Arctic Monkeys - Humbug (2009)

Je kunt pas 'back to basics' als je van je basics afgeweken bent. Dat doen ze nu met dit album.

Er zit op een bepaald moment van het nummer Dance little liar (dacht ronde de 3e minuut) een stukje wat wel heel erg lijkt op een stukje uit het nummer "One" van Metallica.

Is meer mensen dit opgevallen?

En alweer een 4.5-sterren album. De band van de generatie.

juist, een band van een generatie. Iemand van rond m'n leeftijd die de Arctic Monkeys niet appreciëert, beschouw ik niet als iemand van mijn generatie .

dat 30+'ers hier geen hoge score geven aan de arctic monkeys versta ik volledig, en misschien zal de jeugd binnen 20 jaar ook wel niet verstaan wat zo goed is aan deze band.

Zelf prijs ik me gelukkig dat ik 16 was toen hun debuutalbum uitkwam, toch wel een ideale leeftijd om heel erg onder de indruk te zijn van een band. Dit beeld zal waarschijnlijk nooit meer veranderen, ik zal dit album ook terug een hoge score geven (Crying Lightning, Secret Door, Pretty Visitors,...).

Ik ben van oudere generatie en kan Arctic Monkeys wel waarderen (zie mijn hoge score voor hun vorig album), ik ben ook benieuwd naar dit album. Maar nu al beslissen een hoge score te geven op basis van enkele nummers vind ik voorbarig.

Is dit serieus? Wat een non-argument

Niet beoordelen op een paar nummers, volledig album is 'uit'

En hij is gelekt hoor.. Ben hem nu aan het luisteren en het valt me op dat de plaat een 'volwassen' geluid heeft.. (ja, die zullen we nog vaak horen ). Tis allemaal wat langzamer, wat gecontroleerder. Ik moet zeggen dat het wel weer lekker klinkt, maar of ie in de buurt van de eerste gaat komen durf ik nog niet te zeggen.. Nog geen stem, eerst een paar keer luisteren.

Enne.. ik denk niet dat muziek afhankelijk is van generatie. Wat een onzin. Het is gewoon een kwestie van SMAAK.. Ik bedoel.. ik ben een groot fan van de eerste AM, maar luister bijvoorbeeld ook naar helden van mn grootouders (Johnny Cash!) dus,,

Muziek is natuurlijk niet definitief afhankelijk van een generatie, maar er zijn van die bands/albums waarbij het opvalt dat ze vooral door een groep mensen die rond de release jong waren hoog worden gewaardeerd. Voorbeelden hiervan zijn Nevermind van Nirvana, Ten van Pearl Jam, de eerste twee platen van Oasis en zo ook denk ik de eerste van Arctic Monkeys. Deels zal dit ook te maken hebben met nostalgische gevoelens. Hiermee is niets gezegd over het dan wel niet goed of slecht zijn van deze platen, dat laat ik even in het midden.

Na een eerste teleurstelling (waar blijven de catchy nummers?) blijkt dit een echte volwassen plaat met fantastische nummers. Meermaals te beluisteren en dan is het echt genieten. Ben ik even blij dat hij al gelekt is!

mijn terleurstelling was gelukkig ook van korte duur.

na de best of b-sides die ik favourite worst nightmare nog steeds vind, is dit eigenlijk pas de eerste echte opvolger van het debuut. joss homme heeft duidelijk herkenbaar zijn herkenbare slome stonervibe in deze plaat gestopt. gaaf gedaan.

Toch verhoogd naar 5 sterren... Elk nummer is bij nader inzien uitzonderlijk goed tot geniaal. Alleen 'My Propeller' heeft vrij weinig om het lijf, maar als opener is het eigenlijk een perfecte track voor Humbug.

Is er eigenlijk al een deftige lek? Want die van 128 kbs/s beschouw ik niet als volwaardig. Ik moet altijd minstens 192 kbs/s hebben

Die 192 kbps was er wel maar die link werkt niet meer. 'This file is suspected to...' enzovoorts.

