U2 - No Line on the Horizon (2009)

Het aantal stemmen hier is al zo behoorlijk, dat het album (denk ik) voorlopig qua waardering hier wel zo rond de 3,5 ster blijft hangen; zelf denk ik ook wel op de wat langere termijn, maar dat zal de tijd leren........

Ik verwacht op den duur nog wel een hogere score. Dit album heeft iets wat sinds Achtung Baby niet meer op een U2 album te vinden was.

Dat is lang geleden dat ik een U2-album heb aangeschaft. Niet dat ik niet op de hoogte bleef hoor. Een collega van me is een grote fan en wil het op vrijdagmiddag nog wel eens hard draaien. Meestal bel ik hem dan stiekem op zodat hij het wel zacht moet zetten (Hallo?...Hallo??....Hallo???!!!..).
Nee ben geen hele grote fan en bezit alleen het geweldige jonge honden album "October" en het sfeervolle omfloerste "The Joshua Tree". Okay en een rits geweldige singles (waarvan The Unforgetable Fire m'n favoriet is).
Maar na twee van die recht-toe-recht-aan-U2-albums (pas op Wendy je hebt al doodsbedreigingen van de Dire Straits-fanclub) nu een album dat ik weer durfde te proberen.
En ik ben gematigd positief: Volgende keer dat recht-toe-recht-aan-rocken een beetje laten en ga voor meer experiment. Beste nummers zijn de wat langere experimentelere nummers. Die soms ook redelijk langs de solo-albums van Daniel Lanois schuren. In ieder geval ben ik anno 2009 opeens weer iets enthousiaster over U2 dan ik jaren ben geweest.

lage verwachtingen, maar valt me nog niet tegen beter dan de pak 'm beet laatste 3 platen.

100% mee eens. Die single bijvoorbeeld is gewoon te gemakkelijk...

Ook deze plaat groeit en groeit en groeit. U2 maakt het iedere keer weer waar.

Klasse album.

Sebas, je hebt helemaal gelijk. Je moet 'm niet iedere dag draaien, maar het is een klasse album en groeit en groeit. Goed gezien!!!

Een prachtig album van U2. Na Achtung Baby en The Josua Tree het beste wat ze hebben gemaakt.

Nu moet ik zeggen, ik ben voor een mume beoordeling Boy (recent op cd gekocht), October en War weer eens aan het afluisteren........................

Dan vergeet je dat misschien wel weer eens even in je enthousiasme bij een nieuwe cd, maar bij het afdraaien van dat ouwe trio twijfel je er opeens aan of dat wel juist is, No Line on the horizon zo hoog op de U2 ladder te plaatsen...................

Deze plaat in eerste instantie hoog beoordeelt, maar na een aantal luisterbeurten gaat de plaat snel vervelen, en lijkt het aan diepte te verliezen of als ik echt negatief ben zal ik zeggen dat U2 dezelfde truckendoos weer opentrekt, die ze al zo vaak hebben open getrokken. Toch valt er op deze plaat veel te genieten, maar is het heilige vuur nergens echt aan het vlammen, zoals op Achtung Baby of October (om er maar 2 te noemen). Bovendien vind ik de doorgaans unieke productie van Eno/Lenois op deze plaat het minst wat ze tot nu toe op een U2 plaat hebben gedaan, het geluid is iel en mat.

Zou het misschien niet verstandig zijn om eens een tijdje niet naar U2 te luisteren en bijvoorbeeld eens wat andere muziek te luisteren. Een beetje afwisseling kan nooit kwaad en kan heel verfrissend zijn voor je beoordeling van U2 en muziek in het algemeen. Ik kan me voorstellen dat', als je een maand ofzo lang, je zo op een groep concentreerd, je er op het laatst geen zak meer aan vindt. Muziek is er immers toch om van te genieten en niet om constant overal een oordeel over te hebben. Een oordeel wat je telkens weer moet onderbouwen met argumenten, die je op het laatst uit je tenen moet zuigen. Gewoon lekker even wat anders en alles valt weer in zijn perspectief!!!!!

