The Cure - 4:13 Dream (2008)

Gevaarlijke uitspraak natuurlijk wat reptile zelf al eerder aanhaalt: Hij VINDT het niet geweldig

Gewoon zelf naar luisteren en eigen conclusie trekken Don, beetje minder slaafs gedrag kan geen kwaad....

Seventeen Seconds loopt hier al weer langzaam naar zijn einde (heb het momenteel op staan). Als ik daar mee ga vergelijken dan veegt Seventeen Seconds dit album van tafel en moet het verschil in glitters een stuk groter, maar ik blijf er bij dat 4:13 Dream lekker wegluistert en voor mij het belangrijkst: het zorgt er voor dat The Cure niet definitief een plek in het museum hoeft te krijgen.
By the way reken ik me niet tot de fans ondanks dat ik al hun albums in huis heb (misschien dat dit ook wel uitmaakt met mijn kijk op deze nieuwe)

Omdat mijn wederhelft zo enthousiast bezig is om de nummers door elkaar te husselen enzo heb ik dit album vandaag al een keer of 3,4 gehoord en ik moet eerlijk zeggen dat het voor mij blijkbaar wel een groeiplaat is (zoals hij er bij aERo gelijk inhakte, overtuigt hij mij langzaamaan).

Hoe vaker ik de nummers hoor, hoe leuker ik de cd ga vinden eigenlijk

Ja het album begint vorm te krijgen. Ze hebben gewoon de fout gemaakt te beginnen met een mooi dromerig nummer, wat mij persoonlijk de hoop en verwachting geeft op meer van dat. In de nieuwe volgorde staat dat nummer ergens tussendoor, zodat er later op het album nog iets moois tussendoor komt.

Buiten (ik quote) 'ouwe, zagerige, verzuurde lul' en (ik quote wederom) 'Cure maffia' ook nog eens 'onverbeterde draaikont'

En dat voor een doordeweekse woensdag

@ aERo: hou je een beetje in anders zijn de eerstvolgende 3 lunches voor jou... draaikont, tssss

Jullie luisteren naar een heel ander album dan ik nu haha... De mijne is beter!

Gezellig hier; ' k ga gauw Kiss Me, Kiss Me draaien - 't is me hier te heftig.

Check deze volgorde eens:

1. It's Over
2. The Perfect Boy
3. Sirensong
4. The Real Snow White
5. The Hungry Ghost
6. Underneath the Stars
7. Switch
8. The Reason Why
9. The Only One
10.Sleep When I'm Dead
11. This. Here and Now. with You
12. The Scream

Freakshow heb ik weggelaten want dat nummer irriteert me steeds.

We knallen erin met It's Over en zijn gelijk wakker. Net als ze deden met One Hundred Years op Porn en The Kiss op Kiss Me (3x). Nu hebben we én een goede start én er volgt meer moois halverwege, zonder het idee te krijgen dat we een Disintegration 2 krijgen, want dat is niet zo. Na de heftige opener kunnen we even uitpuffen met The Perfect Boy en belanden daarna direct in het lieflijke Sirensong. Nu weten we in elk geval waar we aan toe zijn en kunnen we direct weer wat meer drukte aan met The Real Snow White. Het brengt wat evenwicht in de zaak. We vervolgen het spoor met The Hungry Ghost en beginnen er lekker in te komen nu en maken een zachte wollige landing in Underneath the Stars. Ooooh... wat een verlichting! Nu kunnen we direct de rest van de plaat weer aan want dit nummer is echt bloedmooi! Na die schittering klinkt Switch bijna als het nummer Disintegration en valt dus prima op zijjn plek. Even op adem komen weer met The Reason Why, dat in elk geval vrij ingetogen begint en wat heftiger eindigt, zodat we weer klaar zijn voor een poppy nummertje met The Only One en de indie-rock van Sleep When I'm Dead ook goed kunnen behappen. Uiteraard vraagt dat weer om wat lucht daarna wat we krijgen met This. Here and Now. with You. We voelen dan het einde ook echt naderen en welk nummer kan dit album nou beter afsluiten dan The Scream? Een nummer dat bijna vergelijkbaar is met de onheilspellendheid van het nummer Pornography van het gelijknamige album, wat uiteraard daar ook de afsluiter is.

Nu hebben we een goed album! Ik denk toch zeker 4 sterren.
RS is een goed componist, maar hij heeft de ballen verstand van het samenstellen van een trackvolgorde. Hij kan zelfs zijn hele album verzieken door foute keuzes, zoals hij velen blind heeft gemaakt voor de schoonheid van Kiss Me (3x) door een foute volgorde te kiezen. Ergens bij dat album heb ik trouwens ook een andere volgorde neergezet, die ik veel beter vind passen.

ben zeer benieuwd.
ik vind The Cure toch wel geweldige muziek.

