelt het niet veel. Dit is een album waarop de basgitaar en de saxofoon de hoofdrol spelen, wat wel verfrissend is aangezien dat toch ook niet alledaags is. De combinatie tussen de basgitaar, die op voortreffelijke wijze een duistere sfeer creëert, en de saxofoon die geregeld aan een gezellig café doet denken, twee dingen die dus totaal niet bij elkaar passen, leveren een apart sfeertje op. Ook de synths leveren een erg sterke bijdrage: bescheiden, maar onmisbaar. De sterke, dramatische zang maakt het geheel compleet. Dit is een geweldig album met een briljante opener en verder niets dan sterk materiaal. Eén van de beste tips van dit topic tot nu toe.

4*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123: Tuxedomoon - Desire (1981): beschrijving - bespreking
- Cygnus:
- Ceasar:
- 2MY:
- Teunnis:
- jassn:
- tsjong:

Niels is goed op dreef.

Tja, en toen was ik alweer aan de beurt. Deze site een beetje volgende heb ik de indruk dat Niels veel te weinig thuis is in de genres postpunk/new wave/gothic (al had de vorige tip daar wel raakvlakken mee).

Maar wat tip je hem dan? Het aanbod briljante muziek uit het genre is overweldigend: the Sound, Bauhaus, Magazine, Wire, The Fall, The Chameleons...

Maar goed, ik heb een keuze gemaakt, een plaat die punk-invloeden mengt met funk. Een heerlijke hoekige gitaar gecombineerd met een stuiterende bas en voor mij 1 van de beste postpunkplaten aller tijden:

Gang of Four - Entertainment!

PS: ik ben nu nog op mijn werk, maar ik ben vanavond wel in voor een CSL.

'Gang of Four' klinkt mij bekend in de oren. Een voorstelling bij de muziek heb ik echter nog niet. Daar zal binnenkort verandering in gaan komen Ook tussen het rijtje dat je noemt staan een boel namen die ik nog wilde gaan beluisteren, trouwens.

als jullie dat voor 21.45 en na 23.00 uur doen doe ik mee!!!!

Ken dit ook niet,

Vanaf 18:00 ben ik ready to go, na 23:00 uur niet.

Oei, ik durf niet te voorspellen dat ik hier dan kan zitten... Maar ik zal het proberen (vermoedelijk lukt het wel) want het lijkt me wel leuk (heb trouwens nog nooit zo'n CSL gedaan ). Jullie horen het nog wel van me via PM. Zal waarschijnlijk wel vanaf 19:00 o.i.d. worden in verband met eten.

Oh, dat plaatje ken ik al Zeer goed, dat zeker. 4/5 Have fun

Oei Niels, je moet niet te snel gaan. Mijn tip heeft een stralend zonnetje nodig

Tenzij het weer niet meewerkt zal ik zó snel niet gaan

Gang of Four - Entertainment! (1979)
Al ben ik wel bekend met een aantal postpunk revival bands (die ik overigens niet zo bijzonder vind, uitzonderingen daargelaten), ‘echte’ postpunt ken ik nauwelijks (behalve bijvoorbeeld Joy Division). Daar moest maar eens verandering inkomen, aldus Cygnus. En gelijk heeft hij, het is toch een vrij essentieel stukje muziekgeschiedenis waar ik maar eens wat meer van moet leren kennen. Te beginnen dus met de band Gang of Four, die ik al wel kende van naam, maar waarvan ik geen idee had hoe ze klinken.

Het album heet Entertainment! en dat is geen ontoepasselijke titel: entertainment brengt het namelijk zeker. Heerlijke basloopjes, waar Flea van the Red Hot Chili Peppers, die hier sowieso wel op lijken, duidelijk deel van de mosterd vandaan heeft, vormen telkens de basis waarna er catchy gitaarriffjes en fijne zanglijnen overheen worden gelegd. Ook levert de melodica (o.a. bekend van Tomorrow Comes Today van Gorillaz) een niet te versmaden bijdrage aan het vrolijke geheel. Alles is zeer strak gespeeld en het niveau is constant, een teken van de hoge kwaliteit die deze band hier aflevert.

