Arctic Monkeys - Humbug (2009)

Humbug is de meest evenwichtigste ArtcticMonkeys. Doordat de rauwe gitaren zijn vervangen door muzikale ideeen, zijn het 10 zeer beluisterbare songs geworden. De 2 vorige albums blijven bij mij steken op enkele songs. Het totaal was moeizaam beluisterbaar. De The_Last_Shadow_Puppets heeft dus een positieve invloed op de hele ArtcticMonkeys gehad.

In "Fire and Thud" zit een heerlijk rauwe gitaarsound, of is het toch een synthesizer?
En wat te denken van die orgel-intro van "Pretty Visitors". Gewoon kek!

Ik had veel verwacht van dit album, maar het stelt me toch enigszins teleur. Het is zeker geen slecht album, maar het moet toch sterk onderdoen voor de vorige twee. Het tempo in dit album is er echt volledig uitgehaald en dat vind ik ongelofelijk jammer. Te weinig hoogtepunten. Van Arctic Monkeys verwacht ik dat ze een plaat maken die tot de betere van het jaar zal behoren. Wel, dit album zal er zeker niet tot behoren.

Ik ben normaal geneigd om een nieuw album op te zetten (zeker van een band die enkel nog maar goede albums heeft gemaakt), maar zet in dit geval toch liever één van hun vorige op.

Lichtpuntjes op dit album: Crying Lightning en Pretty Visitors.

Een behoorlijk duf zootje zo op het eerste gehoor. Ik kreeg in ieder geval weer zin om de eerste twee weer eens op te zetten, veels te lang geleden! Ga deze zeker nog herbeluisteren en hopelijk ontdek ik geniale, tijdloze composities in een iets rustiger jasje dan we van de Monkeys gewend zijn. Tot nu toe hoor ik helaas alleen nog een duf zootje....

Ik hoor wel degelijk die geniale tijdloze composities. Als 100e stemmer ineens op 5,0*

Het nieuwe album Humbug is juist een logisch vervolg op de eerste 2 geweldige albums van the Arctic Monkeys en het album van the Last Shadow Puppets. De lijnen die daarop zijn ingezet worden op Humbug doorgetrokken. Dat betekent een afwisselend album, met vele tempo- en stemmingswisselingen. Je kan dan ook niet stellen dat het tempo er volledig uitgehaald is: regelmatig zitten er wel degelijk 'ouderwetse' tempoversnellingen in, luister bijvoorbeeld eens naar Pretty Visitors. Daartegenover staan stukken muziek die meer richting de 60's of Quentin Tarantino stijl gaan van the Last Shadow Puppets. Deze afwisseling was ook al te horen op Favourite Worst Nightmare, maar wordt nu verder uitgebouwd, regelmatig zelfs binnen de nummers. Wat blijft is de spanning die in alle nummers zit ingebed: het blijft boeien. Een sterk punt van deze band.

De composities zijn vrijwel allemaal ijzersterk. Het is moeilijk om favoriete tracks aan te wijzen: zo goed zitten ze in elkaar. Als het moet noem ik Crying Lightng, Potion Approaching, Dance Little Liar & Pretty Visitors en de bas op My Propeller.
Alex Turner is op zijn best: hij draagt de fraaie teksten geweldig voor. Opvallend goed is het drummen van Matt Helders. Hij deed dat altijd al goed, maar op dit album overtreft hij zichzelf. De bas staat natuurlijk als een huis en de gitaren klinken weer erg lekker.
Mijn voorlopig favoriete nummer: Potion Approaching. Een echte AM track, waar alles in zit. Dat kan je toch blijven draaien? Hoorde ik daar trouwens heel even een vleugje Rolling Stones?

Zeer waarschijnlijk mijn album van het jaar.

vandaag voor het eerst gehoord en valt me erg tegen.had er wel wat meer van verwacht van de monkeys!!

