Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust (2008)

O ja, vergeet ik gewoon nog het beste paard!

Of probeer ( ) of Agaetis Byrjun. Die zijn veel beter dan deze...

Ik was nog lang niet uitgeluisterd op Tak en Agatis Bijurn dus ik heb em nog niet aangeschafd. Wel zag ik een clip van Gobbledigook voorbij komen die mijn aangenomen beeld van de band behoorlijk deed veranderen. Ik kreeg rustieke en sferische ijslandbeelden voorbij en nu zag een club neohippies in adamskostuum door het beeld springen als een stel losgeschoten flowerpowers. Sowieso, Sigur Ros op MTV was al een belevenis. Es kijken hoe lang de score overeind blijft staan als het voor het grote plebs toegankelijk moet worden gemaakt. Sigur Ros neemt de tijd voor zijn songs en men moet ook tijd voor hun muziek nemen. Die clip kan mij gestolen worden. Blote billen en tieten gaan bij mij nog ff niet samen met de muziek die mijn dochter soms spontaan in tranen doet uitbarsten... (in de goede zin van het woord...)

Festival

zodra Sigur Ros een wat meer ontoegankelijke plaat maakt als () dan zijn ze meteen te ver de ruimte in geschoten om de muziek tot op de laatste noot te ontleden zonder veel geduld...

een tandje terug qua kosmische kwaliteit...en god wat winnen ze aan zeggingskracht...niet de absoluut beste plaat die ze gemaakt hebben, maar deze plaat verdient het om veel en vaak door velen geluisterd te worden

Ik kom echt niet verder dan de 3,5*
Voor mij blijft dit Takk 2

Ik hoor het in de Free Record Shop nogal eens voorbij komen!

Een compleet nieuwe stijl ontdekt in deze cd. Zowat elk liedje van de vorige cd's van Sigur Ros zijn vrij traag, maar hierin is er vaak een snel ritme te vinden. Het waren nu simpele doeltreffende liedjes, vooral vaak gepaard gaande met een piano. Het enigste wat ik zowat miste in deze cd was dat geluid van die strijkstok op de gitaar, dat geluid alleen al doet me denken aan Sigur Ros. De eerste helft is vooral heel optimistisch, beginnende met Gobbledigook en Inni Mér Syngur Vitleysingur. Daarna komt een liedje dat ik wat minder vind, wel mooi maar niet meteen één om in je lijst met favorieten te zetten. Daarna volgt Við Spilum Endalaust, terug optimistisch, leuk deuntje en jammer genoeg veel te snel gedaan. Hierna gaan we wat meer de donkere kant op met de volgende liedjes : Festival heeft dat bekende trage ritme dat al zo bekend is bij Sigur Ros, en als sommigen de eerste helft van dit lied saai vinden, neem ik het hen niet kwalijk. Ikzelf vind het echter geen seconde vervelend. De tweede helft van het lied begint dan plots met een drum waarbij steeds meer en meer intrumenten aan te pas komen en zo uiteindelijk tot een climax bijeenkomen. Með Suð i Eyrum is dan weer zo een liedje zoals het derde van deze cd, mooi maar niet verbijsterend mooi. Had ook iets in die stijl van Hoppipolla, vond ik. Dan komt voor mij het hoogtepunt van de cd, Ára Bátur. Een mooie melodie op de piano, een eerste mooie beginnende helft die wordt gevolgd door een prachtige tweede helft. Soms hoor ik mensen zeggen dat ze het jammer vinden dat Sigur Ros in deze cd alleen maar een hoogtepunt kan bereiken door middel van een heel orkest en koor. Voor mij maakt dat nou niet zoveel uit, als het een mooi lied is, dan is het toch goed zeker! Hierna komen zowat een paar sombere korte liedjes. IIIgressi is denkik hun meest stille liedje ooit, alleen maar een gitaargeluid, maar toch raakt het je wel hard. Fljótavík is ook kort, een beetje in een soort mix van Ára Bátur en Vaka, maar natuurlijk ook mooi. Straumnes is gewoon een tweetal minuten de melodie van het liedje ervoor, maar dan met een trager ritme. Dan als laatste ( op mijn cd heb ik geen 'Heima' staan ) komt er nog All Alright, het liedje waar sommige mensen hun twijfels over hadden. Als het dan werkelijk in het engels is gezongen, dan kan je het onmogelijk horen. Ik herken soms eens een engels woord, maar dat is het dan ook.
Niet hun beste album, maar wel een mooie poging om een nieuw soort genre te doen die ook heel goed gelukt is. 4*

