Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)

Zelden vertoond, maar ik moet zeggen dat de nogal ongenuanceerde benadering door met name de Bruce Springsteen fanclub in het begin mijn muzikale oordeel toen echt negatief beïnvloedde. Muziek is ook emotie blijkt maar weer eens.
Na een pagina veel genuanceerder oordelen hier te hebben gelezen, dan toen dit album net verscheen. Na het geweldige Outlaw Pete 3x te hebben gedraaid, na een tijdje niet meer te hebben gehoord. Na bij het draaien de absolute tenenkrommers Queen of the Supermarket & Suprise, Surprise steeds te skippen. Hierna zet ik dit popalbum van 2,5 op 3,0* Net voldoende voor Bruce Springsteen: het blijft een tegenvaller dus. Maar als je alleen de redelijke tot sterke tracks draait, is het allemaal toch best aardig.

Overigens zie je de 'net iets meer dan 3,0* score' op veel muziekwebsites terug. Alleen op Musicmeter staat dit album op 3,7*.
Ik volg trouwens sommigen hier niet, die stellen dat Magic ook al geen rock was. Dit is pop met country accenten en weinig rock ('n roll). Op Magic staan juist heel wat sterke rocktracks naar mijn mening. Een veel beter album.

True!

Maw, ik vind Magic meer een soort van brei waar de nummers(behalve Magic en Devil's Arcade) allemaal op elkaar lijken. Magic is het enige album van Bruce waar ik me aan de productie stoor. Het geeft mij af en toe zelfs een bedrukkend gevoel door de negativiteit in de achtergrond van het album.

Dit album is losser en relaxter en niet zo gefrustreerd zoals Magic, ik vind (om die redenen en omdat de productie minder dichtgesmeerd is en omdat het veelzijdiger is) dit album nog altijd één van de beste platen die tot nu toe in 2009 is uitgebracht.

Ik trek de vergelijking naar het nieuwe album van Bob Dylan, no nonsense, opgewekt albums van oude meesters die even achterover leunen en doen waar ze zin in hebben. Sommigen kunnen dat niet waarderen, ik des te meer.

Ik begin deze plaat steeds minder te waarderen. Weinig sterke songs en gewoon te snel gemaakt na Magic heb ik het idee.

Wat een verademing en genot deze weer eens te beluisteren, na lange tijd in de "pauzestand" te hebben gestaan. Eén voor één ijzersterke nummers. Bij Suprise Surprise begin ik alweer blij me te deinen om daarna na The Last Carnival en The Wrestler te eindigen, met 't idee dit album weer meer te gaan draaien. Dit album heeft "wat" betoverends en maakt me blij. Definitifly een "blijver"!!!!

Working on a Dream wat een top plaat hoor wel een beetje Roy orbison waar i ooit mee gespeelt heeft Top van de Boss

Punten? Komma's?

Helemaal mee eens Ad. Heb dit ook een tijdje niet gedraaid en pas weer opgezet en kreeg er wederom een blije energie van.
Blijft mijn 5* nog steeds waard.

Prima album. Klasse.
Toch... Magic is nog beter !

Ik blijf het nog steeds echt een geweldig album vinden, ik zet 'm nog regelmatig op(tijdens het typen van dit bericht zelfs) en krijg nog altijd kippenvel bij het I'm Outlaw Pete, Can You Hear Me? halfweg het nummer of bij Life Itself.

'The Wrestler' the movie, was stukken beter!

Je vergelijkt nu een plaat met een film

Er is ook alweer een nieuwe Greatest Hits CD uit van Bruce Springsteen, 14 ouwe nummers + 2 van The Rising: The Rising en Lonesome Day en 2 van Magic: Radio Nowhere en Long Walk Home.

Hier zaten we weer op te wachten....niet dus. Den Bruce is sinds 2005 wel heel erg productief door elk jaar 1 plaat af te leveren en in 2009 zelfs 2 stuks.

Hoezo 2 stuks? Gaat hij dan nog een album uitbrengen dit jaar?

Greatest Hits tel ik niet mee als uitgebrachte albums

De Greatest hits heeft te maken met een deal met Wallmart

Neemt niet weg, dat WOID met de dag beter wordt. Pink Pop nog gezien of beluisterd??? The 'old' man id it!!! The Boss "He is better and energious as ever before again!!!

Strak optreden inderdaad, één van de meest indrukwekkende ooit op Pinkpop. Vooral de hoeveelheid publiek na het optreden was heel bijzonder. En jong en oud door elkaar.

Ik verhoog met een heel punt.

De cd zit nu al een tijd in mijn auto-radio en ik moet zeggen, geen file is mij te lang.

Bruce spreekt mij anno nu meer aan dan alles wat tot 1987 is uitgebracht. Er staan weer enkele briljantjes op deze cd waarmee ik in ieder geval blij ben (My lucky day, What love can do, Life itself).

Zijn aanpak bevalt mij en hij heeft iets krampachtigs afgeworpen (de leeftijd?) die zijn cd's in het verleden voor mij teveel kenmerkten. Met toch als dieptepunt Born in the USA. Zou het nu meer gaan om mooie, goede muziek en minder om de competitie?

Misschien mag je wel niet zeggen dat er smaakvol wordt gemusiceerd, ook door de E-street band. Ik vind dat wel, de rock van The Boss is buitengewoon aantrekkelijk geworden.

