Die had tijdens de MuMe Ladder best de punten van jou kunnen gebruiken.

Misschien moet niels aan het eind maar eens een eindevaluatie posten.
Hij heeft wel recensies geschreven en sterren uitgedeeld, maar hoe kijkt hij er op terug.

Welke albums hebben hem op weg gezet om de artiest in kwestie te gaan ontdekken?
Welke albums zullen zeker nog gedraaid worden in de toekomst.

En mocht hij opnieuw beginnen, dan zet ik me alvast weer vooraan in de rij.

ik doe niet zo aan ladders....

Maar misschien krijgt het wel wat punten van Niels volgende keer

Ik vrees van niet, want ik doe daar ook zelden aan mee

het is bijna aan ons !

ik had een tip toen ik er juist bij stond maar ben het al vergeten

Goed plan. Ik had er nog niet over nagedacht hoe ik dit topic ging sluiten, uiteraard wel met een stukje, maar dit is een prima idee. Gaat zeker gebeuren dus.


Leuk om te horen, maar dit topic zal niet direct een vervolg krijgen. Achter de schermen wordt samen met een andere user gewerkt aan een nieuw topic die om het genre electronic zal draaien (zoals beloofd ) . Hier zul je tzt wel van horen, uiteraard, de verwachting is dat dit ergens midden in de zomer zal zijn. Wellicht keer ik daarna weer terug bij dit topic om opnieuw te beginnen (eventueel met een thema), maar dat zien we dan wel weer.

Leuk dat je met zulke projecten bezig bent, Niels! Je zal waarschijnlijk een hoop muziek tegenkomen die je niet fantastisch is, maar er zal ook altijd wel iets tussenzitten dat een schot in de roos is. En daar doen we het toch voor, niet?

Ja, want ik ben ook nog bezig met jouw topic, die kan ik dan ook mooi eerst afmaken Die heeft wat vertraging door gedoe met het krijgen van een nieuwe koptelefoon (metal door oortjes werkt niet en ik speel dat bij voorkeur niet door boxen), maar die zal maandag als het goed is aankomen. En inderdaad, zo ontdek je mooie dingen, maar door het voor mezelf te structureren door topics weet ik zeker dat ik het ook echt ga afmaken. Op deze manier kom je ook bij muziek uit die je anders misschien wel nooit ontdekt zou hebben.

Sophie Zelmani - Sing and Dance (2002)
Er bestaan mensen met een stem die mij werkelijk kan betoveren. Het beste voorbeeld is nog altijd Jeff Mangum, maar ook Damon Albarn, Tom Waits en Thom Yorke zijn enkele voorbeelden van zangers met een dergelijke gave. En nu mag een nieuwe naam zich bij het rijtje voegen: Sophie Zelmani. Haar sobere stemgeluid weet mij diep te raken: zang zonder fratsen, maar met een enorm karakter. Met zoiets moet je geboren worden. En als je dan ook nog eens zulke liedjes kunt schrijven kan een mooi album niet uitblijven. Dat is Sing and Dance dan ook zonder meer.

De liedjes zijn stuk voor stuk sober. Geen uitbarstingen, spannende wendingen of bijzonder veel om te ontdekken: gewoon sobere muziek die Sophies stem optimaal de ruimte geeft. Overigens betekent dit niet dat de instrumentatie dus niet belangrijk is. Integendeel: wie dit geproduceerd heeft verdient een enorm compliment. De muziek is werkelijk prachtig en weet uit zichzelf al te raken, neem bijvoorbeeld de trompet in Going Home, maar eist toch nergens de aandacht op en geeft Sophie Zelmani’s stem zo de ruimte om optimaal tot uiting te komen. Deze balans is enorm knap gevonden en wel vergelijkbaar met de instrumentatie van Van Morrisson’s Astral Weeks (en dat mag zeker als compliment beschouwd worden).

Maar dan weer terug naar Sophie zelf. Want de liedjes die zij geschreven heeft zijn ook gewoon ronduit prachtig en passen perfect bij haar stem. Mijn favoriet is moeiteloos How Is Your Heart Doing, nu al één van de mooiste nummers die ik ken. De manier waarop ze dat zinnetje zingt snijdt recht door mijn ziel. Als dat fluitje er dan bijkomt ga ik van binnen helemaal kapot. Niet normaal mooi dus. Overigens wordt dit bizar hoge niveau niet meer gehaald, al komt een enkele uitschieter nog behoorlijk in de buurt, maar dat neemt niet weg dat dit album als geheel gewoon prachtig is. Het enige smetje is Once, het duet met Freddie Wadling. Dat dit een minder geslaagd nummer is komt dan ook enkel en alleen door laatstgenoemde, en dan doel ik op zijn stemgeluid die ik totaal niet boeiend vind en in elk geval in het niet zinkt bij die van Sophie Zelmani.