Tsja ik kan voor sommige begrijpen dat dit een tegenvaller is. Vooral de mensen die van de donkere albums houden. Ik vind dit zelf geen tegenvaller omdat ik de "huppelCure" wel leuk vind. Nou is dit ook geen supervrolijk album, maar wel lichter dan disintegration.
Ik heb het album een paar keer geluisterd en het bevalt me wel. Ik vind niet alle nummers goed, maar de meeste wel. Het beste nummer vind ik Real White Snow. Het zit gewoon in elkaar vind ik. Met stemmen wacht ik nog even.

Met dat verschil dat de Cure-maffia wel een stuk kritischer is dan die andere twee Wij hebben allang toegegeven dat RS zijn beste kruit heeft verschoten, nu de mensen nog die de eeuwenlange treurnis van skyradio lieveling Toto eens onder de loep nemen of zich hardop uitspreken over de laatste tegenvaller van Keenan en co

die laatste 6 woorden heb ik niet gelezen

Knappe constatering.

Een uitspraak waar ik me 100% in kan vinden. Ik hou van de sfeervolle Cure mét Synths en dromerige zang. Of het poppy of donker is maakt verder niets uit, bijvoorbeeld The Funeral Party is een donkere parel, Just Like Heaven dan weer een popelfje, maar beide nummers zijn meesterlijk omdat ze één ding gemeen hebben : sfeer! ( een niet te onderschatten kwaliteit bij popmuziek ).

Ik heb al een hele tijd de indruk dat RS een rockzanger is geworden, ik heb op zich niets tegen zuivere gitaarmuziek, maar het schoentje past RS niet. Laten we het rocken maar over aan Queens Of The Stone Age of andere Kings' Of Leon. I guess The Cure died some time ago. Ik zal het wel nog een kans geven, maar behoudens de openingstrack valt het me nogal tegen. Ik kan zo zeven of acht Cure albums noemen die naar alle waarschijnlijkheid beter zijn.

Haha ik zie het nu pas . Het nummer zit knap in elkaar. Het heeft een vrolijk klinkend geluid in het refrein. Het begint met I made a promiss en daarna krijg je na Oh no wat een stuk sarcastischer/rauwer klinkt. Die overgang vind ik zeer geslaagd. Het is moeilijk uit te leggen, maar luister er zelf maar is naar Overigens vind ik Sleep When I'm Dead ook zeer goed.

Aardig nieuw album van The Cure. Helaas (tot nu toe) nog niet meer dan dat! Het eerste nummer wist me nog wel te pakken, maar daarna zwakte de aandacht toch wat af. Leuke liedjes, maar niets speciaals. Ik vind het allemaal erg, hoe zal ik het zeggen... 2008 klinken... een beetje te braafjes en binnen de lijntjes ofzo. En waarom staat dat prachtige nieuwe nummer dat ze live in Ahoy dit jaar speelden niet op deze cd?

2.5* nu nog, maar dat zullen er ongetwijfeld nog wel meer worden de komende weken. Vaak moeten dit soort albums altijd even groeien.

Ik vermoed dat je "A Boy I Never Knew" bedoeld? Dat zou op de opvolger van deze moeten komen staan, "gepland" ergens voor de komende maanden zonder enige garantie. Maar daar is onlangs wel de onuitgebrachte opname van de vorige CD van gelekt, moest het je interesseren...

Wat bedoel je? Een nummer dat op de vorige cd had moeten komen maar het niet heeft gehaald?

Jups! Samen met nog 2 andere mokers van nummers overigens.

Mijn recensie van deze plaat is te lezen op:
kasblog.punt.nl
Een erg sterke recensie is dat overigens niet, meer wat gelul in de ruimte, maar aangezien ik deze blog nog maar een paar dagen heb wil ik er graag onbeschaamd reclame voor maken, zodat er tenminste mensen komen en hopelijk ook commentaar achter laten. Dat zou me goed doen! (Ook als het negatief commentaar zou zijn, want dan weet ik tenminste dat het gelezen wordt.)

Dan nu on-topic: Ik vind deze nieuwe Cure (zoals ik ook op mijn blog schrijf) een bij vlagen betoverend geluid hebben. De productie is best wel bijzonder, het heeft een intrigerend sfeertje. Maar memorabele melodieeen ontbreken. En dat terwijl Robert Smith vroeger de ene sublieme melodie na de ander uit zijn mouw wist te schudden. Maar ja, de creatieve bron moet toch ooit opgedroogd raken. En zeuren zou flauw zijn, want The Cure heeft ons al zo belachelijk veel moois achter gelaten. Alles wat er nu nog bij komt, is een extraatje.

