Mumford & Sons - Sigh No More (2009)

Wat is hun kritiek dan? Dat het niet oprecht is? Ik ben nog nooit door een recensie van mening veranderd. Als ik een album al slecht vond, maar niet precies mijn vinger erop kan leggen dan weet een recensie me daar nog wel eens bij te helpen, maar over het algemeen zijn de recensies bij Pitchfork nogal wisselend, zoals een 7 voor Neil Young Archives, waarbij ze de navigatie van de DVD bekritiseren: je kan of naar muziek luisteren, of naar de extra's kijken. Dat is inherent aan de DVD en die versie is er alleen maar omdat de fans erom vroegen. De enige versie van de Archives die voldoet aan Neil's visie is de Blu-Ray versie, maar die hebben ze niet bekeken.

Maar goed een 2.1 voor dit album is echt zwaar overdreven.

Inderdaad. Ik zou eerder die recensie niet oprecht noemen, dan dit album. Zie de kritiek op Dust Bowl Dance, het klinkt eerder als een jaloerse reactie dan op een vorm van kritiek.

Deze bandleden hebben hun hart en ziel in de plaat gelegd, zonder ooit te kunnen beseffen dat het een groot succes zou kunnen worden. Om op basis daarvan een album af te kraken, is werkelijk belachelijk. Natuurlijk zijn de teksten niet briljant, maar dat geldt voor talloze andere albums, waarvan een aantal vast heel hoog scoren bij Pitchfork.

Ach, ik snap best dat de muziekcritici hier wel het een en ander op aan te merken hebben... tekstueel is het niet zo sterk, en de muziek is niet heel artistiek of vernieuwend ofzo. Wat dat betreft een makkelijke prooi voor media die af en toe willen laten zien hoe kritisch ze wel niet zijn en ook lage punten durven uit te delen. Neemt niet weg dat dit album een verzameling prima nummertjes is. Ben wel benieuwd in hoeverre deze band een blijvertje is.

Lees alstublieft die recensie eens helemaal door, je eerst punt is alleen de inleidende anekdote. De zware kritiek vind ik ook overdreven en ik vind het ook vooral maar weer tegendraads doen tegenover hele volksstammen die deze muziek geweldig vinden. Het enige punt waar ik het mee eens ben is dat dit de teksten op sommige momenten een wel heel hoog 'ik-ben-zielig'-gehalte hebben.

De recensies zijn wisselend; er zijn daar ook een flink aantal recensenten. Verders laten we het niet teveel over Pitchfork hebben, want dan wordt het een discussie (die ongetwijfeld al te vaak gevoerd is en) nooit ophoudt. Ik haalde alleen deze recensie van Pitchfork aan vanwege dat punt over de teksten, daar kan ik me namelijk wel enigszins in vinden.

Verder vind ik dit ook echt lekkere muziek hoor en hoop ook dat ze snel weer met iets nieuws aan komen. Vorig jaar liet Marcus zich er ook al over uit dat ze met een EP aan zouden komen met bluegrass.

Prachtig album! Binnenkort maar even bij Plato halen

Wat een debuut van Mumford & Sons. Misschien is het onbedoeld iets te populair geworden, maar dat doet niks af van de kwaliteit van deze plaat. Talloze nummers zijn uitstekend geslaagd. Van de prachtige opening van het titelnummer (mijn favoriet) tot Dust Bowl Dance. Daarnaast zijn de vier singles (Little Lion Man, The Cave, Winter Winds, Roll Away Your Stone) allen van topkwaliteit.

Het grootste nadeel van deze vier singles, is dat de variatie niet heel erg groot is. Hoewel dat bij The Cave wel meevalt, in tegenstelling tot Little Lion Man die al vrij snel kan vervelen. Natuurlijk is de afwisseling niet heel erg groot en ook is het tekstueel niet briljant, maar als tussendoortje kan dit album altijd uit de kast worden gehaald.

Het probleem van Mumford & Sons is dat ze nu met een goede opvolger moeten komen. Dit zal zeer lastig worden. Als ze een kopie maken, zal dat in ieder geval veel kritiek opleveren. Hopelijk gaan ze niet de kant op Thistle & Weeds, wat volgens mij het zwakste nummer is op dit album. De rustige nummers benadrukken sowieso iets teveel de niet hoogstaande teksten. Toch luister ik nog met veel plezier naar dit album, en is het voor mij in ieder geval een (toekomstig) klassieker.

Zeer sterk album. Een album dat ik sowieso nog veel uit mijn kast zal halen om mee te zingen op de mooie folkteksten

Sterke plaat inderdaad, ik vind de teksten echter zeker niet geweldig.

Eigenlijk allemaal knallers. Probleem inderdaad voor ze nu, zoals @Co Jackso zegt; volgende plaat gaat hoogstwaarschijnlijk tegenvallen. Het 'Seldom Seen Kid'-syndroom noem ik het maar even.

