Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Ik beleef dit nu juist weer omgekeerd, na het indrukwekkende Sons & Fascination komt de Simple Minds met dit album op de proppen. Werkelijk alles klopt op deze plaat in mijn beleving, absoluut hun magnum opus,dit niveau is helaas nooit meer geëvenaard.

Dat ik hier ooit ingevlogen ben... Wat een holle bombast. Vol hipheid, synthjes, plukbasjes, dansbaarheid, die top40 drummer doet ook geen goed. Door de mand gevallen.

"Sons"overdonderde mij meer.
Net even meer dramatiek en essentie in mijn beleving.
Dit is prachtig hoor, maar een stukje netter.
Geeft niets, luistert heerlijk weg, maar de spanningsboog op "Sons" is mij dierbaarder.

Op de twee hitjes na, staan hier wel degelijk een aantal geweldige nummers op, daarom toch 5* , maar ik vind Sons and Fascination ook spannender en meer consistent. Het blijven sowieso albums die regelmatig hun rondjes draaien in Huize Alicia!

De vraag of Sons and Fascination of New Gold Dream de beste is, is net zoiets als vragen van welk van jouw twee kinderen je het meeste houdt. Ik wil helemaal niet kiezen! Ze verschillen in heel veel opzichten, maar ze zijn allebei superduper. Ik ben vooral blij dat onze boyband het ons zo moeilijk maakt te kiezen.

Andere invalshoek: bij twee perfecte albums kan er helemaal geen verschil zijn in kwaliteit. Voor diegenen die het hier niet mee eens zijn: hoe hoog zou je beide album scoren op een schaal van 1 tot 1000? Krijgen beide albums dan ook de volle mep?

Een eenvoudiger te beantwoorden vraag is: welk van deze twee albums draai je het meest? (in mijn geval: New Gold Dream).

vervelende manier van quoten. maar ach... ik gun je je roze bril

Als er nog zo'n quotez** je verkeerd citeert, haal je er dan weer 0,5 af?

Moet zelf ook herevalueren - kan het album in zijn geheel iig niet meer horen. Geen idee wanneer ik het voor het laatst heb gehoord.

hahahaha nee het was een soort omgekeerde aha-erlebnis. dus het effect daalt nog in.
staat los van fanboireakties

Hier wordt eerder het oudere werk gedraaid. Van de week in de auto Big Music nog gedraaid - had een negatief effect op mijn driving skills. Next op de stick was Music Complete - en dat liep een stuk beter.

Zal toch hoog scoren in de Album Top 10 1982 Zaaf. Wen er maar vast aan.

Zojuist voor het eerst beluisterd nav reactie Zaaf. Het einde niet gehaald. Mijn hemel...

We gunnen jou ook je dwaling hoor, Zaaf.

pluralis majestatis. dat ontbrak er nog maar aan.

Ave atque vale!

Bijna net so goed als Sparkle in the Rain; op dagen met windkracht 8 is dat album onovertroffen.

Dat gevoel heb ik ook steeds meer, Sparkle In The Rain dreigt bij mij ook deze voorbij te gaan.
De singles Up on the Catwalk, Waterfront en Speed Your Love to Me zijn in ieder geval geweldig.
Ook Book of Brilliant Things en East at Easter hebben dat niveau; de rest moet ik binnenkort nog eens goed luisteren.

Sparkle In The Rain is een mooi album maar ook een behoorlijke ommezwaai t.o.v New Gold Dream. Deze blijft voor mij hun allerbeste, wat zeg ik? Voor mij de mooiste plaat uit de jaren 80!

En dan zijn er nog die zich afvragen waarom 80s muziek zo'n slechte reputatie heeft en sommige muziekliefhebbers die het liefste uit de muziekannalen zouden willen wegpoetsen.

Als je dit album "de mooiste plaat uit de jaren 80!" vindt, vraag je natuurlijk daarom. Voor sommigen is het al een heel avontuur om eens bij de Plus te winkelen i.p.v bij AH.