Het is zo’n album dat je bijna altijd wel op kunt zetten, waarna je lekker met je hoofd kunt meeknikken op de muziek. Een album dat heerlijk is op de achtergrond, maar ook als je wilt ontspannen en volgens mij zou je op sommige nummers juist prima helemaal los kunnen gaan. ‘Gewoon’ erg fijne muziek dus, echte entertainment, maar veel meer vind ik het ook weer niet, het briljante hoogtepunt 5.45 daargelaten (want is me dát even een geweldig nummer ). Wel is het dusdanig leuk en catchy en ook nog eens zo strak gespeeld dat het een erg fijne ontdekking is. Ik zal me binnenkort zeker eens aan Wire of The Sound wagen, iets dat ik sowieso al eens wilde gaan doen.

3,5*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123: Tuxedomoon - Desire (1981): beschrijving - bespreking
- Cygnus: Gang of Four - Entertainment! (1979): beschrijving - bespreking
- Ceasar:
- 2MY:
- Teunnis:
- jassn:
- tsjong:

Het is op dit moment niet meer mogelijk om achteraan te sluiten.

Mijn tip:

Nick Nicely - Psychotropia (2004)

Ik heb dit album al eerder getipt, gewoon omdat het één van mijn favorite albums is. En omdat veel te weinig mensen dit album kennen. Ik geef toe, het is niet een album dat je even op de achtergrond beluistert. Je zal het een aantal draaibeurten moeten geven. En hopelijk valt dan het ouderwetse kwartje. Veel luisterplezier (hoop ik)!

Nog even wat info: begin jaren 80 nam de in Groenland geboren Nick Nicely twee singles op: DCT Dreams en Hilly Fields (1892). Beiden werden destijds best wel vaak door de Vara gedraaid. DCT Dreams heeft zelfs de onderste regionen van de Top 40 gehaald. DCT Dreams paste perfect tussen alle new wave platen die toen de radio haalden.
Opvolger Hilly Fields is veel psychedelischer en kan je prima draaien na Strawberry Fields en I am the walrus van een bekende Engelse band. Hilly Fields heeft hij op eigen kosten in Abbey Road opgenomen. Helaas werd het geen hit en zat ie gelijk zonder geld. Singles kwamen er niet meer en een album is er ook nooit gekomen. Tot 2004.
Omdat op het net erg veel gezocht werd naar de beide singles van Nicely ging de eigenaar van het label Sanctuary op zoek naar Nick. Eenmaal gevonden bleek Nicely al die jaren gewoon doorgegaan te zijn met muziek opnemen. Maar hij bracht het nooit uit. In 2004 kwam er dan eindelijk een album uit met songs die Nick Nicely al die jaren opgenomen heeft, inclusief beide singles en b-kantjes. Het schijnt dat ie momenteel al een hele tijd bezig is met een nieuw album.

Ik zie dat je hem ook al aan MJ hebt getipt in zijn topic inderdaad Ik ben erg benieuwd, het is een voor mij volstrekt onbekende naam en laat de 'psychedelica' nou net een genre zijn waar ik ook wel eens wat meer van wil leren kennen

Nick Nicely - Psychotropia (2004)
Ik zit nu midden in mijn examens, waardoor ik even wat anders aan mijn hoofd had en het een tijdje geduurd heeft voordat ik hier een bespreking van kon geven. Door de omstandigheden heb ik ook weinig tijd gehad om albums in hun geheel te beluisteren en dit dus ook weinig gedaan. Wel heb ik geregeld losse nummers of stukjes van albums langs laten komen. Als ik dat deed betrof het niet zelden een nummer of deel van dit album.

En dat is niet omdat ik er zo snel mogelijk vanaf wilde zijn: de frisse mix van electropop en Beatlesque psychedelica doet het namelijk goed bij mij. Het past overigens ook uistekend bij het hete zomerweer van het moment. De sound doet mij ergens wel wat denken aan een wat ‘ouder’ klinkende variant van MGMT, en dan met name hun album Oracular Spectacular. Het is dan ook moeilijk dit album in een bepaalde tijd te plaatsen, dit overigens niet omdat de nummers uit verschillende tijden komen, dat verschil kan ik namelijk maar moeilijk horen.

