U2 - No Line on the Horizon (2009)

Gewoon een goed U2 album. Moment of Surrender vind ik een wereldnummer.

Altijd weer een happening ; een nieuw U2 album .
Het viertal heeft er ruimschoots de tijd voor genomen , en dat kan en mag .
Wie doet U2 nog wat . Algemeen beschouwd als de grootste rockband op deze aardbol , dan kun je je wat permiteren .
New Line On The Horizon is een plaat die mij bevalt . je hoort weer wat progressie in vergelijking met de vorige 2 albums .
Niet zo progressief als een Achtung Baby , Zooropa of Pop , maar ze zijn zeker niet terug bij af .
Het is een plaat met mooie sfeertapijtjes , zwoele ritmes , maar ook gewoon lekkere rock . Die stevigheid is overigens wel wat in de minderheid vind ik . Je hoort duidelijk dat de heren het wat meer gezocht hebben in een enigzins beheerste manier van musiceren . Juist vaker gezocht in atmosferische soundjes en ritmische veranderingen .
Het luistert prettig weg , is afwisselend genoeg en houd de aandacht vast .

Daar kan ik me heel goed in vinden.

Sinds ze de oceaan zijn overgestoken is voor mij het rebelse en Ierse er echt af gegaan. Ze hebben zich aangepast aan de amerikaanse markt en teveel concessies gedaan. (of ze kinden niet anders). Ik bedoel niet een copy van War en Boy en ook Oktober maar het orginele niveau maar misschien verwacht ik teveel van dit klupje. Rattle and hum en The Joshua Tree gaan nog maar daarna is het voor mij alleen maar cash halen en makkelijke cd maken. Ego's zijn groter dan creatieviteit die je nodig hebt om juweeltjes te maken. Het kan samen, hoor. Ze hadden het maar zijn het kwijt.

Waarom verklaren zoveel mensen U2 heilig? Ik ben bang dat dat erg cool staat om te vertellen in je vriendenkring. Luister nog maar eens echt kritisch en je zult horen dat op deze nieuwe cd NIETS nieuws staat. Snel gemaakt album. Kassa !!!

Snel gemaakt album? Zij hebben er heel wat tijd ingestoken, U2 is niet bepaald een band die het moet hebben van productiviteit. Met "Rattle and Hum" dat blues en country bevat, richtte U2 inderdaad meer tot de Amerikaanse markt. "The Joshua Tree" en "Achtung Baby" zijn toch zeker hoogtepunten uit het U2-oeuvre. De nog wat experimentelere albums "Zooropa" en "Pop" zijn niet bepaald voor de Amerikaanse markt uitgebracht, integendeel, deze albums werden in de VS juist veel minder goed ontvangen dan in Europa.

Geen enkele band of artiest is voor mij heilig, ook niet U2 maar dit album heeft mij aangenaam verrast vanwege de passie, de sterke songs (melodisch en tekstueel) en de gepaste en voor U2 toch vrij vernieuwde arrangementen (toegegeven, dit laatste is meer het werk van producer Brian Eno), al staan hier geen bonafide hits op. Neil Young bv., ook één van mijn favoriete artiesten waarvan ik heel wat albums 5* of 4,5* heb gegeven, heb ik slechts 2* toegekend voor zijn laatste album "Fork on the Road" omdat het mij zo tegenviel, dát is pas een snel gemaakt album.

Moest U2 een draak van een album (waarvoor ik vreesde) hebben uitgebracht, zou het ook weinig sterren van mij hebben gekregen maar "No Line on the Horizon" is dat beslist niet.

Inderdaad. Ik vond hun vorige twee niet om over naar huis te schrijven en had me eigenlijk al weer voorbereid op een teleurstelling. Maar dit album is gewoon verrassend sterk en wat mij betreft hun beste sinds Achtung Baby.

Heb hier toch best wel een tijd naar uitgekeken, maar tot nu toe nog steeds niet beluisterd. Hij staat op m'n computer, maar het album trekt me gewoon niet zo. Het kan aan die spuuglelijke voorkant liggen.

...van je computer ?

Hmm ik heb lang moeten wennen. Blijf het toch wat wisselend vinden. Ik had er toch meer van verwacht.

3,5*

Ik ben het eens met je over die Amerikaanse markt. U2 heeft zich er in het verleden te vaak op gericht, afgezien van AB,Zooropa en Pop. Deze laatste drie albums zijn toch echt 'frisse'''en afwisselende albums. NLOTH is echter ook weer een wat meer afwisselende cd en wat Europeser qua sound. Dat verklaart ook dat de cd het in Europa beter doet dan in de VS (In Europa al voor de zesde week op 1). En dat vind ik helemaal niet erg.

U2 wordt 'heilig' verklaard (dit klinkt wel erg zwaar) omdat ze gewoon gruwelijk veel platen hebben verkocht en dat ze een 'eigen' geluid hebben. Veel bands worden in de media vergeleken met U2. Daar kun je niet omheen.
Wat betreft de coolheid van U2 (waarschijnlijk van U2 houden om erbij te horen) kan natuurlijk. Ik hoop alleen niet dat dit bij velen het geval is. Dan zijn er vast wel coolere bands.
Dat U2 het ook van hun imago moet hebben staat vast. Anton Corbijn legde de band zeer sterk vast op foto, waardoor de band een enorme uitstraling heeft gekregen. Dit matcht goed met de muziek (lees herkenbare U2-geluid) en ego Bono. Tel dit op bij de live- optredens, die doorgaans bejubeld worden en je hebt een mega-act.
Inmiddels heeft U2 zo'n fanbase opgebouwd dat het zich kan permiteren een misser te maken. De Rolling Stones blijven ook een mega-act, ondanks een enkele gemaakte misser.

