Arctic Monkeys - Humbug (2009)

tegenvaller voor mij.heb het album nu toch enkele malen beluisterd en vind het zeker niet slecht, maar ik hou toch meer van hun iets hardere vorige albums. die rocken net wat meer en dat is toch meer waar ik van hou! 3*

Heb dit album toch al ruim 20 keer beluisterd, er was een tijdje dat ik echt alleen dit album luisterde. Eigenlijk moet je eerst Humbug luisteren voordat je begint aan Whatever People Say.., tenminste dat is mijn ervaring. Ik vind beide albums nu steengoed, natuurlijk heeft Humbug een andere sound, een professionelere in mijn ogen. Nergens een echte tegenvaller in dit album. Dit album moet je trouwens wel met de volume knop hard aangedraaid luisteren, dat klinkt gewoon veel beter, en de songs blijven beter hangen.

Als ik dit soort reacties zie snap ik volledig waarom Humbug zo ondergewaardeerd is in de ratings. Hoezo is er niks terug te vinden van up-tempo rock? Er zitten genoeg nummers in die een goed up-tempo stuk bevatten én een echte rocksound. Bovendien spreek je jezelf tegen. Je voert het argument aan dat humbug slecht is omdat er geen up-temporock opstaat en dan zeg je dat dat opzich niet zoveel uitmaakt . Bovendien vind ik het apart dat je een stemgemiddelde van 4,27(!) hebt en dan opeens Humbug een 0,5 geeft? Man, dat doe je zelfs Lady GaGa of the Jonas Brothers niet aan! Hoe vaak heb je dit album eigenlijk beluisterd? En kende je van het vorige album meer dan 2 nummers? Want only one who knows en riot van zijn nou ook niet bepaald up-tempo rocknummers he

Haha, lachertje deze reactie. Ik heb niets tegen iemands mening, maar dit.......

Inderdaad. Dat het niet jouw smaak is, oke. Maar geef dan geen 0,5 ster voor een album. Dat verdient dit album niet, bovendien is je kritiek slecht onderbouwd en wss heb je het album niet eens helemaal geluisterd

Dance Little Liar is echt verreweg het beste nummer op Humbug.

Inderdaad, beste nummer op de plaat.

Toch ga ik men stem verlagen omdat ik het album nauwelijks meer luister, er toch goede nummers op staan maar ook nummers op staan die me vervelen.

Heb het album nu verhoogd naar drie sterren (ja ja, shame on me). Ik begin Humbug al íéts meer te waarderen, maar ik kan er nog steeds niet echt warm van worden. Veel mensen spreken van het ''volwassen worden van de Arctic Monkeys''. Dat klopt, als met volwassen wordt gedoeld op lamlendig. Wellicht dat hun Lowlands optreden van afgelopen jaar mijn attitude jegens dit album enigzins tam houdt. (Dat optreden was een werkelijke aanfluiting, de heren kwam zó lamlendig over -en speelden ditto- dat het gewoonweg gênant was).

Ik lees in de comments veel over het goed in elkaar zitten van de muziek. Dat zal best, maar ik kom er niet toe dat te horen, omdat er een muur van lamlendigheid tussen mij en die technisch goede muziek staat. Ik zal poging blijven ondernemen om de muur te slechten, maar ik vrees dat dat een erg tijdrovend proces gaat worden.

Toch apart dat ik dit album blijf draaien terwijl ik toen ik het vorig jaar cadeau kreeg verwachtte dat het een van de vele vergeten albums in mijn collectie zou gaan worden. Het album heeft toch een bepaalde aantrekkingskracht en de band bezit een gretigheid en zeker ook oprechtheid die ik maar moeilijk kan omschrijven. Het kan de hand van Josh Homme zijn, maar anderzijds zou het zomaar kunnen betekenen dat het hier gewoon getalenteerde jongens betreft die op dit album artistiek volwassen - en verre van lamlendig, reagerend op bovenstaande poster - zijn geworden. Het is ook veel meer een geheel dan hun voorgaande albums waar de hitjes een grote hoeveelheid minder werk trachtten te camoufleren.

Niet veel bands die ik ken, of waar ik naar luister, houden op hun album dezelfde hoge kwaliteit van de nummers vast, maar dit album van Arctic Monkeys is er een van.
Het is geen album zoals misschien hun eerdere werk dat je opnieuw kan blijven luisteren, maar als je er eenmaal in zit, is het echt een geweldig album, persoonlijke favoriet is Pretty Visitors

Wat is er gebeurt met onze monkeys?
Deze plaat klinkt als een treurige begrafenisstoet.