Hoe dan ook, we hebben hier doorgaans te maken met behoorlijk catchy popnummertjes waarbij de sfeer niet uit het oog wordt verloren. De dromerige, zachte stem van Nick Nicely zelf, vaak ook bewerkt, bijvoorbeeld met echo’s, om dit effect te vergroten, past dan ook uitstekend bij de sfeer van het album. Dromerig is dan ook wat dit album is, het tempo ligt vrij laag en het geheel is erg rustig. Deze sfeer wordt over het hele album goed doorgezet, het is duidelijk dat Nick Nicely in de twintigtal jaar waaruit deze nummer afkomstig zijn weinig is veranderd qua stijl. Het gevolg is dat dit album toch als een geheel aanvoelt.

Ondanks dat het niveau redelijk constant is, kent het wel duidelijke hoogtepunten. Sowieso is het begin duidelijk het sterkste: De eerste vijf nummers, met mijn favoriet, de opener Hilly Fields (1892), zijn stuk voor stuk opvallend sterk. Hierna treedt er wel enige wisselvalligheid op. Met name in het middenstuk, met onder andere Heaven’s Gate, met een vervelende stembewerking, en het nogal saaie Remember, is wat minder, al wordt het nergens slecht. Hier staat dan wel weer het pakkende D.C.T. Dreams en het lome maar ronduit mooie The Other Side. Verder verdient het uiterst sfeervolle 1923, het langste nummer op het album, ook absoluut een vermelding.

Mijn conclusie is dat dit een erg fijne verzameling nummers is, maar dat dit wel zo’n album is waar ik in de toekomst eerder een paar losse nummers of een stuk van zal beluisteren dan het album als geheel. Dat het geweldige muziek bevat staat verder buiten kijf, dus een fijne ontdekking is het zeker, waarvoor ik Ceasar dank.

3,5*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123: Tuxedomoon - Desire (1981): beschrijving - bespreking
- Cygnus: Gang of Four - Entertainment! (1979): beschrijving - bespreking
- Ceasar: Nick Nicely - Psychotropia (2004): beschrijving - bespreking
- 2MY:
- Teunnis:
- jassn:
- tsjong:

Het is niet meer mogelijk om achteraan te sluiten.

Het was een zware examendag zo te lezen .

Hoe heb ik dat nu weer over het hoofd kunnen zien?

Mijn beurt

Tijdje getwijfeld waar ik voor zou gaan: óf voor iets obscuurs - en dan kies ik eigenlijk meer voor het obscure dan voor iets wat ik zélf goed vind - of voor iets wat ik dus wél zelf goed vind... met de kans dat het nogal licht en luchtig is, waardoor de mogelijkheid tot 'een nieuwe ervaring' voor Niels kleiner wordt...

Ik heb uiteindelijk gekozen voor een album waar ik zelf zeer aangenaam verrast door was en die zich ondertussen stevig verankerd heeft in mijn Top10.

In een tweedehandswinkel gekocht als 5de cd (1 voor 2,50 euro, 5 voor 10 euro) op basis van de hoes (op zich geen mooie hoes, maar hij zag er tenminste nog netjes en niet te verkreukeld uit).

Thuis opgezet en na de verbazend mooie openingstrack op MuMe opgezocht wat ik juist had gekocht (en of ik hem evt nog moest toevoegen).

Dat laatste bleek niet het geval: hij stond er al op, met iets meer dan 20 stemmen zelfs. En wat vooral opviel: hij scoorde een mooie 4,16! En dat bleek uiteindelijk meer dan terecht

Ondertussen is het album er alleen maar beter op geworden. Geen avontuurlijke schizo-muziek, maar oerdegelijke softrockpop met een geweldige zwoele vrouwenstem... benieuwd of je 'gewone eenvoud' kan waarderen na je avonturen in de psychedelische electro-wave, Niels!




Sophie Zelmani - Sing and Dance (2002)

Het einde komt ook nog echt in zicht

Had je dat niet verwacht dan? Wat een vertrouwen...

Ben benieuwd naar je tip, 2MY. Dat het wat toegankelijker is is heus niet erg hoor, ik hoef niet elke keer een 'nieuwe ervaring', is in dit topic ook zeker niet elke keer het geval en dat is natuurlijk prima Als ik het overigens zo lees vraag ik me af of ik niet misschien heel erg verrast ga worden.

Overigens is Nick Nicely een heel stuk minder vreemd dan jij nu lijkt te denken, ook vrij toegankelijke electropop met wat psychedelica invloeden