Ik heb 'm nu een paar keer beluisterd. Eerste keer was ik enigszins teleurgesteld. Maar na een paar keer luisteren hoor je wel dat er goed over het album is nagedacht en dat het muzikaal gewoon hun beste is. Ik vind persoonlijk wel dat crying lightning, dangerous animals en pretty visitors er toch echt bovenuit steken. Vooral pretty visitors, lekker ruige rock

5 *

Vandaag eens geprobeerd, maar ik kom niet verder dan duizend in een dozijn album, de 2e van deze band die ik gehoord heb. Helaas niet mijn ding.

Sommige nummers steken er inderdaad bovenuit omdat de andere tracks heel matig tot slecht zijn.

Van duf naar intrigerend.....vandaag al drie keer geluisterd en dat helpt. AM heeft zich deze keer in een soort zompig jasje gehuld wat hen wel lijkt te passen. De hooks liggen wat minder aan de oppervlakte dan op de eerste twee maar zijn toch zeker aanwezig. Voorlopige favoriet: Cornerstone (mooi!).......Beoordeling blijft nog even uit.....

Zo kan je dat zien ja. Ik zie het meer zo: die 3 nummers zijn geniaal en de andere zijn gewoon goede, sterke nummers. Het is even wennen idd, maar na een paar keer goed luisteren kan je pas echt je mening geven over dit album denk ik. Álle nummers hebben sterke rifjes en een mooie opbouw. Ze zijn inderdaad een nieuwe weg ingeslagen en daar moet je van houden. Maar ze durven iig wel te doen wat ze willen ipv een album te maken dat hetzelfde is als de eerste 2. Maar het is zeker niet zo dat dit album niet arctic monkeys is of dat het minder is dan de andere 2. Het is gewoon anders. Ik zeg: wen eraan of ga hun andere albums luisteren

Ik snap werkelijk echt niet wat zo veel mensen hier zo goed aan vinden.
Ok, het is niet slecht. Maar in vergelijking met de aandacht die het krijgt is het verschrikkelijk slecht. Dit is gewoon zo matig dat ik er soms koppijn van kreeg.

Dat mag, ik heb precies hetzelfde maar dan met Radiohead.

In vergelijking met de voorgaande 2: minder toegankelijk, minder catchy, (helaas) minder hits, naar ik vermoed vrij bewust, er is gekozen voor avontuur niet voor zekerheid

Daar staat tegenover: beter doordacht, goed geproduceerd, duidelijk hoorbare ontwikkeling in de sound richting QOTSA, Black Sabbath, beetje Cave en the Coral, terwijl het toch nog steeds zeer eigen klinkt. En het songmateriaal is, na meerdere keren luisteren, top!

Dus al met al kan ik niet wachten om hem te kopen. En om alle criticasters maar eens te irriteren: naar mijn bescheiden mening bewijst Alex Turner door de durf/progressie eens te meer dat hij veruit de beste/belangrijkste songwriter is van de huidige generatie (jonger dan 25 zeg maar). Tis alleen zo jammer dat de liveshows me tot nu toe zijn tegengevallen. Als AM ook nog eens entertainers van wereldklasse waren, dan lag de wereld echt aan hun voeten. Dan spreken mensen over 20 jaar over de Arctic monkeys op dezelfde manier als er nu wordt gesproken over the Doors, Bob Dylan, Nick Cave, etc (tenzij ze te lang door gaan en nog 8 k-platen uitbrengen). Hoeveel andere bands van 'nu' zullen dat dan ook hebben? Arcade fire wellicht? Ik bedoel, Kaiser chiefs, kooks etc zijn prima hoor, wellicht zelfs grotere hitmachines en entertainers maar ze zijn niet 'eigen' genoeg om in de echte lijst met groten thuis te horen.

Berichten over concerten verplaatst naar Arctic Monkeys

Dit is nou het schoolvoorbeeld van een absolute groeier, want na 2 luisterbeurten vond ik het allemaal vrij saai in vergelijking met de vorige 2 albums en nu....

Als eerste is te prijzen dat ze eens wat anders proberen. Dat springerige, puberale blijft niet eeuwig charmant en wordt op een gegeven moment toch een kunstje. Dat het nog lukt ook om hier een goede 3de van te maken is voor mij wel verrassend. Ik schrok toen ik las dat Josh Homme de productie op zich zou nemen. Ik ben een enorme fan van QOTSA en kon me niet voorstellen dan de Arctics een succesvolle stoner plaat konden produceren.