NLOTH is geen snelle en makkelijke plaat geweest. Het is een album van perfectionisten en over het resultaat kun je van mening verschillen. Feit blijft dat ze zich er niet vanaf gemaakt hebben.
NLOTH is m.i. het beste album sinds Achtung Baby, of misschien wel hun beste tot nu toe...

Nou, ik heb deze van iemand overgebrand en reeds drie maal geluisterd.
Voor mij hoeft deze niet echt. Slecht is het zeker niet maar weet er spijtig genoeg niets in te vinden dat me raken kan. De vorige (HTDAAB) vond ik ook vele malen minder dan hun vroegere werken maar kon er niet omheen dat die toch echt een bepaalde sfeer droeg. En op deze vind ik ook die sfeer niet.
Ik houd het gewoon op oude U2 en daar beleef ik nog altijd veel luisterplezier aan.

[quote="cristiu2NLOTH is geen snelle en makkelijke plaat geweest. Het is een album van perfectionisten en over het resultaat kun je van mening verschillen. Feit blijft dat ze zich er niet vanaf gemaakt hebben.
NLOTH is m.i. het beste album sinds Achtung Baby, of misschien wel hun beste tot nu toe... [/quote]
Helemaal mee eens, voor mij nog steeds één van de betere platen van dit jaar....

Ik kan alleen maar beamen dat dit hun beste album is sinds Achtung Baby .
Ik hoor weer gepaste avontuurlijkheid en passie in de songs .
U2 is wederom niet stil blijven staan .

Helemaal mee eens mannen !

Nu is de beste na AB (als dat zo zou zijn) ook weer niet zo moeilijk, jongens....

Touche !
Maar het ging me toch vooral om de opmerking: Ik hoor weer gepaste avontuurlijkheid en passie in de songs .

ik niet

t klinkt vlakjes, slapjes, ongeinspireerd, en vooral... zo gedateerd als de pest

moment of surrender is bovendien misschien wel de saaiste, "meest meanderende en nergens naar toe te gaande" song die ze ooit op plaat hebben gezet

de trip-hop beat waarmee ze fez - being born openen was tien jaar geleden al uiterst gedateerd...

en tenslotte erger ik me op deze plaat echt dood aan bono's holle gepreek, gezeik over de liefde en wereldvrede en andere hoogdravende topics

neen, geef mij maar het triumviraat the joshua tree, achtung baby en zooropa

khonnor, welk soort oren heb jij aan je lijf? Sommigen begrijp ik echt niet, ik probeer het ook niet...

grote oren... tenminste toch één deel van mn lijf dat groot geschapen is

effe serieus. ik snap jou opmerkingen ook niet. en zou ook kunnen zeveren over de kwaliteit van jouw gehoor. ik kan me namelijk niet inbeelden dat een doorwinterd U2 fan deze plaat even goed vindt als de door mij hierboven opgesomde en zo aan het hart gedrukte platen.

maar dat doe ik lekker niet...

Ongeïnspireerd zou het zeker niet noemen. Er zijn misschien meerdere luisterbeurten voor nodig maar U2 klinkt hier nog steeds fris en gedreven.

Knonnor brengt de balans in reacties weer wat in evenwicht; redelijk naar mijn mening (U2 liefhebber van m.n. de beginperiode dus zeker niet een kritiekloze fan ; ik ben overigens niet de enige hier).

Bij een band met een aantal hele goede albums vind ik het vaak ook moeilijk om een nieuw album te beoordelen. Relatief gezien komt dit natuurlijk niet in de buurt van de impact die bijv. The Joshua Tree op me heeft gehad. Maar ja, het is ook een andere tijd. En ik was toen 15 en had een andere muziekbeleving en werd ook nog niet zo overloaded als nu. Ik probeer het dus los te zien van oudere albums (hoe moeilijk dat uiteraard ook is). Mijn relatieve stem zou anders lager zijn (nu is hij maar een half punt lager dan The Joshua Tree terwijl dat verhoudingsgewijs niet klopt). Maar op zichzelf vind ik dit een heel behoorlijk album.

Mag ik mij ermee bemoeien? Vast wel! Mijn perfecte "U2 triumviraat" is Zooropa, War en No Line on the Horizon. Maar eigenlijk past ieder U2 album wel in het "U2 triumviraat". Ben ik een kritiekloze U2 fan? Ik zelf vind van niet .

The Joshua Tree is ruim 20 jaar oud, Achtung Baby bijna 20 jaar. In het begin zal ook niet iedereen deze albums super gevonden hebben. Nu twintig jaar later blijken het wel twee super albums te zijn. Ik hoop dat NLOTH dezelfde weg gaat bewandelen.

Nou, volgens mij vonden in 1987 wel heel erg veel mensen The Joshua Tree al super hoor. Meer dan nu dit album, ben ik van overtuigd. Maar ja, als dit album in 1987 was uitgekomen was het ook door de meeste super gevonden.

.Magnificent is een echte u2 plaat de rest van het album heel heel vlug vergeten en hopen op beter werk volgende keer......
want kwa kwaliteit wordt u2 dik in gehaald door bands als de editors en white lies!

Nou, nou, jij durft!!!!!!!!

Nooit van gehoord, dus dan kan het niet veel zijn.....

Nou, ik heb de laatste cd van de Editors thuis, kwalitatief beter dan U2, da's natuurlijk pure onzin.

Beide CD's staan ongeveer op hetzelfde niveau.
En ik betwijfel sterk of White Lies ooit in staat zal zijn om om het even welke groep met enige schijn van relevantie bij te halen. Lollige voorbeelden van onze vriend camimrendum wel.