Een klein smetje op een verder bijzonder mooi album waarvan ik erg blij ben dat ik hem heb ontdekt. Ik ga zeker meer van deze dame beluisteren in de toekomst.

4*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123: Tuxedomoon - Desire (1981): beschrijving - bespreking
- Cygnus: Gang of Four - Entertainment! (1979): beschrijving - bespreking
- Ceasar: Nick Nicely - Psychotropia (2004): beschrijving - bespreking
- 2MY: Sophie Zelmani - Sing and Dance (2002): beschrijving - bespreking
- Teunnis:
- jassn:
- tsjong:

Het is niet meer mogelijk om achteraan te sluiten.

hey, wat een aangename verrassing!

Blij dat je hem goed vond, Niels. En een bespreking die ik volkomen kan volgen

Hoezo vind je het zo'n verrassing als ik vragen mag?

Omdat het niet zo dikwijls voorkomt dat een tip van mij ook daadwerkelijk goed onthaald wordt

En omdat ik wat vreesde dat je niet echt zat te wachten op iets waar de label pop aan hangt, hoe mooi gebracht het ook zou zijn... Maar blijkbaar heb ik meer last van vooroordelen dan jij

Ja, dan schat je me inderdaad een beetje verkeerd in Ik wissel The Gerogerigegege hier moeiteloos af met Lil' Wayne

Sterker nog, wat je me tipte past behoorlijk in mijn straatje. Dergelijke sobere muziek met ingetogen, emotionele zang doet mij altijd wel wat. William Fitzsimmons en Iron & Wine (al zijn die meer folk, oké), die het ook erg goed doen bij mij, vind ik hier ergens wel op lijken.

Als je denkt dat ik alleen maar 'moeilijke' muziek luister zit je ernaast Daarom is dit topic juist zo leuk voor me: Tourette wordt hier afgewisseld met The Shins, en beide vind ik goed

Heb alleen nog geen reactie van Teunnis gehad.

Komt er morgen aan

Dag kindertjes! Als we nu allemaal heel hard 'Teunnis' roepen, dan komt hij misschien wel. Doen jullie mee? Daar gaan we! Eén, twee, drie: Teeeuuuunniiiiiis! Teeeeeuuuuuunniiiiis!

Grapje hoor Teunnis. Maar ik huil me wel elke nacht in slaap door de spanning

TEEEEEEUNNNIIIISSSSSSS!!!!!!

PAS OP JAN KLAASSEN, ACHTER JE!!!

Ik huil me elke nacht in slaap door de tranen.

Maar goed, Teunn is.

Met morgen bedoelde ik 6 juni, en ik schaar dit tijdstip nog onder woensdag 6 juni;)

Maar even zere neus, ik had al tijden een prachtige plaat voor je klaar staan en het verhaaltje erbij had ik al aardig in gedachten. Helaas wilt het weer niet meewerken en moet ik mijn fantastische tip toch de prullenbak ingooien.

Wat dan? Tsja, eerst dacht ik aan 20.SV, maar toen zag ik dat sxesven al iets in dezelfde categorie had getipt. Daarna kwam er een hele rits aan leuke platen, maar niet dié plaat die ik zocht. Net als Graf kwam ik tot de conclusie dat dance de grote ontbrekende is in jouw stemmenlijst. Op zich niet opvallend, er zijn zoveel mensen met een brede smaak die de schoonheid van dance niet inzien, maar ik heb toch het sterke vermoeden dat Niels niet hopeloos is. Ik zal het wel op een andere manier dan Graf moeten proberen. De stap van krautrock naar dance is in mijn ogen niet onoverbrugbaar en op die manier ga ik het dan ook proberen.

