Bloc Party - Intimacy (2008)

Misschien de hele plaat van het slechtste van Bloc Party? Ik krijg het tegenwoordig echt niet meer over m'n hart om Intimacy helemaal uit te spelen...

Tja, hij is inderdaad de slechtste van de 3. Maar alsnog heel, heel erg goed^^

Wat ik eigenlijk een beetje scheef vind aan dit album, is dat het zijn eigen naam niet altijd even veel eer aan doet. Het voelt op veel momenten helemaal niet zo intiem. Echte intieme nummers zijn Biko, Signs, Talons, Ion Square. Dat soort dingen. Bloc Party heeft een hoop b-kantjes gemaakt die hier een stuk beter zouden passen. Een nummer als Atonement bijvoorbeeld. Echt een kippenvel nummertje, maar is nauwelijks bekend buiten de fanbase van bloc party. Die had er van bij gerust bij gemogen op dit album.

Atonement zou inderdaad erg goed op Intimacy hebben gepast, als ze nou Mercury,Ares en One Month Off zouden schrappen en ervoor in de plaats We Were Lovers, Atonement en Rhododendron erop hadden gezet zou Intimacy misschien wel het niveau van Silent Alarm en A Weekend In The City gehaald hebben.
Intimacy blijft een erg goed album maar er had meer ingezeten...

Die nummers passen absoluut niet op deze plaat. Echt maar dan ook totaal niet. Dan zou het helemaal een warrig geheel worden. Daarbij denk ik ook niet dat Intimacy in letterlijke zin genomen moet worden. Dat blijkt ook wel uit interviews met Kele.

Neemt niet weg dat de b-kantjes van Bloc Party beter zijn dan de meeste echte cd's van veel bands. Inderdaad jammer dat ze zo weinig bekend zijn buiten de diehard BP fans.

De nummers passen er eigenlijk inderdaad niet echt goed op, van alle b-sides passen Idea For A Story en Version 2.0 er misschien nog wel wat beter bij ( als je Ares en Mercury vervangt voor de 2 bovengenoemden zou het Intimacy misschien wel goed doen).
Maar ja, ik ben eigenlijk allang tevreden met Intimacy dus ik ga er maar niet over verder zeuren

deze plaat is (ik val in herhaling) stukken minder dan de vorige twee, hoewel er toch enkele leuke nummers op staan. Ik snap niet goed waarom zowat iedereen ares zit af te breken, want ik vind het een zalig nummer en een geweldige opener van deze plaat.

het experimentele valt vaak tegen, maar in sommige nummers is het wel raak: ik vind het koor bijvoorbeeld erg goed passen in 'Zephyrus', het geeft iets, om het zwaar uit te drukken, overweldigend aan het nummer mee.

Je kan moeilijk zeggen dat het album ooit saai wordt, aangezien je van alles wat kan terug vinden: het contrast van een nummer als 'signs' met bijvoorbeeld 'ares' zegt al genoeg, dit kan misschien als een kleine verbetering t.o.v. de andere platen van bp. gezien worden!? (waarmee ik uiteraard niet wil zeggen dat die andere platen ooit saai worden, integendeel..)

Volgens mij was dit het doel van bloc party: een gevarieerde plaat maken. Maar dit is juist het probleem van deze plaat geworden: sommige nieuwe, experimentele dingen komen goed uit, maar dit brengt met zich mee dat, zoals SirNoodle al zo mooi verwoordde, de meer naar de twee andere platen neigende songs opvallend zwakker zijn dan hun ijzersterke voorgangers.

Ik heb niets tegen het experimenterende bloc party, maar ik hoop (en verwacht ergens ook wel) dat ze ooit nog, al is het maar een keer, zo'n plaat zullen maken als silent alarm. dat experimenteren gaat met de tijd toch ook gaan vervelen?

4 sterren voor het moedige doel (als een doel al moedig kan zijn) en de leuke experimentele nummers op deze derde van bp.

Laat ze toch nog maar minstens één album er lekker op experimenteren, het pakt op Intimacy weliswaar niet altijd even goed uit maar het is denk ik maar een kwestie van tijd (met die pauze van een jaar gaat dat helaas nog even duren) voordat alles op zijn plaats valt en er een geweldig album komt.

Voor mij is alles al op zijn plaats gevallen. Ik ben groot fan van Silent Alarm en een nog grotere fan van A Weekend in the City maar dit album heeft deze voor mij allebei overtroffen.

Hier moet ik even van bekomen Wat vind je goed aan Intimacy dat AWITC en vooral Silent Alarm niet hebben?

Ik vind alle nummers op Intimacy gewoon geniaal in elkaar steken. Op AWITC vindt ik vooral de sfeer op het album geweldig maar de nummers op zich vindt ik minder goed in elkaar steken als die op Intimacy.

Intimacy draai ik al vanaf de eerste dag dat ie te downloaden was en hij heeft me nog geen moment verveeld. Dit in tegenstelling tot Silent Alarm die ik in het begin echt geniaal vond maar me al snel verveelde. Nu zet ik Silent Alarm ook nauwelijks meer op.