Dat is het ook niet geworden, want het ligt wat mij betreft gewoon in het verlengde van nummers als "This House Is A Circus" van FWNM met af en toe een stoner sausje door Homme in de studio toegevoegd. Hij heeft ook niet meegeschreven, want ze hadden wederom alles al geschreven voordat ze met hem de studio in gingen (interview met Alex en Matt op the Culture Show, BBC)

Voorlopig zijn Pretty Visitors, Potion Approaching, Crying Lightning en Cornerstone mijn favorieten en vind ik dit echt een grote stap voorwaarts.

Ik zou hem nog een paar keer proberen, voor mij was het ook een beetje wennen in het begin maar nu vind ik hem erg goed!

Heb erg moeten wennen, ben ondertussen geobserdeerd met Cornerstone!

Grote favorieten: Cornerstone, Propeller, Dangerous Animals, Secret Door & de heerlijke Pretty Visitors!

Deze cd gaat mijn top 10 in!

What came first the chicken or the dickhead?
Split sleep reeps through rewards and I'll fitting thoughts,
A twilight force, she doesn't wanna walk,
Your legs start running and your head gets caught,
Cannot be nineteen, it's perfectly placed for the reasonably frightening,
Pulled from the after taste, you'll have to slip away,
And I'm happy to say,
Behold as the crook in a hammock plays...

All the pretty visitors came and waved their arms and cast the shadow of a snake pit on the wall,

Waar slaat de voorkant op? Nou, ja... niet dat we normaler zijn verwacht van die apen.

Ken alleen nog crying lightning, moest ik even aan wennen, maar hij werd beter na een paar luisterbeurten. Toffe videoclip.

Hoezo? alsof de eerste 2 cd's uitsprongen door hun prachtige artwork.. past helemaal vind ik bij deze band, alleen Last Shadow Puppets hadden beduidend mooiere hoezen, maar goed dat paste dan ook weer prima bij die muziek...

De eerste cd stond te ver van mijn eigen muzikale voor keur af, dus ik ben geen liefhebber van het eerste uur. Het adolescente gooi en smijtwerk heeft plaats gemaakt voor een meer bedachtzame (dark side) benadering. Het is muzikaal gezien breder geworden, meer psychedelica
My Propeller, Crying Lighting, maar ook een nummer als Fire and the Thud en Dance Little Liar springen er voor mij uit. Het is nog even zoeken, een duel tussen de oude en nieuwe Monkeys?

Het heeft een aantal luisterbeurten nodig gehad, maar man-o-man wat een heerlijke plaat is dit geworden! De eerste twee platen waar zo goed door de grote catchy-gehalte wat toen ook zeker bij mijn leeftijd paste, maar de groei die de jongens hier maken is niet meer dan 'natuurlijk'. Ja AM is nog steeds een van de bands met de grootste potentie van nu en ik durf bijna de zeggen de band van 'mijn generatie'.

Het begint te komen....

Toch opvallend dat het gemiddelde daalt terwijl ik hier steeds meer positieve reacties lees van mensen die het beschrijven als een groeiplaat. Misschien zijn er veel 'nieuwelingen' bij. Hen staat nog wat te wachten dan.
Verder blijft dit een zeer sterke plaat met goede composities, uitstekend drumwerk en wat meer uitgebalanceerde sound t.o.v. de eerste 2 AM-albums.

Me too naar deze kijk ik dan weer erg uit, volgende week gaan halen bij de platenboer!

Ik was voorheen geen liefhebber van AM, maar deze plaat is echt fenomenaal! Ik krijg zelfs zin om hun eerdere werk nogmaals aan een luisterbeurt te onderwerpen.

Neen, absoluut geen interesse meer in na de totale verkrachting van Red Right Hand. Een Cave-toppertje verneukt tot een rammelend indie-nummertje waarvan we er al dertien in een dozijn hebben.

Nogal een kul argument. Praktisch elke artiest heeft wel eens een cover opgenomen die volledig de plank misslaat, maar dat is niet echt een reden om de hele artiest/band dan maar op te geven.