Trouwens, wanneer is er eigenlijk sprake van een solo-cd en wanneer van Bruce Springsteen en de E-street band? Alle leden staan gewoon in de hoes en bespelen nog steeds dezelfde instrumenten. Toch is deze cd officieel niet Bruce Springsteen + E-streetband?

Hoe dan ook, per saldo iets minder dan Magic; maar een kniesoor die daar op let.

En die moet tegenwoordig met erg veel hulp het podium op geholpen worden

Wat ik nog vergat in mijn recensie maar toch nog kwijt wilde: zou ik de enige zijn die vind dat Bruce Springsteen (wel héél opzichtig) de muzikale akkoorden van I was made for lovin' you van Kiss op Outlaw Pete heeft losgelaten?

Zie pagina 4, daar wordt er al iets over geroepen en Youtube heeft ook een aantal in elkaar geflanste filmpjes hierover.

Berichten over de samenstelling van de E-Street Band verplaatst naar Bruce Springsteen

Niet dat ik het storend vind, het nummer van Kiss verbleekt er een beetje bij, Outlaw Pete steekt daar toch wel flink boven uit.

Ik denk dat het ook misschien toeval kan zijn, dat Bruce Springsteen I was made for lovin' you helemaal niet kent. Anders was hij vast nog wel aan Outlaw Pete gaan schaven.

Natuurlijk kent Bruce I Was Made For Lovin' You! Hij heeft toch niet onder een steen geleeft in de jaren '70? Omdat jij KISS geen ruk aan vind, betekend nog niet dat zo maar iedereen die mening deelt....

Sla de bio van KISS maar eens open, er gaat een nieuwe wereld voor je open, waarin Brian Wilson, Pete Townshend, Paul Rodgers, John Paul Jones, John Entwisle, Roger Daltrey, Elton John, Toni Tennile, Little Steven, Jonathan Cain, Dave Davies, Ray Manzarek, Julian Lennon, Rod Argent, Ian Gillan, Peter Frampton, Geddy Lee & Brian May ook aan het woord komen.

>Omdat jij KISS geen ruk aan vind, betekend nog niet dat zo maar iedereen die mening deelt...

Dat staat er niet. Er staat alleen dat "I was made for loving you" verbleekt bij "Outlaw Pete."

Ja, maar dat is ook maar een mening. En dat bedoelt hij. Dat jij Outlaw Pete beter vindt, betekent niet dat iedereen dat vindt. En gezien Von Helsing 2 sterren aan dit album geeft en KISS op nummer één van zijn top 10 heeft staan, gok ik dat hij I Was Made For Lovin' You beter vindt.

I was made for loving you en Outlaw Pete zijn m.i geen nummers die je met elkaar kunt vergelijken alleen maar op basis dat die toedoedoedoedoe etc. er wel verdraaid veel weg van heeft, halverwege het nummer.
I was made... is een catchy, klassieker, gemaakt in de disco tijdperk waarbij Kiss een graantje meepikte en met flink wat succes ook. Het is immers hun grootste hit, die iedereen zowat kent, liefhebber van Kiss of niet....dus Bruce zal het heus wel kennen. Outlaw Pete is een prachtige opener van een energiek album. Ik mag ze allebei en leg ze niet langs elkaar op een weegschaal. Dat kan ik ook zeggen dat ik gezond eet, want ik eet friet en dat zijn toch ook aardappelen.

O ja, Von Helsing....Kiss rules Dus alleen maar leuk om wat van hen terug te horen in Outlaw Pete.

Magic vond ik als geheel een stuk sterker. Dit is wederom wel een goed album, maar geen geniaal album. Zo voel ik het.
Ik heb zelf 2 vreselijke skipnummers; What Love Can Do en Good Eye, ik vind die ronduit zwak.
Dus als geheel voor mij toch wel wat minder dan Magic, die ik echt leuker vind.
Maar het meer ingetogen Devils & Dust vind ik zijn beste van de laatste 5 jaar.

Geniaal is idd. een groot woord, maar afwisselend en enthousiast gedaan vind ik het wel. De spontaniteit van het maken ervan, zoals de bijgevoegde dvd laat zien, spreekt mij aan en is ook grotendeels verantwoordelijk voor mijn waardering van dit album. Daarnaast heb ik onlangs een autoradio met cd speler voor mijn verjaardag gekregen, waarvan ik dit als 1ste draaide. Ik blijf er nog steeds van genieten. Magic vind ik ook goed en heeft zeker een aantal krachtige composities en zowiezo een mooiere hoes . Maar heeft mij niet zo enthousiast gekregen als dit werkje.

Ik heb dit album niet gekocht, ben het eigenlijk ook niet van plan.
Ik vind 'Working on a Dream', het nummer, een ontzettend zeur nummer.

De bedoeling van het album (/nummer) is wel goed, het heeft echt dat Obama-sfeertje. Maar het spreekt me toch niet aan. Ik verbaas me ook een beetje over de hoge rating eigenlijk? Natuurlijk kan ik daar niet echt over oordelen omdat ik het album niet heb maar dit kan toch niet bijna even goed zijn als b.v. 'The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle' of 'Greetings From Asbury Park, NJ'.