White Lies - Ritual (2011)

Vandaag in de Volkskrant:

'Wie van Kane houdt, heeft aan White Lies een goede.'

Oei, dan moet het dus wel heel bagger zijn? Want Kane is niet veel..

bagger is nog zacht uitgedrukt

soites, eigenlijk bestaat er geen groter belediging dan een vergelijking met die schreeuwlelijkaard met zijne mottige smoel van kane.

enne, white lies? tja, puberale gothic-new-wave-rock met lekker gespeelde dramatische teksten... muziek voor zoekende 12 tot 14 jarigen quoi

Losstaand van de kwaliteit van de plaat zijn de meeste kritieken die ik lees ook niet relevant. White Lies is een bandje in de stijl van Duran Duran, Ultravox, early Clan Of Xymox ed; ik snap dan ook helemaal niet waarom er geopperd wordt dat White Lies de Britse muziek moet overeind houden. Het is gewoon een (leuke) popband, die ondanks het feit dat zowel het top 40 publiek als de critici hen niet moeten wellicht een publiek zal vinden.

De teloorgang van de Britse muziek staat dus volledig los van de release van White Lies, maar vindt zijn oorspong in het feit dat enerzijds de eigen helden falen en nog meer in het feit dat de Britten zich ook helemaal op de Amerikaanse markt gaan richten zijn. De kwaliteit van de Britse charts is er in vergelijking met een vijftal jaar geleden serieus op achteruit gegaan en net als in de rest van Europa wordt het muziekbeeld in The UK behoorlijk éénzijdig.

Na het wat zwakke Is Love vind ik de plaat eigenlijk best genietbaar. Beter zelfs dan To Lose My Life. En dan is het toch leuk om weer eens echte synth-rock te horen, dat doe ik niet zo vaak.

Favorieten: Holy Ghost, Strangers en Bad Love.

"Klinkt aardig", dat is het gevoel dat bij mij overheerste bij hun debuutalbum en wederom bij dit album.

Er staan geen echte toppers op, behalve dan 'Bigger Than Us' (waarmee ik in aanraking ben gekomen door de game Need for Speed Hot Pursuit) die echt lekker is om naar te luisteren. Verder hadden de nummers van mij ook niet zo lang gehoeven, dan zit die spanningsboog er niet meer zo in.

Nipt 3,5, kan wellicht lager worden.

Vreselijk slappe plaat (net als de voorganger) met dertien in een dozijn gemakzuchtige meezingers die al na één luisterbeurt stuk voor stuk door het ijs zakken. Bijna net zo erg als de laatste Coldplay. Heb er verder niets over te melden.

En laat ik hier dan maar meteen wat reclame maken voor het nieuwe album van The Search dat via - thesearchsweden.wordpress.com legaal te downloaden is. Naar mijn mening heel wat beter dan deze nieuwe van White Lies en het zwemt in hetzelfde vijvertje al is het een heel ander visje.

Slappe vis, slappe vis,
terwijl The Search wat anders is!

Allemaal op zoek naar The Search

Van hun vorige: Rapunzel

@ Mjuman : Ik vrees dat het merendeel van het publiek dat White Lies zum Kotzen vindt The Search zo mogelijk nog erger vindt. Geen muziek voor cynici . Maar, als we toch bezig zijn bied ik graag The Mary Onettes aan, en dan vooral hun eerste album.

The Search uit Zweden (Stockholm) is zo mogelijk nog kleinschaliger, alternatiever dan Mary Onettes (Jönköping) - zie ook mijn opmerkingen bij Mary Onettes. Het ging mij erom de post van Chameleon Day te ondersteunen, omdat ik The Search een warmer hart toedraag dan dit enorm gehypte album en ook van mening ben dat luisteren naar een gratis te downloaden album iig geen kwaad kan. Kan eenieder zich een eigen geluidsbeeld vormen.

Dat de mix nu wave met pop gene grote schares trekt was me al duidelijk toen ik afgelopen vrijdag naar Ekko ging voor een concert van iLikeTrains - ik had kaarten vooraf besteld, maar er waren gewoon nog kaarten te koop, al verkocht het concert uiteindelijk uit.