Dat de bonustracks en Sketchead nog niet gelekt zijn, houdt Arctic Monkeys die nog even voor zichzelf??

Heb hem gevonden. Nu kan het echte luisteren beginnen...

Ach, die 128 voldoet voorlopig wel om alvast een indruk te krijgen.
Zodra het album fysiek uit komt, het schijfje zelf maar halen bij de muziekboer om de hoek

Potential B-Sides for Crying Lightning have been named as "Don't Forget Whose Legs You're On" and "Catapult", the latter being producer Josh Homme's favourite song from the sessions in the desert. The two Japanese bonus tracks from the album Humbug are also available from play.com as b-sides.

EP Crying Lightning

Kunnen ze eigenlijk echt iets slecht maken ?

dat refrein van crying lightning..naar het einde toe wordt dat nummer geweldig. ik kan me dan niet meer houden. pukkelpop gaat ontploffen op da nummer:-)de rest van de plaat is taai..dus oordelen gebeurt later.

Waar heb je hem gevonden? Ik zoek al een tijdje........

Ik heb em ook 192 . Maar die link is alweer pleite.
Ik vind het moeilijk dit album te beoordelen. Er staan absoluut geen slechte nummers op, maar ik mis ook absolute toptracks. Het nummer dat ik ondertussen het best ken, Crying Lightning ligt me het beste. Dat is wellicht geen toeval. De eerste twee apenalbums moesten ook even rijpen bij me. Mss is dat bij deze nog meer het geval. Voorlopig nog geen stem dus. Hoop wel dat als het idd een groeiertje is, dat hij dan ook flink gegroeid is voordat Low Lands begint.. Naja, zien we dan wel weer..

Album ook aan 192 kbps. Het is toch een album dat moet "rijpen".
Verder vind ik de cover van Nick Cave's Red Right Hand, die ik donderdagavond hoorde, straf klinken.

Ik vind hem nu al weer beter worden halve ster meer.

Heeft iemand de bonusnummers??

Bonusnummers zijn volgens mij nog niet gelekt, wel is er een mp3 van Red Right Hand (de liveversie van donderdagavond) in omloop.

Moest eerst niks van de Monkeys hebben maar dit album klinkt toch wel erg goed! Toch kabbelt het na de eerste vijf nummers van Humbug wel een beetje voort, jammer. Daarbij komt dat sommige nummers, of stukken nummers erg Queens of the Stone Age aanvoelen, de breakdown in Potion Approaching bijvoorbeeld.

Bitrate is absoluut niet heilig. In dit stadium komen alle rondzwervende mp3-tjes waarschijnlijk uit dezelfde source, en kan het maar zo dat een "192 kbps" een lijpe upsample is door een enthousiaste fan die online punten wil scoren. Dat voegt erg weinig toe aan de kwaliteit van het mp3-tje. Het blijft wachten op een echte retail-rip, met bijvoorbeeld bewijsfoto's. Of beter: de cd-boer om de hoek.

Muzikaal zit het wederom weer subliem in elkaar op dit album, en qua geluid zijn de Arctic Monkeys overduidelijk gegroeid. Alex Turner weet ook precies bij ieder nummer de juiste zang te hebben gevonden lijkt het wel, zo heerlijk loom ook soms. Na de 2 uitstekende voorgangers van dit album, zetten ze gelukkig de stijgende lijn alleen maar voort met deze heerlijke derde. En natuurlijk blijft het knap om in de muziekwereld van tegenwoordig nog een écht eigen geluid te hebben, en de Monkeys hebben dat zeker....

4,0*

Ik hoor echter wel een kwaliteitsverschil tussen de 128 rip en de 192 rip.

Zeker waar, prachtig geluid, prachtige stem goede muziek....
Maar dat is natuurlijk maar de eerste indruk