The Beatles - Abbey Road (1969)

Fijne info om te horen. Er bestaan dus ook nog echte muziekliefhebbers in het topmanagement. Bawimeko bedankt voor deze informatie. Ik moet ook eerlijk zeggen dat wat meer had verwacht van mijn 2012 lp remaster van Abbey road. Wordt dus vervolgd.

Een klassieker. Het beste wat The Beatles gemaakt hebben!

Voor mij het beste album in de geschiedenis. The Beatles waren amper in staat om iets slechts te schrijven (buiten Revolution 9 is er echt geen enkel nummer dat ik bagger vind. Maar Abbey Road blaast alles weg (alhoewel ik Let it be bijna even goed vind).

Abbey Road was voor mij het meesterwerk van The Beatles, en dan vooral de 2 medleys op kant 2.
Ik heb 'm onlangs zelf nog "verbouwd" tot wat-ie eigenlijk had moeten zijn als Paul MCartney de volgorde van medley 1 niet vlák voor de release nog had aangepast: "Her Majesty", op de lp/cd als allerlaatste track na bijna een minuut stilte na "The End", had tussen "Mean mr. Mustard" en "Polythene Pam" moeten komen en als je eenmaal aan die "officiële" running order gewend bent, is het bijna jammer dat McCartney "Her Majesty" toch verplaatst heeft.
Enige minpuntje: de "sudden death" van "I want you". Een fade-out was aangenamer geweest, maar ja, dat plotselinge einde had natuurlijk te maken met een stukje psychedelica. Het was tenslotte 1969,

Was beter geweest om er een ''locked groove'' van te maken, zodat ie op de draaitafel eindeloos doorspeelde.

          

Bij een uiteindelijke fade out had je alleen de ruis nog overgehouden van het nummer. Had leuk geweest om Here comes the sun er bij het wegstervende geluid er subtiel in te starten. Helaas had dat op de oorspronkelijke plaat niet mogelijk geweest maar wel op de cd. Zomaar een idee. Blijft hoe dan ook geweldig dat I want you (She's so heavy).

Lennon had het idee om het album met "I Want You" te eindigen (en eigenlijk dus de a-kant en b-kant om te draaien) wat de Beatles-zwanenzang behoorlijk anders had laten klinken! Achteraf (vind ik) gelukkig dat McCartney en Martin andere ideeën hadden met een medley....

Ik vind het plotselinge einde van I Want you eigenlijk wel sterk.

Lennon wilde, zoals bawimeko al schreef, Abbey Road liever andersom. Het openingsnummer moest wat Lennon betrof Here comes the sun zijn en het slotakkoord van The Beatles I Want you ( she's so heavy). Die plotselinge stilte na de steeds oorverdovender wordende herrie was ook een heel geschikte zwanenzang van The Beatles geweest. Meer een Lennon einde. The end is meer McCartney, en die was in die periode dominanter dan lennon en wist uiteindelijk zijn idee door te drukken.

Abbey Road Studios and Google team up for a virtual tour
Sta-link

Inside Abbey Road

M'n eerste volledige luister beurt van welk Beatles album dan ook, shame on me. Maar goed, gaan we:

Abbey Road begint meteen met een knaller: Come Together. Come Together is een van de fijnste/beste nummers die ik ooit heb gehoord, lekker gitaargeluidje, lekker catchy etc.
Daarna komen Something & Maxwell's Silver Hammer. Een beetje te poppy voor mij maar ze kunnen er mee door.
Oh! Darling maakt dat weer goed. Het begint naar mijn mening wel een beetje poppy maar is overall toch meer rock-getint, hou ik meer van, topper dus.
Octopus's Garden is weer een topper, geeft me een beetje een gevoel alsof ik op Hawaii lig met een cocktail in m'n hand, weet niet zeker waarom, haha.
I Want You vind ik op het begin een super relaxt nummer, later wordt het wat wilder en ruiger, een mooi nummer, echt om van te genieten!
Here Comes The Sun... helaas, de eerste tegenvaller. Ik vind dit nummer "oud" klinken, als of het uit begin jaren 60 komt o.i.d., jammer.
Because & You Never Give Me Your Money vind ik dan weer zeer goed. You Never Give Me is wat anders dan alle vorige, daarmee valt ie dus ook op, de gitaarsolo (is dat het?) is daarbij ook nog eens een goede toevoeging.
We zijn dus al weer aangekomen bij Sun King. Sun King is in principe een prima nummer, ik erger me alleen aan het Spaans(?) wat ze zingen. Ik denk dat gewoon Engels beter had geweest.
Mean Mr. Mustard, tja... lekker snel afgelopen, wat wel jammer is want het is namelijk een top nummer, het klinkt alleen ergens wel bekend, iemand enig idee waar van? (Nee, niet van Three Degrees).
Wederom een kort nummertje: Polythene Pam, ook jammer dat deze zo kort is, de gitaar klonk wel lekker. Gelukkig gaat dat door in She Came in Through the Bathroom Window.
Golden Slumbers! Zo. Die is mooi zeg. Golden Slumbers staat nog achter Come Together maar dat kan nog veranderen in de loop der tijd, het is in ieder geval een nummer die ik vaker ga luister, los van de rest van het album.
Eenmaal bij Carry That Weight begon ik te denken: Als iemand mij vroeger zou vragen "Beatles of Rolling Stones?" Zou ik Rolling Stones zeggen, maar alleen door dit album is dat nu The Beatles geworden.
The End & Her Majesty zijn twee mooie afsluiters van dit (iets te) korte album.