De enige nummers van deze plaat die me wél erg aanspreken zijn de eerste twee tracks. Aangezien de rest daarna wel automatisch tegen moet vallen, ga ik de tracklist van reptile71 maar eens uitproberen.

Die gaat je dan zeker beter bevallen. Het laatste nummer van de cd is namelijk een keisterke opener en schept niet de verwachting die het eerste nummer wel doet. Dit geeft het album meer ruimte om te groeien.

Jouw besprekinkje vat zowat de gehele teneur samen die rond dit album hangt.
Ik heb het nog niet gehoord, ben zinnens om dat toch te gaan doen, alhoewel, als je pakweg de laatste drie albums beschouwt, dan is mijn verwachtingspatroon voor deze ook alweer ERG laag, ik vrees dat Robert's inspiratiebron toch wat opgedroogd is.
Ik hoop me ontzettend te vergissen, natuurlijk, dat spreekt!

Als ik naar je top 10 kijk, denk ik dat The Cure langzaamaan steeds dichterbij je smaak zal komen, dus kwestie van wachten. Volgende album misschien en ik raad je Wild Mood Swings aan.

PS: grapje hoor, er staan hele mooi albums in je top 10.

Zo, ik heb hem nu eindelijk in mijn handen en hij is toch wel erg goed. Was beetje huiverig maar heb hem nu 2 keer in zijn geheel gedraaid in vind het toch wel weer een top Cure plaat. Alleen de opener, Underneath the Stars vind ik de moeite waard. Ben blij dat ik hem niet van internet heb gehaald want het draaien van een nieuwe echte cd is toch vele malen spannender dan achter die stomme pc te zitten om alle nummers te zoeken etc, etc en om dan uiteindelijke naar inferieure mp3's te luisteren.
Enige mindere nummer vind ik Sleep when I 'm dead wat wel erg veel op Let's Go To Bed lijkt, qua basloopje.

Die laatste opmerking viel mij ook al op. Die inferieure mp3'tjes klinken bij mij toch vrij goed over de stereo. (geluidskwalitatief gezien dan )

Ik had hem vandaag nog even opstaan, kan aan mijn stemming gelegen hebben, maar hij sloeg niet echt in. Ik blijf toch wat bang dat dit album het niet gaat halen, ondanks mijn wat positievere berichten na het wijzigen van de volgorde. Voorlopig blijf ik hem wel regelmatig draaien, want The Cure is een band die bij mij altijd extra kansen krijgt.

nou wat ik er tot nu toe van gehoord heb is niet slecht hoor. Het eerste nummer is van cure klasse. 17 seconds heeft bij mij net een boel draaibeurten weer gehad maar dat is nog wel een tikkie donkerder, hoor.

Ik begrijp de negatieve kritieken niet zo goed. Ik ben ook absoluut een oldschool-Cure liefhebber, maar deze cd heeft toch wel heel veel goeds te bieden; in tegenstelling tot de vorige cd hoor ik juist alleen maar memorabele melodieen. Misschien ligt het aan mijn gehoor, maar al bij de eerste beluistering sloeg vrijwel de hele cd volledig bij mij aan. Ik kan gewoon nauwelijks een zwakke schakel op dit album benoemen (met als uitzondering Sleep When I'm Dead, een nummer dat mij gewoon niet zo ligt). Voor de rest zijn het stuk voor stuk topstukken, nummers met goede teksten en frisse vocalen (wederom in tegenstelling tot de laatste twee albums; ook Bloodflowers vond ik hier en daar wat 'muf').

Wat te denken van The Hungry Ghost, Switch, The Real Snow White, Sirensong, Scream...ik noem maar wat. Ik wil alleen maar zeggen dat er echt nog wel wat meer prettigs op deze cd staat behalve het opgehemelde Underneath The Stars.

Zelf heb ik deze cd voor het eerst geluisterd tijdens een nachtelijke regenbui op de fiets met het volume voluit. Heerrrrlijk! Hoe dan ook, ik vind dat deze plaat echt wel een kans verdient. The Cure heeft nieuwe energie en ik ben daar erg blij mee. En dat donkere album gaat er ook vast wel komen denk ik.

Edit: ik vind deze cd overigens alles behalve 'huppel-cure', daarvoor hebben de meeste nummers een te serieuze ondertoon (The Hungry Ghost gaat over materialisme, Sirensong is een soort smeekbede om liefde etc.). Ook de muziek valt in het algemeen best heftig te noemen. Onder andere bij Switch, Sream en It's Over wordt je zowat van je stoel afgeblazen.

Geen huppelpop!

Altijd fijn dat er ook tevreden mensen zijn.

Ik ga hem morgen hoogstwaarschijnlijk toch wel kopen.

Waar is "Baby rag dog book" gebleven? Dat nummer hebben ze toch ook een paar keer live gespeeld?