Arctic Monkeys - Humbug (2009)

Want AM is een eiland, en de band mag op geen enkele wijze binnen je verworven kader van andere muziek geplaatst worden

Dat mag zeker hier: Arctic Monkeys.

Prima hoor. Alleen staat er nu wel een erg verknipte discussie, waarin bijvoorbeeld mijn bericht over scorebordjournalistiek promptverloren staat. Kwalijk voor het nageslacht .

Er kan hier en daar wel eens wat verknipt staan, waarvoor excuses. Kwestie van niet off-topic gaan.

Ik wil Sandokan-veld nog even bijtreden ivm Potion Approaching. Deze track had evengoed op een Qotsa-plaat kunnen staan (en wie weet, een track die Homme nog had liggen?). Laat Josh Homme dat inzingen en er zal nog amper iemand een link met de Arctic Monkeys leggen. Ook Fire and the Thud verraadt overduidelijk de invloed van meneer Homme.

Verder vind ik het wel een goed album met enkele uitschieters in het begin (My Propeller, Crying Lightning, Potion Approaching), maar mijn aandacht blijft niet vastgehouden. Hoewel Pretty Visitors mij nog heel even wakker maakt, geweldige drums in dat nummer en ook weer die Qotsa-stijl.

Ik zeg er wel bij dat ik een Qotsa-fan ben die nu luistert naar een plaat van de Arctic Monkeys en misschien wel te gefocust ben op Qotsa.

Verplaatst.

Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Stemgedrag

@ west, zoals hierboven aangegeven heb ik het verplaatst. Je gaat hier weer in op het stemgedrag van iemand en maakt allerlei vergelijkingen t.o.v. andere albums. We hebben het hier gewoon over het album, hoe goed of slecht, middelmatig, leuk, spontaan, catchy et cetera het is.

We hadden het wel over de argumenten van RealChameleon om 1,0* te geven aan Humbug, namelijk: onvolwassen en overdreven muziek. Jammer dat hij dat door de verplaatsing niet kan toelichten (nu hopelijk wel?).

Dat staat verder los van het feit dat mensen vooral lekker zelf moeten weten wat ze willen stemmen.

Het is even wennen aan het nieuwe geluid van de monkeys maar het album begint met geweldige nummers ( de eerste 3 )

Eerste luisterbeurt, jezus...wat een loom album zeg. Enkel Crying Lightning kan me tot nu toe nog bekoren.

Ik wen niet aan het nieuwe geluid. Vind het nogal gezocht allemaal. Je doet AM tekort door te zeggen dat ze 1 kunstje onder de knie hebben, maar anderzijds vraag ik me af of deze band in staat zal zijn meer dan vijf jaar interessant te blijven.

De vraag stellen is 'm beantwoorden. Ik gok dat meneer Turner vaker het solo- of projectpad op zal gaan. En ja, ik geef Last Shadow Puppets een hogere score.

Tjonge jonge: wat een gezemel allemaal zeg. Zet het album 5x hard aan en je kan daarna toch moeilijk beweren dat dit geen goed rock album is.

Hou het simpel en luister naar de muziek: die is steengoed. Wees blij met figuren als Alex Turner en Matt Helders en geniet een beetje van hun muziek. Zo niet, zet dan gewoon Coldplay of Florence + the Machine of anders Jay-Z op (op 10 in de rotatielijst....).

Ik wil er niet helemaal inkomen, de kracht lijkt te zijn verdwenen uit de stem van Alex Turner, het is absoluut niet slecht allemaal maar het klinkt een beetje tam naar mijn idee. Ik ben van vertrouwen dat er ooit nog eens een dag gaat komen dat ik dit album toch nog begrijp en dat het dan ook meteen briljant blijkt te zijn maar tot die tijd houd ik het bij drie en een halve ster.

Denk dat deze band nog jaren zal bewijzen dat ze bestaansrecht hebben. Alleen al de teksten van Turner zijn daarvoor goed genoeg. Hij kan soloprojecten aangaan, maar binnen de band zit zat kwaliteit. Bands als Bloc Party en Kaiser Chiefs zie ik eerder van het toneel verdwijnen. Arctic Monkeys had van meet af aan al meer zeggingskracht...

Tuurlijk, AM moet je veel serieuzer nemen dan Bloc Party en (vooral) die kermismuziek van Kaiser Chiefs. Wat ik bedoel te zeggen is dat ze wat mij betreft té gekunsteld op zoek gaan naar een nieuw geluid. Feit dat er met de opname en lokatie van het album van hot naar her is geleurd (en niet alleen naar Joshua Tree) is wat dat betreft teken aan de wand.

Hoezo?

Wat maakt het nou uit waar je het album opneemt? Je denkt toch niet serieus dat het opnemen op een aantal locaties (wat overigens heel normaal is) invloed op de kwaliteit van dit album heeft?
Als ze nou met 5 verschillende producers hadden gewerkt... het waren er twee. En ik hoor nog steeds loud en clear the Arctic Monkeys, met een vleugje Homme en een vleugje Last Shadow Puppets. Prima toch?

Denk wel dat de loomheid te maken heeft met én Homme én de woestijn...

Natuurlijk maakt het uit waar je een album opneemt. Voor de hand liggend voorbeeld: hoe had The Joshua Tree van U2 geklonken als ie in Dublin was opgenomen?