Geweldig hoe Sigur Rós hier zijn eigen geluid weet te behouden, en toch iets anders is. Petje af mannen, voorlopig een 4.5*

nou ik hoef mijn mening niet meer te plaatsen want dit vind ik presies zo (bespaard mij een boel tiep moeite )

Bijzondere geluiden en een taaltje waar ik geen touw aan vast kan knopen.. 4*

de meest toegangelijke sigur ros is ook meteen een hele hele mooie.
Enige nadeel: Gobbledigook vind ik niet een hele sterke opener, maar wellicht gaat 't nog groeien.

Traantjesmuziek voor verdwaalde elfjes.

Vandaag ga ik naar de plato.. en ik neem mee terug

Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust, Takk en Agaetis byrjun

Hmm ik vind dit echt een mooi album nog steeds..
Live zijn de nummers ook gigantisch mooi..

Ow jeej dan moet het wel een klote plaat zijn ja.. hoewel de Free Record shop wel een beetje een winkel is waar je platen van Sigur Ros niet zou verwachten. Maar toch als je goed zoekt kom je nog wel leuke platen tegen, ook bij de Free record shop, zo zag ik laatst Disintegration van the Cure nog liggen.

Het zal wel weer aan mij liggen, na alle lyrische Lowlands-verhalen dit maar eens geprobeerd, maar ik vind het nogal gewoontjes.. .

Wat bedoel je daar nou mee? "Gewoontjes" veronderstelt dat talloze andere groepen hetzelfde geluid voortbrengen, zodat de muziek gewoon standaard is. Dat kun je van Sigur Ros toch niet zeggen.

ja, daarom kan je dit album wel een hype noemen opzich. zo van, oh sigur ros is muzikaal verantwoord bevonden in het verleden, dus daarmee is deze ook goed. volgens mij geeft het wel een veilig gevoel om dit goed te vinden.

Nee hoor, het feit dat het geluid van Sigur Ros vrij uniek is, maakt het op zichzelf nog niet goed. Wel geeft het een streepje voor op bands met een meer standaard rock gerelateerde sound, zoals bijv. Coldplay.

Overigens vind ik dat SR zich op dit album geluidsmatig weer verder ontwikkeld heeft tov hun vorige platen. Bovendien vind ik de muziek zeer fraai en staat de sfeer mij zeer aan. En daarom vind ik het goed.

Toch wel, Ágætis Byrjun luister ik ook nog wel eens, en hoewel dat simpelweg niet helemaal mijn smaak is, kan ik daar toch wel wat origineels in ontdekken.

Maar dit klinkt een beetje als iets wat niet zover afligt van andere bandjes, en dan ben ik nog bepaald geen kenner van het genre, kun je nagaan. Verder niet onaardig hoor, maar om daar nu zo'n heisa van te maken...

Welke bandjes zijn dat dan? Ik ontvang graag nog wat tips.



Dat valt toch wel mee? Het is bijzondere muziek en toch ook wel toegankelijk. Maar je moet natuurlijk houden van de sferen die het oproept..........nee, Coldplay daar wordt een - voor mij onbegrijpelijke - heisa van gemaakt.