@ devel-hunt. Wat jij over Lanois en Eno zegt slaat mijns inziens nergens op. Je hebt de cd waarschijnlijk "kapot" gedraaid. Eigenlijk wil ik je dezelfde raad geven, die ik aan musician heb gegeven. Gewoon even wat anders!!!!!!!!

Je moest eens weten wat ik afdraai, en dat is lang niet allemaal U2!!

Maar ja ik vind wel, dat vóórdat ik een beoordelinkje geef op mume, ik op z'n minst de betreffende cd weer even een luisterbeurt moet hebben gegeven: geen half werk, je kent me.

Daarom schrijf ik ook nooit onzin!

@musician. Dat laatste ben ik met je eens En van half werk hou ik ook niet. Maar het mag ook niet ten koste gaan van de cd, die ik beoordeel. Ik beoordeel ook alleen maar cd's, die ik (regulier) koop. Dus zet ik er soms even weg, als ik begin te merken dat ze gaan vervelen. Meestal heb ik al wel weer een nieuwe gekocht, dus de boel blijft rouleren. Of ik doe een graai uit de voorraad. Maar ik lees jouw reakties altijd graag, al ben ik het er niet altijd mee eens.

Weet niet of die opmerking over de productie 'nergens op slaat', vind het geluid voor U2 begrippen vrij vlak en niet zo 'groots' geproduceert, waardoor een stukje warmte ontbreekt. Krijg er geen kippevel van, wat ik bij de meeste U2 platen die nieuw waren vroeg of laat toch kreeg.

Wat `n vergelijking , de eerste 3 van U2 met de laatste albums , was in die tijd toch heel andere muziek .

Helemaal met je eens!!! Appels en peren enz, enz.

Ik snap het punt dat jullie hier willen maken. Da's ook één van de redenen dat ik zelf bij een toptien van favorieten van veel vraagtekens plaats: zoveel mooie muziek, wat kies je, welke periode etc.

Vergelijken van oud en nieuw is echter een heel menselijk handelen: waarom denk je dat ze in het Haags gemeentemuseum een van de oudere Mondriaans (met de stompe kerktoren van Veere) vlakbij Victory Boogie Woogie hebben hangen? En ook bij een Picasso-tentoonstelling heb ik oud werk naast nieuw werk zien hangen.

Eigenlijk zeggen jullie door het bovenstaande te stellen - op een indirecte manier - dat NLOTH van (veel) minder niveau is dan de albums t/m TUF (dat die van een heel andere klasse zijn). En was dat nou net niet waar een groot deel van de discussie over ging?

Zodra iemand schrijft, dat No Line on the Horizon de beste cd is na The Joshua tree en Achtung baby, vergelijk je al.

Aangezien U2 qua samenstelling niet is veranderd, is een vergelijking juist heel goed mogelijk.

Misschien is iemand wel geïnteresseerd in een forum, waarin (bediscussieerd en al) de U2 top 20 wordt vastgesteld door mume-schrijvers!

Hoe dan ook, het is makkelijk te roepen dat de nieuwste cd beter is dan de voorgangers, als niet alle cd's van die groep een beetje in je hoofd zitten.

Naast enthousiasme over een nieuwe cd is enige armslag dan wel gewenst. En als No Line on the horizon je helemaal bekend is, mag je best de eerste drie cd's weer eens afstoffen om te vergelijken.

Het kunnen natuurlijk ook andere cd's van U2 zijn. Alleen dan kan namelijk blijken, of No line on the horizon wérkelijk heel goed is of dat dat uiteindelijk wel meevalt.

Welke U2 fan durft het aan, een één op één vergelijk tussen No Line on the horizon met War?

