Franz Ferdinand - Tonight (2009)

nee:P

Vreemd, over die sticker, heb je hem via import besteld ? De stickers die op de cd zitten bij mij in de winkel haal je er met gemak af, zonder probleem. Maar wel met je eens dat de hoes niet fijn is, ik houd van afwijkende digipacks etc (bv Bruce springsteen is wel prachtig gedaan) maar deze is erg cheap, maar goed ik wil zelf ook persé die bonus cd want die vind ik wel tof (smaken verschillen en dat mag) alleen de extra tracks op de cd-single die je bij sommige winkels er bij krijgt kunnen mij niet bekoren

1e luisterbeurt is wel ok!

Album begint erg veel belovend, maar na een nummer 5 of vallen ze helaas steeds in herhaling.. hetzelfde kunstje.. het ritme, wat lekker dansbaar is hebben ze dan wel een beetje vaak gebruikt, en dat was op de voorganger ook al zo.

Maar... voorlopig wel 3,5 ster, want het luistert wel makkelijk weg!

Grappig is dat het blijkbaar zo'n goed album is dat iedereen voor zichzelf wel andere favorieten heeft, en dan doel ik voornamelijk op de laatste posts.

Lang naar deze uitgekeken, nu 4 -5 keer gedraaid, maar het heeft me nog niet te pakken. Ik zit met de vraag of het een groeiplaat is. Ik twijfel - krijgen we toch zoiets - na oa. Bloc Party, Killers en Kaiser Chiefs - als een derde-albumsyndroom. Ik hoop dat FF niet meedoet aan dit rijtje, maar heb m'n twijfels.

Ook ik ben er nog niet over uit. De eerste helft groeit per luisterbeurt. De tweede helft krimpt grotendeels per luisterbeurt. Er zitten zeker erg goede nummers tussen. Zonder twijfel. Maar ook een aantal van die net niet songs. Send Him Away vind ik bijvoorbeeld een echte topper. What She Came For een typisch net niet geval. Verder blijven de eerder genoemde nummers nog steeds overeind. Lucid Dreams is erg mooi en ook het instrumentale deel kan me bekoren. Katherine Kiss Me is een heel leuk, lief afsluitertje. Lieve woorden vooral. BIte Hard en No You Girls zijn de lekkerste rockers. Typisch Franz. Ulysses wordt een beetje een twijfelgeval. Ik ga nog een beetje voorzichtig openen met mijn cijfer. Maar er zijn zeker groeimogelijkheden evenals de andere kant op.

Ik ben er wel uit. Dit album is eigenlijk precies zoals ik van tevoren gehoopt/verwacht had: over de gehele lijn gewoon een erg fijn en genietbaar plaatje, met hier en daar een uitschieter (Twilight Omens, Lucid Dreams) en een minder, maar niet storend, nummer (Dream Again). Nu de plaat er is kan ik overall wel tevreden zijn met deze Tonight

Op Katrine Kiss me is lijkt/is de tekst heel erg hetzelfde als op no you girls.

niet mee eens,
deze cd past gewoon niet in Dat rijtje 3-de slechte cd's omdat het simpel weg gewoon een hele goede cd is PUNT.

Gelukkig had Bloc Party een geniale 3e cd! Dus dat arugment valt alweer weg^^

En No you Girls heette ook eerst Katharine Kiss Me maar dat hebben ze toch nog een beetje veranderd?

Iets meer toffe ideetjes en motiefjes dan op eerder werk, maar de uitwerking blijft mager. Het is vooral de neppe, pedante sfeer die met name de zanger continu uitstraalt. Te veel maniertjes, te veel geforceerde hipheid. Het houdt de plaat afstandelijk, en bovendien wat wrang, niet vloeiend en vooral niet vanzelfsprekend genoeg voor het type muziek dat het is. Veel nummers zijn vroeg of laat even bijna-leuk, om vervolgens telkens in hetzelfde euvel te verzanden.

Zoals altijd, heb ik het idee dat met de leuke verpakking van de platen en enkele elementen uit FF's muziek veel meer gedaan had kunnen worden. Nu blijft er een album over dat naar mijn smaak opnieuw totaal niet relevant is.