Tool rockt dit niet, tenzij jij een andere definitie van rock hebt dat kan natuurlijk ook. Hun 1e album draai ik nog regelmatig maar dit ? het kan me niet bekoren.

1,5* voor dit album, ik vind het eigelijk wel lachwekkend.
Je geeft hetzelfde aan Kane's - Everythingyouwant, dat vind ik al wel een vermelding waard.
Kun je eventueel toelichten wat je er zo slecht aan vind buiten dat het niet rockt?, Dangerous Animals, Potion Approaching en Pretty Visitors dan?.
Het gaat allemaal wat dieper en vergt dus al meerdere luisterbeurten.
Het zijn beter doordachte nummers en de lyrics zijn sterker dan ooit.
Een derde keer in herhaling treden als een Franz Ferdinand is ook niet alles, alhoewel dat ook niet erg is als ze het goed doen.
Maar je moet jezelf blijven ontwikkelen, en dat is in dit geval een zeer sterke.

Dit is wel grappig. Bij dit album beweerde ik gisteren juist dat het geen rock kan zijn (of Tante Leen moet ook rock zijn):
Bell Orchestre - As Seen Through Windows (2009)

Dit wordt door anderen weer experimentele postrock genoemd, het zal wel: het rockt voor geen meter.
Hier beweer ik juist dat Humbug wel rock muziek is en zeg jij van niet. Nou, ik zal je vertellen als the Belle Orchestre rock is dan is Humbug kei- en keiharde rock.

Maar kijk los daarvan even naar de nummers waar SOAD al op wijst: Dangerous Animals, Potion Approaching, Pretty Visitors. En wat dacht je van My Propeller, Crying Lightning en Dance Little Liar? Je kan toch niet beweren dat dit geen rock is en volhouden dat deze muziek 1,5* 'waard' is?

@West: als je naar de toptien en de stemmenlijst van DD kijkt, kun je zien dat zijn voorkeur meer naar de meer traditionelere, hardere rock uitgaat en aan dat sjabloon voldoen the Arctic Monkeys totaal niet; regelmatig denk ik meer aan psychedelische rock (zoals op Nuggets) of aan andere bands van de eind jaren '60 - zoals een Tommi James and the Shondells, met name qua sfeer.

Heel kort door de bocht: het is geen echte jongens-muziek, eerder jongens-meisjes-muziek. Ik word er blij van - al had ik dat nog meer bij The last Shadow Puppets (gisteravond nog een - van de BBC opgenomen en bewaard - stuk gezien van LSP met een philharmonisch orkest - en dan blijkt dat in zo'n setting de nummers van Turner fier overeind blijven).

Vaak geluisterd, toch niet helemaal overtuigd. Ik mis momenten waarop ik verbaasd, geraakt of opgewonden wordt. De plaat kabbelt naar z´n einde zonder echte hoogtepunten. Dieptepunten heeft de plaat daarentegen ook niet. Erg constant dus, met een fijn geluid maar de opwinding en puntigheid van de eerste twee zijn grotendeels verdwenen. Ze hebben er een ouderwets (orgeltjes!) en lekker zompig geluid voor terug maar zijn vergeten om daarbij echt onvergetelijke nummers te schrijven. Nu blijft het een lekker plaatje, meer niet.

Ik heb intussen sketchead gepindakaast (dat is de term toch?).

Aparte track, een beetje een combinatie van Happy Mondays, Streets en de tune van Are You Being Served?

Wel een echt b-kantje.

Goh wat klinkt ie goed?! En anders... Ben eigenlijk wel verrast.

Misschien wel omdat ze een populaire band zijn. En dan wordt te vaak de muziek, ja hoe moet ik het zeggen te radio vriendelijk gemaakt. ten koste van wat muziek interessant maakt. De intensiteit.

Je moet toch aan alle eisen van de maatschappij voldoen, toch?!

Oh Cornerstone, is het eerste nummer wat ik wat minder vind.

Heel sterk album! Apart, maar wel duidelijk Arctic Monkeys. De rustige nummers (fire and the thud, the jeweller's hands) kunnen me niet echt boeien, hoewel ik cornerstone wel een goed nummer vind.
Crying lightning is een topnummer, net als pretty vistors. 4,5 sterren voor Humbug.

Voordat we straks tientallen lijsten krijgen van individueel becijferde songs van het album haal ik deze alvast weg. Hiervoor kun je stemmen op de individuele songs, zie Arctic Monkeys - Humbug (2009). Verder lijkt mij het niet echt een toegevoegde waarde hebben.

De nieuwe weg die de Arctic Monkeys hebben ingeslagen valt niet slecht bij mij. Het rustigere karakter bij deze nieuwe plaat is langer houdbaar dan de snellere nummers op de vorige albums, met name Favourite Worst Nightmare.

Aan de andere kant krijg je richting het einde wel het gevoel dat het tempo wel erg inkakt, maar dan komen er weer nummers als 'Dance Little Liar' en 'Pretty Visitors' waardoor je weer wakker schrikt.

Mooi gebalanceerd en vernieuwend album dus, maar wel wat saaier dan de vorige(n).
3.7* (--> 3.5*)

Onsamenhangende britpop is mijn beleving maar dat is persoonlijk dus voel je niet aangevallen tis puur wat ik er van vind dat je het er niet mee bent is prima, ik ook niet. Ik heb 22 jaar meer luisterervaring daar zal het wel aan liggen maar sta wel open voor nieuw geluid.