Niet om het een of ander, maar heb je nou bewust eerst je stem verwijderd, alvorens er een 2,5 neer te zetten (zodat men niet ziet dat er eerst een 4,5 stond)?

Zou bijna zeggen zoals de waard is, vertrouwt ie zijn gasten. Jee/Na - deze plaat is gewoon fiks gedaald in m'n beleving/draaiwereld; en ik vrees dat dat niet zal veranderen. Een paar nummers kan ik wel waarderen. Ik had m'n stem weggehaald omdat ik die niet meer vond passen. Uiteindelijk toch - vanuit een soort wtf-gedachte - m'n huidige reële waardering neergezet, omdat ik dat wel vond kloppen, al heb ik die plaat wél lang gewaardeerd. Noem het voortschrijdend inzicht dan wel gedeeltelijke aftakeling van het niet-houdbare deel van het wavistische verleden.

Er zijn betere, mooiere, meer gedenkwaardige albums uit de jaren 80

Nounou je gaat van 4.5 naar 2.5..heftig

Een rigoureuze update door voortschrijdend muzikaal inzicht en verdere ontwikkeling van smaak vind ik wel gezond. Bij mij zijn er in de loop der decennia eveneens meerdere ooit beminde albums later door de mand gevallen. Vergelijk het maar met romances. Een aantal liefjes wil ik ook niet meer tegen komen. En zij mij net zo min, vermoed ik. Lijkt mij onvermijdelijk als je ouder wordt en leeft in het nu.

Helemaal niet zo heftig. Als ik dit album opnieuw ga beluisteren, dan zou er ook wel eens een halve * af kunnen gaan. NGD is wel een album dat je zeker niet te vaak moet horen. Dan wordt ie gewoon afgezaagd. In mijn top 10 van 1982 is ie inmiddels gezakt naar plaats 8.

Helaas is dat zo. Soms denk ik, had ik maar geen nieuwe luister poging gewaagd. Want daar gaat weer een mooie herinnering door het raam.

Dat is nou net de reden waarom ik NIET naar al die (reünie)concerten van 80s bands ga - dat pakt meestal hopeloos verkeerd uit - uitzonderingen zoals Magazine (met Noko) en Gang of Four bij Jools daargelaten. Only Ones, bij dezelfde Jools, was al weer een bevestiging: your mind doesn't like being retro-fucked with

Bovendien vermijd je dan ook praktische problemen als waar heb ik m'n rollator ook al weer gelaten of hoe kom ik uit dit bos ("I'm lost in a forest")

Mijn onderzoek afsluitend heb ik het album nu in zijn geheel beluisterd met de nogal cryptische teksten erbij. Niet om dure woorden te gebruiken maar omdat ze kort samenvatten wat ik ervaar: ik vind dit album een schoolvoorbeeld van bombastisch escapisme. Gezien de muzikale en maatschappelijke ontwikkelingen in dat tijdsgewricht, was daar blijkbaar dringend behoefte aan. Ik heb die aandrang nooit gevoeld.

Advies : luister er dan ook niet naar.
De huidige tijdgeest kent een unheimisch zwart/wit denken, die in de jaren tachtig van de vorige eeuw onmogelijk was. Toen hadden we gouden dromen, van een mooiere wereld.
Je vindt het niet erg dat ik mijn Droom blijf koesteren.

Het voordeel is dat ik maar 1 kind heb en dus altijd voor dezelfde kan gaan.

Verder heb ik beide op een 4,5* ster staan maar als ik echt moet kiezen dat ik bij Sons uit kom. Promised You a Miracle is toch wel een zeer matig nummer.

Beste blur8, Er naar luisteren zal ik ook zeker niet meer doen. Het heeft misschien met mijn leeftijd te maken maar van die gouden dromen destijds kan ik me niets herinneren. Het was imo een grimmige tijd met een duidelijke zwart-wit tegenstelling tussen bijvoorbeeld links en rechts. De huidige sociale media bestonden toen nog niet zodat het onderlinge antagonisme wellicht minder hijgerig en absoluut werd opgeblazen dan nu. Droom rustig verder, vrind! Niemand die je dat kan afnemen. Veilige keuze dus.