Waarom altijd maar dat vergelijken????
Beoordeel de CD zelf. Je vind hem goed of niet.
Artiesten gaan niet de studio in met de gedachte: "we gaan een betere CD maken dan de vorige keer".
Het is de creatieve gedachte van dit moment en heeft niets te maken met hoe goed werd de vorige CD gevonden.

Je vergelijkt van The Stones toch ook Aftermath (1966) niet met A bigger bang (2005)? U2 bestaat al bijna drie generaties lang. Het is welliswaar dezelde band met dezelfde mensen, maar ze bevinden zich allemaal in een hele andere fase van hun leven, en dat is aan de muziek te horen. Alle fase's zijn in mijn ogen behoorlijk goed, maar vind wel dat je ieder product op zich moet beoordelen. No Lines on the horizon is niet te vergelijken met War, ik probeer het niet eens.

Magnificent vind ik geweldig, rest trekt me niet zo

Jij als schilder zou juist een beetje voeling met mijn vraagstelling (wat is er tegen) kunnen hebben o.b.v. mijn argumentering, blader gerust even terug.

Omdat je dan gaat dicussiëren óm te discussiëren. En daar kom je nooit uit. Muziek is niet een aaneenschakeling van noten, toonladders enz., maar veel meer met "beleving" van de muziek. En daarbij spelen het tijdsbeeld, je leeftijd, je ervaringen en in het leven, je gemoedstoestand en noem verder maar op, een grote rol. En dan heb ik het nog niet eens over "smaak" en "voorkeur". Daar kom je in een discussie al helemaal niet uit. Waar je wél over kunt discussiëren is de progressie, die een groep in de loop der tijd heeft ondergaan. Over de verandering van stijl e.d. Verder blijf ik dus bij mijn mening. NLOTH vergelijken met War, is appels met peren vergelijken. Devel-hunt heeft imo dus gelijk.

Ok, maar lees dan wel even mijn eerdere post - dat geeft meer context! In een museum zie je bijv ook twee zelfportretten van Picasso met dertig (of meer) jaar verschil ertussen - daarmee wordt dus iets beoogd. Vergelijken is normaal menselijk handelen; er zijn mensen die meerdere partners hebben gehad en die (ook al is vergelijken van mensen not done) zeggen: "ja maar mijn ex, deed altijd zus en zo".

Door niet de vergelijking aan te gaan zeg je in feite dat deze plaat veel minder is. Ik vind het boeiend om bij bepaalde bands te zien hoe ze een ontwikkeling hebben doorgemaakt. En zoals gezegd vergelijken is doodnormaal. Als je 20 euro aan platen kunt besteden vergelijk je toch ook wat je het meeste waar voor je geld biedt.

Het gaat mij meer over de beleving van een album, of song. Sommige nummers en lp's beluister ik na 40 jaar bijvoorbeeld heel anders als toen, zonder er daarbij kwaliteitslabel aan te hangen. Maar ik stond toen nog redelijk onbevlekt en onervaren in het leven. Na na tig jaren "leven" beleef ik het gewoon anders. Nostalgie speelt bij oudere nummers bij mij een grote rol. Of ze nou goed of slecht waren, het zijn MIJN herinneringen. En de herinnering is mooi of verdrietig.

Ja en daarom vind ik het zo mooi dat ik via het vinyl (de eerste vijf U2 voor zo'15 euri) de weg teruggevonden heb naar U2 en die eerste 5 staan voor mij nog steeds. Voor mij was U2 draaien een tijd niet mijn ding.

Deze heb ik ook op vinyl, omdat ie in zekere zin - meer dan de vorige twee iig - mij meer aan het oudere werk deed denken.

Er is niets op tegen, het voegt alleen niets toe.

dat bedoel ik nou , ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden .
Spaart me weer `n hoop typewerk.
Thanks Ad.

Lekker klef boys - straks fff knuffelen met elkaar omdat je mooi die andersdenkenden (vergelijken mag én is menselijk) fijn dogmatisch buiten deze gemeenschap kunt houden.