Leuk plaatje maar merk nu ik ' em sinds een paar weken op cd heb, dat je hem ook niet te vaak moet draaien.
Heeft daarvoor toch wel wat weinig variatie.
Maar dat heb ik wel met meer muziek. Prima voor zo af en toe.

Als je dit leuk vind, omdat je dit gezellige volksmuziek vindt, dan raad ik je Flogging Molly - Drunken Lullabies aan, voor wat meer up-tempo spul van hetzelfde.

Inderdaad een goeie tip, ik vind die van Flogging Molly persoonlijk nog een stuk beter dan dit.

Punk/folk, is dat net zoiets als The Pogues?

Ah leuk dat mensen deze tips waarderen. Ja ik ook, ik heb liever folk muziek met wat meer tempo erin. Eigenlijk is Mumford en Flogging niet te vergelijken met elkaar. Toch moest ik meteen aan dat album denken vanwege het "volkse" sfeertje dat op beide albums aanwezig is.

Dave King van Flogging Molly haalt z'n inspiratie wel bij bands als The Pogues. Dit is wel heftiger, hoor. Harder.

Ik zou zeggen ja: het lijkt op elkaar na het kijken van wat youtube filmpjes van The Pogues, want die kende ik nog niet. Al zijn de nummers van Flogging Molly wat sneller en moet je er vaker van springen.

The Pogues zijn geweldig, en ik ben niet vies van harde muziek

Ik ben wel benieuwd, M&S is mij iets te braaf...

Dan moet je zeker Drunken Lullabies luisteren: een groot feest. Zeer up tempo, gezellig, volks en veel getokkel tegen de maten in (wat ik zelf supergrappig vind).

Oké, zal ik eens doen

Einde van Dustbowl Dance is ronduit GRANDIOOS! Mogen wel wat meer uitspatten op die manier!
Dijk van een album.

Een leuk Brits folk plaatje ik heb deze plaat zoals de meeste denk ik leren kennen door Little Lion Man en wat is dat een geweldige song alles klopt eraan. Zelfs met de 11 neiuwe tracks die ik heb gehoord nu blijft deze mijn favoriet. Toch staan er genoeg uitschieters op en is hij van begin tot eind vermakelijk.

Prima album waarvan de eerste helft uitstekend is maar die vanaf track 8 'Timshel' duidelijk minder wordt. De laatst twee nummers vind ik zonder meer teleurstellend. Een nummer zoals 'Dustbowl Dance' gaat op het einde volledig uit de bocht. De nummers 2 (The Cave) , 4 (Roll Away Your Stone)en 7 (Little Lion Man) zijn daarentegen ijzersterk zodat er van mijn kant alsnog een hoge waardering voor dit album overblijft.

4,0*

Mooi die verschillende meningen Ik ben het trouwens helemaal met Screenager eens. Een fantastisch einde van misschien wel het beste nummer van deze band. In tegenstelling tot Little Lion Man, gaat dit nummer niet zo snel vervelen.

Dustbowl Dance vliegt uit de bocht? Het is juist het enige nummer dat de grenzen van muzikale veiligheid een beetje tart. Met afstand het beste nummer van de plaat.

Dat is hetzelfde op een andere manier uitgelegd.
Ik vind 'The Cave' het beste nummer, energieke song met schitterende zangmelodie. Alles op dit album vind ik een beetje gladjes uitgewerkte Folkrock, maar af en toe raakt het me wel. Met 'Dust Bowl Dance' heb ik eerlijk gezegd ook niet zoveel.

Voor de mensen die niet overtuigd zijn van Dust Bowl Dance.
Bekijk deze live-versie eens: YouTube - ‪Mumford & Sons - Dustbowl Dance Live [Multi Camera + Pro Sound]‬‏

Ik kan dit wel 10 keer na elkaar bekijken, heerlijk gewoon...

Live zijn ze zeker niet slecht. Dit neemt echter niet weg dat ik "Dustbowl Dance" nog steeds geen mooi nummer vind dit in tegenstelling tot "The Cave", dat voor mij zonder meer het mooiste nummer is van dit toch zeer genietbare album.

Idd, prachtversie!
De glastonbury versie is ook echt geweldig, wel een beetje upspeed bij momenten precies. Nu, 't is geen Dave Grohl, dat niet, maar ik kan er toch ook wel van genieten om hem achter een drum bezig te zien!

Ja, dit is een prima plaat. Heb hem nu 2 jaar in mijn bezit en hij gaat zo goed als iedere vakantie mee de auto in, ken hem daarom ook helemaal uit mijn hoofd.
Ergens, als je je ogen sluit, zie ik Engelse dorpen en natuur en het leven in de dorpen.

Echt heerlijke plaat. Lekker rustig en een heerlijk folk sfeertje! Erg ontspannend!