Maar is uiteraard persoonlijk, heb namelijk niet voor niks 5* gegeven terwijl het gemiddelde van Intimacy nogal achterblijft..

Hoe geweldig de band ook is, de keuzes voor singles (tenminste bij Intimacy) zijn erg slecht.

One Month Off wordt dus de nieuwe single, knap van de heren dat ze uit de 3 slechtste nummers van Intimacy 2 singles hebben gekozen, als Ares de volgende single wordt is de cirkel rond

Dat blijft ook maar een mening he..

Wat mij voornamelijk aanspreekt in Silent Alarm, en een pak minder in Intimacy dus, is spontaneïteit. Intimacy is slick, tamelijk vlak. Mijn luisterervaring bij dit album is dat Kele & co te veel aandacht hebben besteed aan de - nu ja - bliepjes en vooral catchiness (!), terwijl de songopbouw erbij inschiet. Ik hoor maar weinig hoekigheid eerlijk gezegd - dat ging hen tot nog toe goed af. Natuurlijk moet een groep haar geluid bijschaven, maar er is te véél geschaafd nu. En bovendien: wanneer ik terugdenk aan Kele's uitleg over wat Intimacy zou moeten zijn voor BP en de luisteraars, maak ik nog meer bedenkingen bij de kwaliteit. Bearing his soul? About bonds in relationships? Het beste van twee werelden, dixit Humo? Mmm.

Ik hoop dat Biko de nieuwe single word of Letter To My Son

Ion Square lijkt wel een song van the Cure..
De rest kan me minder bekoren. te veel noise te weinig melodie.

Waar noise? Ik hou van noise, maar ik hoor hier wat geforceerd gerock dat ik geen noise zou willen noemen. Eerder noise pop a la Pixies.

Maar het wordt dus One Month Off, ik had zelf graag Trojan Horse gezien (niet mijn absolute favoriet maar hij lijkt me wel het meest geschikt als single).
Als het dan een 'catchy' nummer moet zijn zou ik eerder voor Halo of Your Visits Are Getting Shorter (even een domme vraag tussendoor; worden bonus tracks wel als singles uitgebracht?) hebben gekozen.

Deze plaat blijft bij mij groeien. Toen ik de plaat voor de eerste keer beluisterde, had ik iets van goed, maar ver van hun beste niveau. Maar nu ik de plaat een tijdje links had laten liggen, ben ik terug naar het album beginnen luisteren. En nu ben ik er helemaal weg van. Een half sterretje erbij dus.

Mercury vond ik in het begin echt niet goed. Maar die single blijft groeien bij mij. Ik vind het een steeds beter wordend nummer.

Waar ik biko eerst ook een minder nummer vond, vind ik nu het beste rustige nummer dat ze tot hiertoe al gemaakt hebben.

En dan zwijg ik nog over ARES. Wat een geniaal nummer. Zonder twijfel het beste nummer van dit album. Agressief, aanklacht,... Zalige vocals. Prachtige opening van dit album.

Talons is erg catchy en dus heel geschikt voor single. Het blijft enorm hangen, een op en top Bloc Party nummer.

Favoriete nummers: Ares, Halo, Biko, Trojan Horse, Talons

@ Reindert: helemaal weg zijn van Intimacy en tegelijkertijd Silent Alarm op 1 in je top 10 hebben staan vind ik vreemd. Ik kan er maar niet over dat sommige mensen geen ki-lo-me-ters verschil tussen die twee zien, Intimacy is toch veel te gladjes voor iemand die ook van Silent Alarm houdt? Of heb ik het mis en kun je van twee (kwalitatief verschillende) geluiden binnen één groep houden?

Glad is hij niet vind ik, er is geen enkel nummer hierop die in staat zou zijn om de commerciële radio te halen, en dat is toch een zeer belangrijke norm als we termen als 'glad' gaan gebruiken. Het experiment is er, alleen niet altijd geslaagd. Dat eerste nummer blijft een pijnlijk geval, hoe slaag je er nu in om met zo een gedrocht je album te openen. Met Silent Alarm vergelijk je dit album beter niet, anders valt het té lelijk tegen. Ik hoop dat Intimacy niet de dood betekent van een band die me een aantal jaar geleden zo beloftevol in de oren klonk.

Na dit album al een tijdje in de kast te hebben zitten toch maar even iets over schrijven. Eerste luisterbeurt beetje een "Huh-gevoel" maar dat beterde elke keer. Met name Talons, Trojan Horse en Zepherus vind ik zeer sterk. Ook de riffs van Halo zijn geweldig. Beetje vernieuwing kan geen kwaad blijkt hier. Geweldig album, luister er nog met veel plezier naar.

