The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement (2008)

Nja, je hoort er inderdaad sterk Scott Walker in terug, maar ik beschouw dit meer als een synthese van de trends van nu - die schokkende gitaarrifjes, die uptempo drums - en die knipoog naar het verleden - die strijkers, melodieën van Walker en Bowie in z'n beginfase. En dat vind ik er zo geniaal aan. Oude stuff in een hip, modern jasje, en dat weet me zeer erg te bekoren!

En de tegenstanders van dit album waarschijnlijk niet en daar kan ik ook goed inkomen (en jij zoals je aangaf blijkbaar niet).
Het verbaast mij juist dat de weerstand eigenlijk nog heel erg klein is gebleven, want dit soort projecten nodigen meestal uit tot veel meer negatieve reacties.

Zeer goede plaat! 8/10

...en je geeft een 10/10??

^^ Oke ik geef toe fan te zijn van Arctic monkeys;) Scherp gezien btw^^

Ik heb hem eerst 2 weekjes links laten liggen, maar luister hem nu vaak. Net als de AM allerminst geniaal maar toch zeer sterk en aanstekende muziek

Ik heb het album nu een keer of vijf beluisterd maar het weet me niet echt te pakken. Het zit goed in elkaar en dat Alex Turner een prima songwriter is, is duidelijk te horen. Toch weet het me helaas (?) niet te raken. Ik denk dat ik een 'bite' mis.

Ik denk dat ik hier zo een beetje met hetzelfde probleem zit.
Klinkt allemaal leuk maar het weet me ook echt niet te pakken.
Alleen "My mistakes were made for you" en "Meeting place" komen
er boven uit voor mij.

Zijn stem is gewoon zo tof, dat fijne accent doet het hem.

Ik vind het echt een kut stem.

Verder is dit voor mij wel gaver dan AM,maar omdat ik echt afhaak op zijn stem. doet het mij niks.

Jij kan natuurlijk zelf véél beter zingen..

Doet dat er toe dan?

Alsof iedereen die thuis voor de buis op voetballers zit te schelden zelf kan voetballen... Dat maakt toch helemaal niks uit? Kan me best voorstellen dat hij de stem vervelend vind, ik heb er zelf soms ook moeite mee.

Vind dit beter dan de Monkeys, maar het is ook een heel andere stijl natuurlijk.

Opvallend muziekproject, met het heruitvinden van een bijna vergeten stroming uit de 60's, die ook door Marc Almond wordt uitgeprobeerd. De 12 songs achterelkaar draaien is te veel van het goede. Daarvoor zijn ze te eenvormig. Maar 1,2,3,7,8 & 11 op de repeat zijn schitterend.

Ik heb het nooit zo gehad op AM. Iemand raadde me aan dit album een keer een 'listen' te geven, omdat dit toch iets anders was dan AM. Het is inderdaad iets anders dan AM, maar toch pakt het mij ook niet. Ik vind de stem niets hebben, kan er ook moeilijk tegen. En voor de rest.. nee het is niets voor mij.
Het enige nummer wat ik kan hebben is tevens hun single. Dus 2 sterren voor dat nummer.

Ik vindt dit een verrassend album. Zeker als je denkt dat de muzikanten normaal gesproken andere muziek maken. Ik vindt het geheel spannend gemaakt en het lijkt alsof je luistert naar goede filmmuziek.

Ik ben niet echt Arctic Monkeys fan. En ook niet echt jaren 70 fan of zoiets. Maar áls ik dan naar een jaren 70-achtige-plaat wil luisteren, zou ik zeker deze kopen. Na een tijdje luisteren en wat aanpassing van mijn kant werkt deze plaat best wel. Het is zeker een leuke afwisseling op de platen die je 'normaal' draait. Expirimenten zijn altijd leuk. The Good, The Bad & The Queen beviel me ook heel goed, wat meteen een tip is als je dit nog niet kent.

Ik vind dit maar een matige plaat. Zeer weinig van de muziek blijft hangen. Misschien moet ik hem nog wat meer luisteren, maar ik denk niet dat hij me ooit volledig gaat overtuigen. Daarvoor zijn de nummers veel te kort en niet genoeg uitgewerkt. The Beatles kwamen er mee weg in de jaren '60, maar anno 2008 mag je wel wat meer verwachten.

Ik had zin in wat anders, want ik luister normalijks vrijwel nooit rock, en toen heb ik me hieraan gewaagd. Hier heb ik geen spijt van gehad. Zeer verslavende CD, maar helaas zitten er ook een paar missertjes tussen. Vooral de titeltrack, Standing Next To Me, My Mistakes Were Made for You, en Meeting Room klinken verassend goed. Voor nu geef ik dit 4 sterren, maar dat kan nog stijgen.

Op een onverklaarbare manier zit op de wonderlijkste momenten van de dag track 11 (Meeting Place) in m'n hoofd. Als ik hem s'avonds dan weer hoor is het duidelijk waarom.
Voor mij is het dus het geniale nummer op deze inderdaad verslavende CD.

Ik begrijp echt niet wat men hier anno 2008 nog mooi aan vind. Het doet me aan mijn kinderjaren denken toen er in het scoutslokaal overal posters van de beatles hingen. Een beattle revival. Laat het niet waar zijn ...

Onzin. Is de muziek van the Beatles nu dan ook achterhaald, en daarom slecht?

... dude
je opmerking slaat werkelijk op niets.

Er zit veel popgeschiedenis in de muziekstukken van deze CD, maar the beatles is echt het laatste waar ik aan zou denken, .
Het verrasende aan deze CD is dat ie op onverklaarbare manier boven komt drijven op Musicmeter. Dat geeft juist de hoge kwaliteit aan van de luisteraars op MM. Dat er tegelijktertijd dan tegenstand komt van luisteraars die op zoek zijn naar een andere sounds is een verklaarbaar proces.

De reden dat dit album boven komt drijven is omdat het een project is van Alex Turner en omdat Engelse bladen zoals NME het de hemel in hebben geprezen. Het is niet een of ander underground projectje dat populair is geworden.

de beatles-vergelijking vind ik niet zoo gek hoor.

Hij blijft goed. Gewoon niet al te vaak opzetten

Natuurlijk niet, een echt goed album moet je kunnen blijven draaien..

Misschien was ik niet al te volledig. Het is niet helemaal mijn muziek, maar ik kan het wel waarderen. Omdat het niet helemaal mijn muziek is, betekent natuurlijk niet dat dit dan meteen een minder album is. Hetzelfde heb ik met bijvoorbeeld Abbey Road van The Beatles. Geweldige muziek, maar omdat het niet mijn genre is kan ik het niet al te vaak opzetten.

Ik luister er nu op dit moment voor het eerst echt goed naar. Wauw. Wat een geweldig album.