The Beatles - Abbey Road (1969)

En ja, dan luister je dit meesterwerk niet van die oude LP die ik heb, maar de 180 gram remaster. En deze is echt erg mooi gedaan zeg. Side B ontroert mij nu.

Abbey road is misschien wel de beste plaat ooit. De hele plaat is zó goed. Er zit een variatie in die je bij geen andere band tegenkomt, zonder dat het ten koste gaat van de kwaliteit. Vond ik voorheen de eerste helft beter, nu (wellicht door het ouder worden), staat me de tweede helft ook meer aan en maakt het me niet uit waar de plaat begint; het is sowieso goed.
Persoonlijke klassieker is Here comes the sun, alleen al omdat het mijn favoriet was toen ik een jaar of acht was. Toen mijn vader thuis kwam met de hele beatles-box riep ik na een diepgaand onderzoek ongelovig uit dat Here comes the sun niet op elk album stond. Begreep er niets van dat, als je toch zo'n mooi liedje had, je dat niet op elk album zet... En begrijp het eigenlijk nog steeds niet!

Toch vreemd dat You Never Give Me Your Money en Carry the Weight aparte tracks zijn.

Waarom is dat vreemd?

Geen idee waarom dat vreemd zou moeten zijn? De nummers kunnen niet eens aan elkaar vastgeplakt worden want ze staan niet direct achter elkaar op het album.

Nou, het lijkt me juist gewoon 1 nummer. Dat opgesplitst is.

Zou goed kunnen met dat gitaarspel.

De zgn studio years vanaf 1966 boeien mij wat de Beatles betreft altijd al het meest
Enkele albums van hun krijgen van mij 5 sterren
Moet ik uit die toppers mijn favoriet kiezen,...Abbey road
Waarom..voor mij meer klinkt het net als the White album meer ongepolijst en puur
En daar hou ik van,wil niet zeggen dat ik bv Sgt pepper geen meesterwerk vind,
Maar dat zie ik gewoon weer anders,(Meer George Martin knip en knoopwerk)
Abbey road geeft mij het meeste luistergenot,en daar gaat het tenslotte om,!
Minpuntje hier is voor mij ..Octopus,S Garden
Of het nu om Mccartneysongs gaat of het rauwere Lennonwerk,of de sterke Harrisonsongs
De Beatles klinken hier voor mij net iets meer super
5+

Jammer van Octopus Garden- Ringo is met zn luchtige liedjes wel vaker de dissonant maar het zij hem vergeven. Verder prachtig album waarin ik vooral de tweede helft vaak luister, en I want you niet te vergeten.

In plaats van Ringo's Inktvissentuin hadden ze "All Things Must Pass" kunnen doen....maar dan was George ineens de leverancier geworden van drie IJzersterke Krakers en dat was misschien wel teveel voor de heren Lennon en McCartney....

Ja stel je voor dat dat er op had gestaan...
Helaas heeft Ringo op vrijwel elk album zn nummer (op Let it Be na) en dat terwijl toch vrij duidelijk is dat hij niet echt kan zingen, om nog maar te zwijgen van de matige composities.

Ik zie het probleem niet met Octopus's Garden om eerlijk te zijn. Vind het best wel een lekker nummer om eerlijk te zijn en ben aan de statistieken te zien niet de enige. Tuurlijk, het is niet het beste nummer van de plaat en de lyrics zijn ook niet geweldig maar ik vind het wel een lekkere luchtige song zo tussendoor. Zit ook gewoon een lekker solootje in. Zie niet in wat er mis mee is om eerlijk te zijn.

Het momentje van Ringo...... nooit aan gestoord. Het hoorde er gewoon bij.

Ringo Starr was een hele populaire Beatle. Hij had een behoorlijke grote schare fans. The Beatles konden er niet omheen om Ringo Starr op iedere nieuwe plaat een momentje te geven.
Zelf vind ik zijn nummers charmant en dwaas. Een pretentieloos moment op iedere ambitieuze Beatles plaat.

Octopus's Garden vind ik een erg puik liedje. Ik denk met name door de hulp van de 2 George's. Maar zonder Ringo was het nooit ontstaan.

En daarom is de gesuggereerde tegenstelling tussen het opnemen van oct. garden of een ander nummer van george harrison ook zo vreemd: hij werkte mee aan dit nummer.

Niet vreemd, maar 'All Things Must Pass' is m.i. een betere song dan "Octopus's Garden" (en ook beter dan "Maxwell's Silver Hammer", nu we toch bezig zijn).

The Beatles, inclusief L&M, hebben heel veel betere nummers gschreven dan octopus's garden, maar die hebben het ook niet gehaald.
Jij maakt er een vreemde tegenstelling van: een nummer van ringo gaat ten koste van een nummer van Harrison. Een nummer van Ringo gaat ten koste van een ander nummer. Inclusief nummers van Lennon en McCartney.
Overigens begrijp ik de keuze voor het nummer van ringo volkomen. Past prima op het album. De vrolije noot zullen e maar zeggen.