Conclusie: Abbey Road is een prachtig album met heel weinig minpunten. Ik hoor heel vaak ook kleine dingetjes die je bij andere bands (van na de 60s) wel eens terug hoort. Dit moet dus ook zeker een grote invloed hebben gehad op de muziek van nu.
Ik geef hem nu nog 4*, dit kan na meerdere keren luisteren altijd nog hoger worden.

47 minuten is nochtans een zeer respectabele speelduur voor een vinylplaat, ik denk dat Abbey Road daarmee wel bij de hoogste tien procent van de pop-elpees zit. (Het is bijvoorbeeld ook de langste Beatleplaat, met uitzondering van het witte dubbelalbum.)

Ik vermoed dat "tekort" in dit geval meer slaat op het plezier wat hij er aan beleeft,. en dus te snel is afgelopen.. zo lees ik het tenminste.

Dat gedeelte van (Here Comes The) Sun King is een mengelmoes van spaans, italiaans, portugees en engels. Geweldig droog en sloom klinkt het. Waarschijnlijk er is gestopt als lolletje tijdens het blowen. Maar dat is een aanname.

Juist.

Zit hier in Rusland. Vologda off all places. Speelt hier een leuk jong bandje naast ons hotel. Hoor je opeens Oh darling. Kreeg ik zomaar een grijns op mijn bek. Trouwens niet slecht gespeeld. Op iedere vakantie is er altijd een Beatles connectie. Maakt niet uit waar je terecht komt. En ja natuurlijk spelen ze het onvermijdelijke Let it be maar ook The long and winding road. Begin ik die ook te waarderen.

Jij hebt geluk, Caravelle! Ik zit momenteel in Crikvenica, Kroatië. Gisteren hadden ze een accordionist die door mijn eten heen zat te spelen en toen ik het terras op vloog stond diezelfde "artiest" zijn deuntjes op een keyboard te tingelen
Beatles? Nog nooooooooit van gehoord.

Haha, niet te geloven toch. Misschien heb je vanavond meer succes.

Dat The Beatles goed waren wisten we natuurlijk al, maar op deze gestripte versie van de vocalen van Abbey Road is het extra goed te horen: NPO Radio 2 - Nieuwsbericht - The Beatles zonder muziek - radio2.nl

Klinkt inderdaad prachtig.

Abbey Road Very Naked .... bedankt rkdev
Best bijzonder om een deel van mijn favoriete Beatlealbum zo te horen, goede vocalen,Super!

even los van de muziek... bijgetoonde foto,s lijkt het erop dat alleen paul zin heeft in de (later de zo beroemde) fotosessie...of zie ik dat verkeerd??

Bedankt voor de link! Geweldig om te horen!

Dat 'Carry That Weight' meer stemmen heeft dan 'The End' en 'Oh! Darling' is mij echt een raadsel! Verder vind ik 'Because', van deze plaat misschien wel mijn favoriet, ook erg laag staan.

Aan mij ligt t niet. Heb m ook aangevinkt, en eens dat het de mooiste is van de plaat!

Because is ook bijzonder, een beauty zou ik zeggen,maar..je kan er maar 4 aan vinken
Ik heb hier en ook solo hierna altijd al een voorkeur voor Lennon en Harrison gehad
Harrison levert hier 2 topsongs af en doet niet onder voor L/McC
Heel Abbey Road is uitzonderlijk goed, mooiste werkstuk van de heren Beatles
De vinkjes van mij staan bij Something en Here Comes The Sun
En... Come Together En I Want You ( She's So Heavy )

Dat is zeker waar, Abbey Road kent wat mij betreft geen zwak moment (ook voor Maxwell heb ik enorm veel liefde!)

Harrison kwam later tot bloei, en heeft minder meesterwerkjes dan Lennon/McCartney op zijn naam staan (ik heb het gevoel dat ik een nieuwe discussie aan het starten ben..), maar zijn 2 songs op dit album behoren tot het beste wat The Beatles ooit gemaakt hebben, twee meesterwerken die ook ik heb aangekruist.

Op dit album doen George zijn songs zeker niet onder voor die van John en Paul.
Naast Lennon, snakte hij wellicht nog het meest naar een nieuwe start.
Een duidelijk geval van tijd om op eigen benen te staan.
Nadeel vind ik dan weer wel dat hij een minder sterk vocalist was dan John en Paul.
Ik vind dat ie na All Things Must Pass regelmatig zeurderig en krachteloos zingt.
Daarbij omarm ik ook duidelijk niet zijn Hari Krishna passie, die hij nogal opzichtig in zijn songs toe pastte.

George hoor ik het liefst vanaf pakweg 1966 tot 1970. Hij schrijft en brengt die periode sterke overtuigende songs.

Hier moet ik even op terug komen, dit is gewoon een prachtig nummer.

Vanwaar de verandering van opinie? Ik was namelijk benieuwd geworden in welk opzicht je dit een 'begin jaren '60-nummer' vond? Had het op "Please Please Me" kunnen staan? Compleet met de Moog-synth?