Maar mss is het wel wat voor het merendeel van het publiek dat White Lies helemaal fantastisch vindt. Het heeft wat meer diepgang (muzikaal gezien).



Die is zeker beter.

@Mju: sorry dat ik voor jou spreek.

Het eerste album van The Search kunnen White Lies fans zich blind aanschaffen. Ik ben het met jullie eens dat The Search instrumentaal best te genieten is, maar de voornaamste redenen waarom WL een veeg uit de pan krijgt - teksten en zang- zijn ook de achillespees bij The Search (vooral de teksten zijn op latere albums soms wel érg zwak). Wat mij betreft situeer ik het debuut van The Mary Onettes duidelijk hoger dan White Lies/The Search.

Om White Lies fans nog wat blijer te maken :


YouTube - DRAGONS - Lonely tonight

Het debuut van Dragons ligt helemaal in het White Lies straatje maar is als totaalplaat imo een stuk sterker.

Ik zei dan ook dat The Search muzikaal meer diepgang heeft. Tekstueel is het niet erg sterk. Ben ik met je eens.



De eerste en de vierde van The Search doen, vind ik, niet voor het debuut van The Mary Onettes onder.



Dragons kan ik zeker ook aanbevelen. De beste uit het rijtje.

31 januari verschijnt 'Palace' van Chapel Club. Dit past toch ook binnen dit genre en alles wat ik ervan gehoord heb, klinkt stukken beter en oprechter dan deze White Lies. Ik heb Ritual 1,5* gegeven en ik vrees dat dat nooit meer gaat veranderen.

Anyway:
YouTube - Chapel Club - All The Eastern Girls (Extended Version)
YouTube - Chapel Club - Five Trees (vooral dit deed me aan WL denken)

Ik vond White Lies een paar jaar geleden wel vet. Ik ben echter bang dat deze band er voor mij een is met een korte houdbaarheids datum. Bigger Than Us vind ik in ieder geval een klote plaat. Ik irriteer me kapot aan de vocalen en dat terwijl ze niet eens verander zijn. Heb de rest nog niet gehoord en geef dus ook nog geen mening over het album.

Pas als rating onder de 3 sterren duikt begin ik me zorgen te maken over de plaat en de toekomst van de White lies... Want de hype maken ze blijkbaar helemaal niet waar! Snap ook niet dat dit bandje arena's kan vullen! Vind het live echt niet goed zelfs.
Ik heb het op pukkelpop gezien, toen zat de drummert steeds buiten de maat te meppen, wat een gek! En ook zag ik ze live in Watt en in de Paradiso(of was het nou melkweg), want interesse had ik zeker in deze band, maar die drummer, wat een afgang, sowieso paste(in ieder geval) niet bij de band, ook qua looks.

Waar ik me ook over verbaasde, toen ze in 2009 hier in Nederland toerde kende ik ze eigenlijk helemaal niet. En tot mijn schrik koste een t-shirtje van zo;n (toen) relatief onbekende band, ja je raad het vast nooit) 25 hele euro's! Dat is 5 euro minder dan dat van een band als Guns N' Roses of Green Day(die al heel wat jaartjes mee gaan en veel bekender zijn). Daarbij vind ik ook dat ik tot zover de voorprogramma's van de Lies het beste vond, en de hoofd act dus topte.


Terug naar de muziek, luister zo nu en dan eens stiekem een nummer, downloaden doe ik niet.
En moet inderdaad toegeven dat het gewoon niet goed is! Ben nu wel benieuwd naar Shadows Chapel Club, wat inderdaad veel oprechter klinkt en dat 2e nummer klinkt bij vlagen inderdaad meer als de oude white lies dan deze.

En om weer terug te komen op de live optredens, een nummer als The power and the Glory kon natuurlijk niet uit blijven, want die mafkees stond na iedere gitaar aanslag met zijn vuist in de lucht ophitsende gebaren te maken.