Er is ook een Box set te koop van dit album. Kost 60 euro. Dan heb je het album met bonus cd, 6 singles ervan op vinyl, een boek met foto's, en een dvd met 40 minuten materiaal aan documentaire en 5 live nummrs van de nieuwe cd. Best vet als fan (voor mij dus:P)

Bij mij zat er geen irritant stickertje op gelukkig.
En de extra cd vind ik juist geweldig lekker. Net als het nummer "Lucid Dreams".
Van mij mogen ze meer met electronica gaan doen. Heerlijke cd dit.

ik vind katherine kiss me en no you girls vast niet voor niets de 2 mooiste nummers

bonus cd is erg leuk!!! Geen spijt van de aankoop vooralsnog.
Kan wellicht nog groeien... Gewoon een leuk bandje dit. Niks mis mee.

Precies wat ik van Franz Ferdinand verwacht. No You Girls, Ulysses en Bite Hard zijn m'n favorieten.

Goed album! met als uitschieters Ulysses, Turn it On en Lucid dreams. Maar van mij hadden Dream Again en Katherine Kiss Me er niet op gehoeven, beetje zeiknummers. Maar alsnog 4*

Bijzonder fijn album kan niet anders zeggen. IK ben dan ook aangenaam verrast met dit nieuwe album van Franz Ferdinand.

Had niet gedacht dat dit nog zou gebeuren na het voor mij wat teleurstellende 2e album wat uitgebrachtt is. Vooral het electro gedeelte in Lucid Dreams is erg vet.
Maar ook de wat rustiger nummers mogen er wezen.

Ik sluit me hier volledig bij aan, al ben ik iets minder streng. Het is allemaal best prettig luisterbaar, maar meer ook niet. Te weinig eigen smoel en écht goeie nummers.

Heb hem net, begint goed met nummer Turn it on maar moet nog ff verder luisteren.

het derde album van franz ferdinand is het wat? Hebben ze een goed nieuw album gemaakt? is het het wachten waard geweest?, Op alle drie deze vragen kan heel makkelijk ja worden beantwoord!
Het is aan het begin even wennen, Als je uylsses aan het begin hoort denk je dat er nog niet zo veel veranderd is, ook al is het niet standaard franz ferdinand. Pas bij nummer 3 no you girls hoor je de nieuwe invloeden. Op dat nummer kun je al bijna niet meer stilzitten (net als bij De tweede helft van Bite hard en op what she came for).
De titel verklaard het al: het is echt een party/disco plaat gewoorde die het goed doet in de avond. Volg vooral het advies op van voorman alex Die onlangs in een intervieuw zei: Deze plaat moet je s'Avonds luisteren. Daar heeft hij volkomen gelijk in.
De nieuwe cd bevat veel leuke deuntjes en grappige geluidjes goed te horen op what she came for. Van datzelfde nummer weet ik niet goed wat ik moet vinden. het beging met de loeiharde syntesyser is net erg fijn maar als dan het couplet begind maakt dat weer alles goed.
Er staan een paar slechte momenten op:twighlight omens die een te erg hitgevoel heeft. Live alone een irritand nummer en ook het dromirige dream again dat me totaal niet aanspreekt.
Maar als je die drie vergeet is het een briljant album. met toch wel het absolute hoogtepunt lucid dreams. het bijna 8 minuten durende nummer gaat op een gegeve moment over in een mix van ontzettend gaaf dans geluid met loeiende bassen en een fantastische opbouw, zeer cool! ik denk iedere keer weer wouw!

Met deze prachtplaat heeft franz zich opnieuw uitgevonden en zichzelf fijn verbeterd. Dat leverd een hele goede plaat op en een geheide festivalhit.
Ook hebben ze zich bewezen tegenover alle ander indie/rock bands die met hun derde slechte cd zichzelf uit de weg ruimen,
Ze laten zien dat ze wel degelijk toekomst hebben, En de wereld nog lang niet van ze af is.
Ik ben verkocht!

@ midnight boom
Dus als het hitgevoelig is, is het opeens niet goed?

Wederom een aantal prima liedjes, maar waarom o waarom zijn ze de electronische toer op gegaan? Het eerste album had zo'n heerlijk geluid, en als gitaarliefhebber vond ik dat dan ook het beste album wat ik in jaren heb gehoord.

Maar goed, toch een aantal goede liedjes dus, waarbij Twilight Omens mijn absolute favoriet is, gevolgd door No You Girls en Lucid Dreams. De pre-album version dan, want wat ze er daarna mee uitgespookt hebben kan me niet boeien. Ulysses, Send Him Away, What She Came For, Bite Hard zijn niet briljant maar toch prima te verteren. Can't Stop Feeling kenden we al als demo en dat vond ik een goed nummer. Helaas ben ik minder te spreken over de album-versie. Het basismelodietje van Katherine Kiss Me vind ik aardig, met het blijft een niemendalletje. Turn It On vind een slap deuntje en dat geldt ook voor Live Alone, wat bovendien verschrikkelijke synthesizer-bliepjes heeft. Dream On is gewoon niks.

