The Cure - 4:13 Dream (2008)

Hmm, sommigen zijn erg positief, anderen nogal negatief, ben benieuwd. Dacht er over na om dit album blind te kopen op basis van Aero's review, maar ga hem toch eerst pindakazen voordat ik mijn geld op doe.

Underneath the Stars Prachtig, prachtig. Doet me ook denken aan mijn favoriete Cure song Plainsong. De rest van de songs op dit album doen me helaas een heel stuk minder.

Ik weet het niet...Er is iets mis met de productie of zo, de live-opnamen klonken veel dynamischer, krachtiger, mysterieuzer. Eigenlijk gewoon mooier.

Ik zou de livenummers (van het Rome-concert) een 4,2 geven en deze studioplaat een 3,4. Laat ik eerst nog een paar keer luisteren. Maar voorlopig zie ik me de plaat nog niet kopen.

Het begint een beetje een sneu verhaal te worden rondom de Cure. Fans willen alleen maar een Disintegration deel 2, The head on the door deel 2 en Pornography deel 2 en zitten eigenlijk al sinds Wish steen en been te klagen dat The Cure slecht is, al 15 jaar klagende en zeurderige fans, dat moet vermoeiend en demotiverend werken voor Robert Smith. Waarom dan toch om de 4 jaar een nieuwe Cure CD, waarvan de verkopen ook sinds Wish niet meer om over naar huis te schrijven zijn? Het is waarschijnlijk een rede om weer op tournee te gaan en vreemd genoeg zijn de stadions waar ze spelen tot aan de laatste stoel uitverkocht. Maar de fans willen toch voornamelijk de nummers uit de jaren 80 horen, goud van oud, duidelijk dat de responce op de nieuwe nummers lauw is. En dit alles terwijl deze nieuwe plaat steengoed is, heb een aantal tracks gehoord en die zijn echt wel goed, maar niemand luistert echt, ze hebben heimwee naar hun eigen jeugd. Arme Robert!!

SCREAM!
Dit is toch een geweldig fenomenaal nummer mensen. Het beste nummers in een x aantal jaren van deze heren. Dit is de Robert die ik wil horen, dit is de band die erbij hoort, alles valt op z'n plaats. Het is gewoon een genot om naar te luisteren. Alleen door dit nummer is het al beter dan het vorige album, want dit is een nummer waarvoor ik de volgende keer weer naar een concert van The Cure ga zodra ze in nederland zijn (natuurlijk ook voor andere nummers, maar dit is gewoon zo mooi )

Voor de rest ook een sterke cd, ik zie wel in dat men het iets minder vind, maar dan moet je het eens beluisteren zonder er aan te denken dat het dezelfde band is die Pornography/Faith/Disintegration heeft gemaakt, dan is het toch wel één van de beste cd's uit 2008. Bij mij staat hij in ieder geval nú al op mijn lijstje.

Ik mis de keyboards niet echt op dit album. Zonder hebben ze zelfs een puur geluid. Ik had verwacht dat dit juist negatief zou uitvallen. Vooral bij Hungry Ghost is het gitaarwerk erg prettig om naar te luisteren.

Heel veel jazz muziek is volgens velen ook steengoed, maar ik vind er geen ruk aan. Het is allemaal een kwestie van smaak. Jij VINDT het steengoed, het IS niet steengoed.

Paul gelukkig gisteravond dit album kunnen ophengelen. Naar mijn bescheiden mening verdient dit album een plaatsje in jouw platenwinkeltje.Echt een ontdekking!
4:13 ga ik overigens nog wel herbeluisteren al is het wel waarschijnlijk dat dit album niet de status van een Bloodflowers omver gaat gooien.

Ik vind dat ik mijzelf met recht een enorme fan van de band mag noemen,aangezien deze band mijn grootste liefde is en er voor mij werkelijk niks mooier is dan genieten van Robert Smith en zijn muziek, dus mag ik ook jou stukje weerleggen...
Ik voel mij dus ook enigszins aangesproken hier..

Ik wil niet alleen maar een Disintegration/Pornography deel 2, ik wil genieten van schitterende Cure-platen....