Je hebt gelijk, zonder Octopus's Garden of Maxwell geen Abbey Road! Ik wil alleen maar zeggen dat de band-dynamica op dit moment een aardige rol speelde in de keuze voor de nummers (of onderdelen van de medley). Ik vermoed dat George al aardig aan het ''sparen'' sloeg voor zijn solo-debuut en John had moeite met zijn quotum (en droeg twee oude White Album restanten aan voor de medley ; Polythene Pam en Mean Mr. Mustard). Het is ook de reden waarom ik kant twee met z'n medleys aanzienlijk beter vind dat de wisselende kant één (voor de cd-luisteraars; kant twee opent met 'Here Comes The Sun). Vooral de afsluitende medley waarin de ene melodie over de ander stuitert, plechtig eindigt (The End) en dan toch weer niet plechtig (Her Majesty) is een fraai staaltje werk van McCartney en Martin. John was er niet zo blij mee en hoopte dat I Want You (She's so Heavy) als album-sluiter zou worden gebruikt.

I Want You (She's So Heavy) is echt wel een geniaal nummer hoor. Die bass en drums daarop vind ik zo genieten.

Ringo kreeg altijd z'n nummer. Het was nu eenmaal een echte groep, daar werd niet over gediscussieerd.

De nummers van Ringo werden vaak door John Lennon geschreven. Omdat hij de enige Beatle is die geen nummers kon schrijven en zodat zijn pensioen is gewaarborgd. Verder kwamen de titels zoals bv hard days night en 8 days à week van Ringo. Hij had van die uitspraken die John geweldig vond en voor zijn songs gebruikte. Zie die dikke Beatles boek waar deze anekdotes in staan.

Ze hadden humor. Onderschat ook George niet. De meest introverte van het stel kon ook scherp uit de hoek komen.
lennon was de meest cynische. Maar ik vermoed dat hij verschillende maskers droeg. Een tobber, moeilijke jeugd en de onvermijdelijke moeilijke relatie met Paul.

Maar de liedjes voor Ringo hoorde er bij.
Dat ging na het uiteenvallen van de groep gewoon door. Hij was solo ook even de meest succesvolle ex Beatle als het ging om hits en populariteit.

Tomorrow never knows was ook al een grapje van Ringo.

Tot mijn schande moet ik bekennen tot voor kort nooit de originele lp uit 1969 met de geremasterde cdversie van Abbey Road te hebben vergeleken.
Blijkbaar ben ook ik gevoelig voor de campagne van de marketing industrie alsof The Beatles nooit beter klonken dan met deze remaster.
Een vergelijking tussen de 'Come Togethers' spreekt echter al gelijk boekdelen.
Wat klinken met name de vocalen belabberd ten opzichte van de lp zeg.

Hallo George, nu moeten we dus wachten op een luxe box met jaren 60 premasters voor de meest optimale Beatles geluidssensatie als ik jou goed begrijp ? Een boxie meer of minder maakt toch niet meer uit. We kopen het toch wel. Staan er nog Beatles releases op stapel voor de nabije toekomst ? Shea stadium, Let it be, promofilmpjes, remixes................

Er gaan steeds meer stemmen op, caravelle om in ieder geval Abbey Road en Let it Be ook een heruitgave vanaf de originele analoge mastertapes te geven.
Wat dat betreft is er een behoorlijke omslag gaande sinds 2012 binnen het Apple-consortium (de Rode en Blauwe dubbelaar zijn ook al als AAA-remasters uitgebracht, met een verbeterd geluid in de lage frequenties). Dus wie weet....

Fijn om te horen Bawimeko. Waarom nu wel en niet in 2012 ? Toch wel een beetje slordig eerlijk gezegd en ook niet helemaal netjes. Hoe kom jij aan deze informatie als ik zo brutaal mag zijn ?

Het heeft iets te maken met het wisselen van de wacht; Neil Aspinall werd in 2007 afgelost door Jeff Jones en EMI werd in 2011 overgenomen door Universal Music. De echte omslag moet ergens in 2012 zijn geweest; men hád al een mono-vinyl-uitgave (van de digitale masters) op de rol staan, maar intern werd besloten (bron: Analog Planet) om het helemaal analoog te doen. Dat de nieuwe 'dubbelaars' (Rood en Blauw) ook van analoge afkomst zijn is een verrassing en hier en daar wordt al gemeld dat deze beter klinken dan de originele uitgaves uit 1973; daar hield men nog rekening met goedkope pickupjes en werd de bas in toom gehouden, iets wat nu niet meer hoeft. Ik verwacht op korte termijn geen 'analoge' stereo-vinyl-box, maar het zou me niks verbazen als ze de 'markt' gaan testen met een AAA uitgave van Abbey Road...