Al met al kan ik er toch niet meer van maken dan een 3.0.

Het zal wel te 'commericieel' zijn, dat gooien mensen er tegenwoordig altijd in als hun favo 'underground' bandje ineens groot wordt.

Goed album. Ik raak nergens verveeld, maar ik veer ook nergens verrast op. Net als de 2 voorgangers een 'niks-mis-mee-plaat', plezierig om naar te luisteren, maar that's it.
Wel goed dat ze de lef hebben om zich te vernieuwen en te experimenteren met een ander geluid. Dat siert Franz Ferdinand.

Pollens, is dat schrikken: ik sla het NRC op om naar het treurbuisschema te blikken en - guess what - Eric Corton (NRC Rocks) heeft het over deze plaat.

Even een beetje perspectief: dit is degene die begeleidend zat te meieren bij de uitzending over Lowlands (dat noemen ze in het jargon ook wel "modereren"), die na 2 minuten Bookashade aangaf dat dit niet het aangekondigde Underworld was (en vervolgens zagen we Bookashade niet meer terug), die in de eerste week van dit jaar The Last Shadow Puppets nog even ontdekte (en wel ruiterlijk toegaf dat dit een misser was).

Welnu deze Eric Corton zegt over Tonight: "een goed derde plaat, hoewel ze zichzelf niet helemaal opnieuw uitvinden. De single Ulysses heeft nog steeds die dansbare rock-'n-roll beat maar het swingt allemaal wat geiler."

Het staat er echt - en ik was nog aan het twijfelen over deze FF; ik geloof dat dat niet meer hoeft. "swingt", "geiler" ik geloof dat ik fff afhaak. I rest my case - ik ga gauw The Jam draaien - "Going Underground" of Dead Can Dance "Anywhere Out of the World", of toch... Fleet Foxes.

Het klinkt allemaal niet heel slecht, maar ik kan ook niet zeggen dat ik er warm of koud van word verder. Na een aantal nummers wordt het al snel een herhaling van zetten. Steeds dezelfde soort risicoloze stuiterende disco hipheid met een zijscheiding die me maar niet wil bekoren. En ik heb het oprecht geprobeerd...... even dacht ik bij de laatste minuut van het nummer "what she came for" dat het nog goed ging komen. Even was het alsof ze me 6 nummers lang voor de gek hadden gehouden toen ze dat nummer afsloten met een hele vette climax die me even goed te pakken had. Helaas zakt het vervolgens weer als een veel te bescheiden stijve engelse plumpudding inelkaar met "live alone".
Kortom: vooralsnog vind ik het te vlak, en te stijf klinken om te blijven boeien, maar ik zal het zeker nog een kans geven.

Ze kunnen het inderdaad niet meer... eigenlijk het zelfde principe als bij Kaiser Chiefs. De songs zijn te simpel.. niet goed in elkaar gezet... dit is niet meer de Franz Ferdinand van het eerdere werk.. maarja dat was al te verwachten, aldus mijn mening zo'n beetje. Ulysses klinkt ook te gladjes en niet al te rockerig meer.. dat is dus een nadeel van de nieuwe sound.

Wel jammer, na een week non-stop geluisterd te hebben schakelde ik over op debuutalbum van Franz Ferdinand. Dan merk je pas hoe groot het niveauverschil is tussen de albums. Dit album is leuk voor de korte termijn, maar heeft geen lange houdsbaarheiddatum. Afwaardering naar 3*.

Grappig, ik heb juist mijn score verhoogd naar 5,0* omdat ik dit album inmiddels bijna net zo goed vind als hun debuutalbum. En dat staat in mijn top 10, dus dit is voor mij nu al één van De albums van 2009.

Lekker afwisselende cd trouwens. De bekende dansbare rock, afgewisseld met synthesizers zoals ze ook klonken bij Alphaville of zelfs the Pet Shop Boys.
Vrijwel elke track is ijzersterk, alleen de laatste 2 zijn gewoon lekkere liedjes. Maar zelfs dat zorgt voor variatie. voor Franz Ferdinand.

Gewacht tot ie op vinyl beschikbaar was, want hoge verwachtingen. Nu ruim 1 week in huis. Album is zeer fraai uitgevoerd, maar het heeft me nog niet te pakken, misschien doordraaien, maar FF1 en FF2 hadden me meer en sneller in hun greep.

Lag het verwachtingspatroon te hoog? Kweenie - 'k blijf draaien, maar as we speak I'm not dazed and confused!