Wild Mood Swings en Bloodflowers zijn goede platen en Bloodflowers zou ik zelfs "schitterend" willen noemen, een album dat mij elke keer weer diep raakt en een album die ik als geen ander koester...
Enkel het titelloze The Cure is naar mijn mening(!) ietwat minder (4.0*)


Ik heb mij nog nooit zo gelukkig gevoeld als bij het concert 18 maart jl. in Ahoy, en dat is dan ook zeker één an de allermooiste dagen die ik ooit meegemaakt heb. Niks motiverender dan The Cure voor mij.... Alles behalve klagend en zeurend, precies het tegenovergestelde juist!!


Misschien is een rede om op tournee te gaan om uitzinnige fans als ik en vele met mij een waanzinnige avond te geven?


De goeie nummers.... Ook nummers als "Jupiter Crash", Bloodflowers, "To Wish Impossible Things" gaan door mijn ziel heen en komen niet uit de jaren '80, en ik neem aan dat dit rijtje aangevuld kan worden met wat nummers van deze CD


Als er nou íets is waar ik open voor sta, is het nieuwe muziek van The Cure. Ik kan ook niet wachten tot het album daadwerkelijk op schijfje uitkomt. De nummers zoals ik die tot nu toe heb gehoord zijn naar mijn mening briljant! Vooral "Underneath the stars"... meesterlijk.


Nou kort samengevat, ik zie enorm uit naar deze CD en als ik iets hoop... is het om The Cure ooit nog eens live te zien en met CD komen er volgens mij weer een paar meesterwerkjes bij..

KimA, ik ben blij dat er fans zijn als jij en je de Cure van nu ook nog op waarde weet te schatten, mijn bericht is ook zeker niet voor jou bedoeld, maar wel voor fans die alleen maar kunnen klagen dat "vroeger alles beter was".

Vroeger vond ik The Cure beter, veel beter hahahaha... Sue me!

You sad miserable bastard!

En daar hebben we orbit, nog zo'n ouwe verzuurde druif.

Verzuurde en verschrompelde druiven worden krenten, maar niet in de pap.

Ik ben ook niet zo van de uptempo nummers, en zat op het puntje van mn stoel toen ik Underneath the Stars hoorde... om daarna maar weer lekker verder te gaan in mn boek. Ook ik vind The Cure van vroeger veel beter, maar ook als ik het als losstaand album beluister word ik er niet warm of koud van... Ik deel nog even geen sterren uit omdat aERo zegt dat het een groeiplaat is en ik hem dus nog wel een kans wil geven

Ik vond Underneath the Stars ook wel een mooimaar-nummer. De rest heb ik nog niet gehoord desalniettemin.

Heb ik dat gezegd???
Mij pakte dit album juist in 1 keer. Maar ik ben dan ook een huppelCure-liefhebber naast het sombere werk
Ik geloof dan ook nooit dat dit zal aanslaan bij de niet-huppelCure-liefhebbers
Voor mij een verrassend album omdat zoals gezegd ik The Cure al heel lang wel geloofde en ja..... ik geef het toe...........ik de oude Cure veel leuker vind.
Staan er nummers op die mijn songs-top 10 zullen gaan bevolken? Nee. Maar ik ben al lang blij dat ik dit een stuk leuker vind dan hun laatste albums.

(de term huppelCure is geleend van reptile71 uiteraard, die houden we er in)

Ofwel wordt er beweerd dat je het direct met de "Cure maffia" aan de stok krijgt als je kritiek op de groep hebt, en als er dan eens een Cure fan zelf kritiek heeft is het meteen maar een ouwe, zagerige, verzuurde lul...?

Ik vind het juist altijd wel prettig om te zien dat je, ook al ben je fan, niet altijd maar klakkeloos in de gloria hoeft te gaan zingen bij elk nieuw werk wat wordt uitgebracht... enig 'zelfkritiek' (met zelf bedoel ik dan de muziek) is altijd fijn

En The Cure maffia, Tool maffia, Toto maffia, zal er altijd blijven zijn, maar daar trekken we ons lekker niks van aan


dacht ik, maar na herlezing schreef je dat alleen bij The Scream

Ik ging zelf ook al twijfelen en kon het me niet voorstellen omdat ik dit album juist niet als groei-album voel. Misschien schuilt daar ook wel een beetje een klein gevaar in dat dit album nu erg leuk is (door de toegankelijkheid er van) en dat het op lange termijn toch weer naar achteren verdwijnt. Maar daar tegenover staat dat ik hun laatste albums niet gelijk pakkend vond, en dat ze ook nooit in de categorie groei-album geplaatst konden worden met als gevolg een lading stof verzamelend. Dus dan maar beter zo als nu met dit album.