Manuel Göttsching was begin jaren '70 gitarist van Ash Ra Tempel, geen onbelangrijke band in de krautrock. Zo'n tien jaar na het uiteenvallen van die band (met o.a. de niet onbekende Klaus Schulze) maakte Göttsching een baanbrekende plaat. In 1984 begon de dance net een beetje op gang te komen in de vorm van house (Chicago) en techno (Detroit). Kraftwerk had vele jaren eerder al de electronica een enorme impuls gegeven, maar dat bleef, voor de opkomst van house en techno, vooral beperkt tot synthpop. Dance zoals we dat vandaag de dag kennen stond in 1984 nog in zijn kinderschoenen. En opeens was Manuel Göttsching daar met E2-E4. Destijds zal het vast niet zo de hemel in zijn geprezen als nu, want niemand buiten Detroit of Chicago had ooit gehoord van house of techno en had dus ook niet verwacht dat die stromingen in de 21e eeuw enorm populair zouden zijn. Oké, ik overdrijf een beetje, want Donna Summer's I Feel Love was al een voorbode. En Juan Atkins had een jaar eerder al een album uitgebracht. En daar weer voor waren er al genoeg singles die door konden gaan voor (electronic) dance (music). Maar dat neemt niet weg dat je achteraf mag stellen dat E2-E4 een echte avant-garde plaat is, in de werkelijke betekenis van het woord avant-garde. E2-E4 was misschien niet de allereerste, maar wel een voorloper met veel gevolgen.

Dan nu over de inhoud van de plaat. Het is extreem repetitief. Dit moet je dus niet ongeconcentreerd gaan beluisteren, dan gaat alles langs je heen. Als eenmaal het kwartje is gevallen past deze muziek perfect bij een semi-geconcentreerde bui, bijvoorbeeld bij het studeren of het typen van dit soort tekstjes. Het is één nummer opgesplitst in negen delen. De titels van die delen, de titel van het album en de hoes verwijzen allen naar een potje schaak, maar dat is slechts een bijzaak. Waar er wel toe doet is dat dit album slechts opgesplitst is in twee delen. Het eerste deel is wat we vandaag minimal techno zouden noemen. Up-tempo beat met repetitieve loopjes. Dit gaat een half uur lang door zonder te vervelen. Het tweede gedeelte is meer krautrock, want hier komt Göttsching's gitaarspel op de voorgrond. Dit gedeelte komt precies op tijd; net op het moment dat je je gaat afvragen of er nog iets gaat gebeuren (en dat is dus pas na meer dan een half uur!) hoor je ineens een lekker bluesy gitaartje opkomen en verplaatst de electronica zich naar een dienende rol. Beetje bij beetje komt de electronica weer bovendrijven en ontstaat er een prachtig samenspel tussen die twee. Ook dit gedeelte gaat moeiteloos een half uur door. Als je je echt goed focust op de muziek raak je helemaal in trance en is dat uur voorbij zonder dat je het merkt.

Manuel Göttsching - E2-E4 (1984)

Hij is er hoor


Ho ho ho, net alsof er geen dance is die ik al kan waarderen Acts als Caribou, The Knife en Petter kan ik zeer goed waarderen en ik geef zelfs 4* aan het laatste album van Dominik Eulberg, wat volgens mij techno is. Verder kan ik At the Controls van James Holden ook erg waarderen. Maar inderdaad, het is nog wel een grote onbekende. Iets waar ik wel verandering in wil brengen dus ben benieuwd naar je tip (die ik overigens volgens mij weleens over mijn beeldscherm heb zien flitsen...)!

Album klinkt zeker interessant. Deze gaat op mijn verlanglijstje om hopelijk dit jaar nog beluisterd te worden. Er is nogal een lange wachtlijst

Manuel Göttsching - E2-E4 (1984)
Electronic en dance: ik weet het jongens, ik moet er nog veel van leren kennen. Teunnis hielp me alvast een stap in de goede richting door met een invloedrijk pioniersalbum op te proppen te komen in mijn topic. Manuel Göttsching ken ik als de gitarist van de krautrockband Ash Ra Tempel, van wie ik dan weer het debuutalbum ken. Dat album vond ik altijd moeilijk te verteren, lange nummers waarin veel gebeurt maar waarop moeilijk grip te krijgen is (zal het binnenkort weer eens proberen, het is lang geleden dat ik dat album voor het laatst hoorde). Wat dat betreft is dit soloalbum een stuk overzichtelijker.

Dat zeg ik omdat het concept en de structuur heel duidelijk is. Het belangrijkste onderdelen van dit album zijn het electronicriffje, de percussie en de bas, die zich allen 60 minuten lang op exact dezelfde manier herhalen. Het is de basis waar Manuel van alles omheen gebouwd heeft. Dat betekent niet dat je het album in no time kent, want er gebeurt heel erg veel. Op de eerst helft van het album is dit allemaal puur elektronisch, op de tweede helft pakt Manuel Göttsching zijn gitaar erbij om met speels en relaxt overkomend bluesspel voor wat nodige variatie te zorgen.