Als mensen zitten te wachten op Silent Alarm deel 2, dan raad ik ze aan om gewoon Silent Alarm te blijven luisteren. Veel bands doen hetzelfde kunstje steeds opnieuw, maar Bloc Party probeert wel steeds wat anders. Als ze zouden doorgaan in het verlengde van de nummers op silent alarm worden de albums er sowieso niet beter op, het lijkt me dat ze zich dat zelf ook beseffen. En dus pakken ze het steeds net even wat anders aan.

Op intimacy resulteert dat naar mijn mening in nog veel meer dan alleen een geslaagd experiment. Het is een prachtig album, echt een geheel. Het begint schreeuwerig, maar niet té. Vervolgens worden de gitaren erbij gepakt en het laatste nummer, Ion Square, zorgt er met een hele sterke opbouw en mooie tekst voor dat dit album zich moeiteloos onder de beste van 2008 weet te scharen.

Ik hoop dat bloc Party in de toekomst verder blijft gaan met zichzelf vernieuwen en verder ontwikkelen, en vooral dat het zulke sterke albums blijft maken. Want wat is dit toche en vreselijk goede band!

De clip van de nieuwe single One Month Off is echt briljant

bekijk hem hier http://nl.youtube.com/watch...

Wow, dat is best wel zieke shizzle. Echte aanrader die clip, maakt de middelmatigheid van het nummer meer dan goed

Die clip is gaaf

Waar ik bij hun vorige naar het eind toe nauwelijks ogen en oren open kon houden, weet deze me wel tot het eind te boeien. Ik waardeer de koerswijziging ten aanzien van 'A weekend..' dan ook wel.

Naar mijn mening wel ja. Ik geef toe Silent Alarm is mijn favoriete plaat. Daar komt bij dat de groep toen nieuw was. Iets anders. Nu is dat niet meer zo. Iedereen kent bloc party al. Ik vind het goed dat ze zichzelf blijven ontdekken en niet vasthouden aan wat ze 3 jaar geleden waren. Ik ben blij dat ik ook niet meer dezelfde persoon ben dan pakweg 5 jaar geleden.

Als je men top 10 bekijkt staan er verschillende genres in. Ik hou niet van vakjes. Je moet naar alles kunnen luisteren, en als je iets goed vindt, dan maakt het toch niet uit welke stijl dat dan wel is.

Nou, ik had het niet over muziekgenres hoor. Ik luister in één dag immers ook even graag naar Papa Roach als Nas als Deafcenter, om maar wat te noemen. Zo hoort dat, je blik verruimen, dat klopt Reindert.

Als we echter binnen Bloc Party blijven, binnen die drie studioalbums, kan niemand erom heen dat ze hun accenten verlegd hebben. Intimacy is daar het ultieme resultaat van: electronica heeft een belangrijkere plaats ingenomen. Ik voeg daaraan toe: ten nadele van de luisterkwaliteit. Soms levert de combinatie rock+electronica heel erg fijne resultaten op (ik denk maar aan Goose of zo, of Late of the Pier dat veel geremixt wordt), maar bij Intimacy hoorde ik het bloed in het album niet meer stromen - waar zitten die ezelsoren van Silent Alarm die BP zo goed af gingen? Te veel weggepolijst hier, zoals ik eerder al postte.

Ik merk dat nogal wat mensen het niet met me eens zijn over Intimacy, en het is alweer een maand of twee geleden dat ik 'm volledig heb beluisterd > dit jaar nog opnieuw een beurt geven en zien of ie is veranderd.

Ik ben het wel met je eens over 'Intimacy'. Zet alles vanaf track 8 + bonustracks op een schijfje en Bloc Party heeft een uitstekende ep gemaakt. Maar die eerste 7 nummers zijn erg zwak, met de eerste drie als dieptepunt. Er staan een flink aantal nummers op die gecreëerd zijn onder het moto 'laten we eens zoveel mogelijk lawaai maken en zo weinig mogelijk om songs geven'. Over Ares zal menig pseudo-intellectueel nog zeggen dat het een geniaal arty nummer is, maar naar mijn mening is dit het ultieme misbaksel uit 2008 (britney spears en consoorten dan even buiten beschouwing gelaten). Halo, dat zowaar zoveel stemmen haalt als Ion Square, moet het slechtste Rocknummer zijn dat Bloc Party ooit op plaat gezet heeft. Ik snap ook niet dat Ion Square niet afgetekend op kop staat bij de statistieken, zelden een album gehoord waarbij er één nummer er zo bovenuit steekt.

Als men mij twee jaar geleden zou verteld hebben dat Bloc Party meer ging experimenteren met elektronica, dan had dat nieuws me zeker en vast verheugd. Als dit het resultaat is, dan moet ik haast vragen aan de jongens om terug richting Silent Alarm te gaan, want dat ligt hen veel beter. Die lelijke blikkerige sound mogen ze voortaan achterwege laten. Toen Silent Alarm en Weekend pas gereleased waren, heb ik die albums grijs gedraaid. Deze ligt hier inmiddels te verkommeren, en zie ik als één van de voornaamste teleurstellingen uit 2008. 3* is het wel waard omdat het vanaf Zephyrus in stijgende lijn gaat.