Ik moet toegeven dat ik de laatste keer dat ik het album luisterde (kwartiertje geleden) mezelf erop betrapte dat ik een beetje mee zat te doen met mn voet op de beat

wie weet

En als je hem als Cure-fan goed vindt dan vind je hem vast alleen maar goed omdat het The Cure is haha... ach ja zo is er altijd wel wat te zeiken. Het is hier net alsof ik op mijn werk ben dus ik voel me prima thuis hahaha...

Ik vraag me gewoon sterk af waarom ze niet meer dromerige nummers als Underneath the Stars erop hebben gezet. Ik ga maar eens experimenteren wat het oplevert als ik een aantal nummers weglaat en de volgorde enigszins verander. Vaak levert dat wonderen op. Als ik daarmee 8 nummers overhoud is het nog een vrij behoorlijk album.

En ik vraag me af waarom jij je dat afvraagt.
The Cure heeft toch wel vaker een wat 'poppy' album als dit gemaakt tegenover de donkere, dromerige albums? Toch eigenlijk helemaal niks nieuws?
Dat de meesten een sterke voorkeur genieten voor 1 van deze 2 (meestal meer die laatste categorie) is ook wel bekend. Zelf heb ik geen sterke voorkeur maar kan ik wel zeggen dat ik zeker ook huppelCure liefhebber ben en daar mijn neus niet voor ophaal. Het maakt ze juist zo leuk.

aERo is onze enige echt eigen HuppelCure-aERootje

En als jouw theorie op gaat dan kijk ik reikhalzend uit naar het volgende, donkere, dromerige album

Ik ook, ik ben juist The Cure gaan waarderen om dat donkere, intense sfeertje die ze op een album kunnen zetten.
Als The Cure gewoon echt pop gaat maken, vind ik het maar een gewoon bandje. Niet onderscheidend t.o.v. andere bandjes.

Die Disintegration wel als favoriet beschouwt met Seventeen Seconds daar heel krap achteraan (en die ga ik nu eens lekker opzetten)

Nope, je begrijpt me niet. Neem Kiss Me Kiss Me Kiss Me, door velen gezien als een minder album van The Cure. Er staan poppy nummes op zoals Why Can't I Be You?, Just Like Heaven en het springerige Hot Hot Hot. Maar... Just Like Heaven is één van mijn favoriete The Cure nummers! Het is poppy, maar van wonderbaarlijke schoonheid, vind ik. Daarnaast bevat dat album: het heftige The Kiss, het juweeltje Catch, het prachtige If Only Tonight We Could Sleep, het ontroerende How Beautiful You Are, het kei-stoere The Snake Pit, het schitterende One More Time en het adembenemde A Thousand Hours.
The Head on the Door is mogelijk het meest poppy album van The Cure, maar op Screw en The Baby Screams na vind ik dat wel een vrij evenwichtige plaat.
M.a.w. ik hoopte op wat meer moois en dromerigs en dat mag dan best wat worden afgewisseld met het poppy element, maar laat RS alsjeblieft wat rustiger zingen!

Ik heb even de nummers omgegooid en een andere volgorde gemaakt en kom tot een album bestaande uit de volgende 10 nummers:
1. Underneath the Stars
2. Underneath the Stars
3. Underneath the Stars
4. Underneath the Stars
5. Underneath the Stars
6. Underneath the Stars
7. Underneath the Stars
8. Underneath the Stars
9. Underneath the Stars
10. Underneath the Stars
11. Underneath the Stars *
12. Underneath the Stars *

* = niet op elke versie van het album aanwezig

Echt een zeer sterk album, raad iedereen aan deze tracks in deze volgorde uit te proberen!

Dus hij is verder niet geweldig?

Nee hoor, ff serieus, hij wordt steeds beter. Ben momenteel serieus bezig deze plaat helemaal om te gooien en kom later echt met een andere volgorde die ik persoonlijk beter vind waardoor het album een stuk beter te behappen is naar mijn mening.