Maar toch, hoeveel er ook moge gebeuren: er is toch zestig minuten lang herhaling. En dan is de grote vraag: blijf je zo lang geboeid, of slaat de verveling op den duur toch toe? Dat verschilt een beetje hoe ik dit beluister. Als ik mijn koptelefoon opdoe en zestig minuten lang alleen op dit album geconcentreerd wil blijven, wordt dat lastig. Dan komt de verveling inderdaad op gegeven moment een om de hoek kijken, hoe hoog het niveau van de muziek an sich ook is. Doe ik er wel iets naast, zoals nu het typen van dit stuk, dan is het heerlijke muziek die ook geen moment verveelt, zelfs al besteedt je er flink veel aandacht aan. En dus is het antwoord op de ‘grote vraag’ geen eenduidige.

Vaststaat dat dit geweldig interessante muziek is waar ik erg kan van genieten, maar 60 minuten lang mijn aandacht erbij houden is veel te veel gevraagd. Aan de andere kant: dat is bij veel muziek zo. Het cijfer zal dan ook niet tegenvallen. Daarnaast ben ik blij wat meer kennis op te hebben gedaan over het genre door een echte pionier aan het werk te horen. Want allemachtig: dit komt uit de jaren 80?! Als je me vertelt had dat het uit 2010 kwam had ik je zonder enige twijfel geloofd.

3,5*

- dazzler: XTC - Black Sea (1980): beschrijving - bespreking
- chevy93: Ólafur Arnalds - ...and They Have Escaped the Weight of Darkness (2010): beschrijving - bespreking
- Ataloona: Vampire Rodents - Lullaby Land (1993): beschrijving - bespreking
- Rhythm & Poetry: Curtis Mayfield - Curtis (1970): beschrijving - bespreking
- Fathead: Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008): beschrijving - bespreking
- Snoeperd: Comus - First Utterance (1971): beschrijving - bespreking
- sxesven: Tourette - Jardin du Sommeil Chant d'Amour sur la Nuit Grandissante (2009): beschrijving - bespreking
- AOVV: Oliver Nelson - The Blues and the Abstract Truth (1961): beschrijving - bespreking
- MAS: Showbiz & A.G. - Runaway Slave (1992): beschrijving - bespreking
- Mb.: Willie Hutch - The Mack (1973): beschrijving - bespreking
- ArthurDZ: The Shins - Oh, Inverted World (2001): beschrijving - bespreking
- bennerd: Touché Amoré - Parting the Sea Between Brightness and Me (2011): beschrijving - bespreking
- tangmaster: Das Synthetische Mischgewebe - Inventaire & Contradictions - Retrospective 1982-1988 (2004): beschrijving - bespreking
- Masimo: Exuma - Exuma (1970): beschrijving - bespreking
- korenbloem: Dave Holland Quartet - Conference of the Birds (1973): beschrijving - bespreking
- Don Cappuccino: Painkiller - Talisman (2002): beschrijving - bespreking
- kobe bryant fan: Jan Swerts - Weg (2010): beschrijving - bespreking
- GrafGantz: Luomo - Vocalcity (2000): beschrijving - bespreking
- hoi123: Tuxedomoon - Desire (1981): beschrijving - bespreking
- Cygnus: Gang of Four - Entertainment! (1979): beschrijving - bespreking
- Ceasar: Nick Nicely - Psychotropia (2004): beschrijving - bespreking
- 2MY: Sophie Zelmani - Sing and Dance (2002): beschrijving - bespreking
- Teunnis: Manuel Göttsching - E2-E4 (1984): beschrijving - bespreking
- jassn:
- tsjong:

Het is niet meer mogelijk om achteraan te sluiten.

Het lijkt erop dat niemand mijn tip (Vampire Rodents) nog gaat overtreffen. Krijg ik een bosje bloemen Niels?

Ik verwacht op het einde sowieso een toplijst, Niels. Dan kan iedere user wiens inzending hoog scoort zich even goed voelen.

Gaat er allemaal komen De bloemen zijn bij mij thuis af te halen, Dave.

Je woont zowat in de focking achterhoek Niels

Dat is vanuit mijn huis toch ook al gauw drie kwartier rijden anders Maar dat komt door al die kleine rotweggetjes.

krijgen we nog een ronde II, niels?

Dat ga ik allemaal nog uitleggen. Niet direct erachteraan, in elk geval

Niks mee te maken. Ken je Firewater al Niels?

Nee. Wel Fireman van Lil' Wayne