Weg energie
Weg vreugde
Weg dansprikkels

Al die artistieke volwassen-heids blablabla is een smoesje om te gebruiken als excuus dat het favoriete bandje aan het wegkwijnen is.
Gezever van de een-na bovenste plank, niet de bovenste want dan kan de frontman er niet bij.

Mensen hier halen "artistiek" in de war met "f#ckin' boring"

Nou, ze hebben een wereld plaat afgeleverd!!! Een plaat die zich prijs geeft na een aantal luister beurten, met vele melodieën, pakkende refreinen en herkenbare structuren.

Een hele "artistieke" plaat dus...

Je praat zoals mijn oude muziekleraar over Toto praat.

Als jullie kids ook liever muziek willen waar volwassenen hun artistieke vraagtekens bij zetten probeer dan eens Get Awkward van Be Your Own Pet.
Heeft veel weg van de monkeys zoals ze óók waren.
Heeft niks met Toto, wees gerust.

Dat was ook de bedoeling, jongen.

Fire an the Thud is hier niet zo populair zie ik. Waarom eigenlijk niet, geweldig nummer toch?

Dit vind ik trouwens de sterkste AM.
4*

Vind het ook een geweldig nummer. De tekst en die gitaar in het begin! Prachtig!

Het is weer zo een nummer die je ene paar keer moet horen. In het begin vond ik het ook het slechtste, nu een van de sterkste nummers van het album. Pretty visitors vind ik persoonlijk maar zwak

En dat vind ik nou weer één van de sterkste nummers op dit album.

Ja ik ook.
Enige nummers die nog niet echt blijven hangen zijn Secret Door, Potion Approaching en The Jeweller's Hands.

Oh en Dangerous Animals.

Secret door niet? ik kan wel janken bij die overgang? Echt geweldig nummer! The Jeweller's Hands vind ik goed, maar het raakt me niet ofzo!

De Arctic Monkeys hebben mij met hun vorige cd's niet echt aangesproken maar deze cd klinkt toch wel goed in de oren.
Ik ben alles behalve een arctic monkey fan maar deze cd heeft daar toch al verandering in gebracht.

De nummers My propeller, crying lightning, cornerstone, dance little liar en secret door zijn echt pure klasse

Prachtig openingsnummer, maar een paar nummers zorgen ervoor dat dit alles behalve aan de 2 vorige cd's kunnen tippen.

Cornerstone is rap gaan vervelen, en van Dangerous Animals wist ik na een paar luisterbeurten al dat het een skipnummer werd.

Af en toe zijn er wel magische momenten, zoals bij de laatste 3 nummers. Maar al bij al is dit een teleurstelling.

Dit album is inderdaad, geen album dat je kan blijven draaien, het zijn geen nummers zoals,I Bet That You Look Good On The Dancefloor, die je kan blijven luisteren, maar dit album is wel gewoon een klasse beter dan de andere albums, met nog steeds de duidelijke Arctic Monkeys sound erin

Nou ik heb eerder met IBYLGOTD dat die gaat vervelen. Dangerous Animals & Cornerstone zijn nummers die ik geregeld luister!

Ja, dat kan natuurlijk ook, maar ik heb er wel bij dat ik er in de stemming voor moet zijn, in tegenstelling tot de nummers van AM, waar het tempo wat sneller is, waar ik altijd wel naar kan luisteren,

begin eens met Pretty Visitors ...

Je kan zeggen wat je wil, maar niet minder dan respect voor deze heren dat ze niet 'massaal' gegaan zijn. Iets wat we bands als Kings of Leon, The Killers, Mando Diao etc. etc. etc. wel aan kunnen rekenen. Neen, laat de aapjes maar lekker in de luwte verder hun geluid ontwikkelen.

dit album groeit enorm!! van 3.0 naar 4.5

In het begin was ik niet zo kapot van de "nieuwe" pool aapjes. Het kwam wat slapjes over, zeker in de stukjes dat Alex wat lager zingt. Nu heb ik het album wat vaker geluisterd en staat hij op nummer 2 in mijn top 10. Het is een wat donkerder album dan dat we gewend waren van de Arctic Monkeys, maar als je er even goed voor gaat zitten merk je dat de pakkende refreinen en het dansbare er in zekere zin toch nog in zit.
Ook heb ik het gevoel dat de Monkeys wat volwassener zijn geworden met dit album, dat ze wat serieuzer naar de muziek zijn gaan kijken als dat ze al deden.
Beste nummers: Crying Lightning (opvallend, ik vind de hits meestal een van de minderen van het album), Dangerous Animals en Dance Little Liar.
Prachtalbum.