Geen idee, zoals ik al zei ben niet zo'n kenner dus ken die namen niet zo, maar insert een standaard folk-rock-popbandje.



Nou, binnen no time 300 stemmen en een 4 gemiddeld...
Tuurlijk, Coldplay is al helemaal een hype, maar dit toch ook wel hoor.

Dit is toch gewoon ambientrock, zoals Spiritualized of (hoe heette die tip van Reptile ook alweer?) Breathless? Ook de geluidswaaiers van Cocteau Twins of sommige shoegaze (Seefeel, Slowdive) heeft hier veel mee gemeen.. Misschien dat SR daar zijn eigen klankje aan heeft toegevoegd, de basis is allesbehalve nieuw. Hoe graag de fans dat ook willen geloven.

Mwah, dit vind ik nou niet echt kloppen hoor. Ook wel weer erg gerichte negativiteit vind ik, als je het zo ver zoekt kan je alles wel van hetzelfde laken een pak vinden. Of je Sigur Ros goed vindt of niet, ze zijn gewoon vrij uniek in wat ze doen.

Overigens vind ik deze plaat ook een stuk minder dan de voorgaande van Sigur Ros, maar (als ik me niet vergis) waren het ook vooral de nummers van de andere platen waar het publiek zo van ondersteboven was op Lowlands.

Wel grappig overigens, ik heb een keer in een dwaze bui wat van Agaetis Byjrun aan wat vrienden laten horen (die totaal niet in dit soort muziek thuis zijn) en op een gegeven moment hadden ze tranen in hun ogen van het lachen. Weken lang heb ik de Sigur Ros-parodieeen aan moeten horen (ooeeeeeeeeeeeh, aaaaaaaaaaaaaaaah) en nu zit ik opeens (2 jaar later) met een vriendendgroep die nav Lowlands fan is van Sigur Ros

Hahaha kut is dat he? Ik ben ook ooit een hele tijd Ad Visser genoemd omdat ik vrienden eens wat ambient liet horen. .

Ik moet zeggen dat toen ik Von en Agaetis Byrjun voor het eerst hoorde destijds ik SR ook een soort combinatie van Cocteau Twins en Mogwai vond.

Word inmiddels een beetje nogal heel erg moe van het feit dat het voor mensen hier soms zo belangrijk is te bepalen wat uniek is, wat niet, welke invloeden het dan wel niet heeft...

Ken je al die bands die ik opnoem dan? Verder is het niet negativiteit (ben je een extreme positivo ofzo?), het is gewoon een constatering dat de muziek van Sigur Ros niet erg vernieuwend op me overkomt, of ze nu uniek zijn tov Coldplay of niet

Het maakt mij verder ook niet uit. Sigur Ros is misschien niet uniek in hun invloeden, maar ze maken er toch wel een redelijke unieke mix van. Maar goed, het zal me verder net als jkbb een zorg zijn. Ik geniet gewoon van de muziek.

Haha, niet meer of minder dan de door jou zo geliefde Cure of de door mij gewaardeerde JD of Sound. Strikt genomen zijn er bijna geen bands die volstrekt nieuw waren. En natuurlijk heb je in die zin gelijk dat SR goed geluisterd heeft naar voorgangers, zoals Shoegaze-acts en bijvoorbeeld de Twins, maar ook Mogwai, Low en zelfs Talk Talk. Maar dat betekent toch niet dat ze er geen heel karakteristiek en eigen geluid van hebben gemaakt? Naar mijn mening toch meer dan veel andere bands. Het geluid van SR is uit duizenden herkenbaar. "Gewoontjes" kun je het niet noemen.....en daar begon deze discussie mee.

frans bauer heeft ook een eigen geluid en herken je ook meteen. dat gegeven zegt dus niks.
van sigur ros verwacht ik gezien de voorgangers gewoon een beter album dan deze. ze komen hier wel erg makkelijk mee weg als band die hogere pretenties heeft dan een poprock bandje te zijn.