[Niet té negatief bedoeld, ben nog steeds van plan om de cd te kopen]

Totale onzin van de Volkskrant, Kane is niet te vergelijken met de White Lies.
Kane mocht willen dat ze ooit het niveau van Too loose my Life halen.
Ik moet wel zeggen dat Ritual wel erg veel luisterbeurten nodig heeft voor dat ik hem goed vind.
Strangers is wel weer een geweldig nummer.

Wat? Volkskrant vergelijkt Kane met White lies??? Is dit serieus? De recensist die dit geschreven heeft moet zich duidelijk wat meer verdiepen in de hedendaagse muziekscene of zich alleen maar toeleggen op recensies van Madonna, Bon Jovi of Springsteen.

Met alle respect: Kane is niet mijn muziek en White lies vindt ik geweldig. Beide groepen zitten duidelijk niet in dezelfde muziekcategorie...
De cd-besprekingen van de Volkskrant sla ik voortaan maar over.



De cd van de Dragons heb ik ook al een tijdje in bezit en waardeer ik ook. Deze cd vind ik echter minder sterk dan Ritual. Van deze cd blijft elk nummer in m'n hoofd hangen. Dat had ik niet bij de cd van de Dragons. Lonely tonight en Trust zijn van die cd echt zeer sterk.

Gouden tip doet mij vooral denken aan de eersteling van Editors en ook wel aan The Smiths, ik hoor sterke songs!

Behalve dat al die andere bands veel beter zijn dan White Lies, wat helaas het dieptepunt is geworden van de nieuwe engelse postpunk.

2011 wordt toch het jaar van Chapel Club, en hopelijk ook van Editors die met een vierde gaan komen.

Mmm, ik krijg van dat Chapel Club toch ook een beetje natte oksels.

Waarom niet dit album van Twin Shadow eens geprobeerd? Of deze van Violens? Beide met heel veel jaren 80 invloeden, maar dan met een ruimer palet aan smaken (niet alleen retro-postpunk).

Of de debuut EP van Red Drapes.

Ik krijg van al die aanbevolen bands geen warme gevoelens, lijkt wel of er een Smiths-revival gaande is, dertien in een dozijn. Dan nog liever White Lies voor bij de huishoudelijke klusjes.

Sluit ik me bij aan
mensen die hier echt wat in horen kan ik niet begrijpen.
Komaan, horen ze hier echt iets in? inspiratieloze shit is het.

Jammer dat ze hun lijn (qua songs) niet doorzetten van het eerste album.

Trouwenss, wat is die zanger vals ..

Heb je ze wel allemaal beluisterd dan?

De zang zit soms iets te veel op het randje, waardoor het net niet zuiver is.
Opener Is Love heeft een mooie structuur, maar daar is de zang duidelijk de zwakkere schakel.
Verder hoor je hier behalve de New Wave ook duidelijk muzikaal invloeden die meer richting Stone Roses en The Charlatans gaan.
Hopelijk kunnen ze dit live wel over brengen.
Bij het debuut kwam de zang beter uit de verf.

Van wat ik live heb gehoord van dit album was het heel saai, vals en soms buiten de maat. Dus denk dat dat een nee is...

Muzikaal of voornamelijk de zang?

Ze spelen live nu met een extra gitarist, dus kwa gitaren en bas is het inorde.
De drums hebben een vervelende echo waardoor het onritmisch gaat klinken.
Misschien had de drummer last van de zomerzon, maar soms zat hij er wel heel erg vel naast, soms bass soms snare..

En ja de vocals zijn sowieso niet denderend, het lijkt soms net iets te hoog gegrepen, hij mag dan Harry heten maar toont met deze nieuwe songs aan dat hij dan nog niet kan toveren..

Die drummer heeft in de clips anders qua stijl veel weg van Stephen Morris (New Order, Joy Division).
Jammer dat het live dan minder is.

Kijk, luister eens naar deze versie van EST
YouTube - White Lies - E.S.T. LIVE @ Pukkelpop 2010
Daar was ik ook bij, bij het concert, en zoals die drums klinken, 50 seconden klinken, kwamen ze ook echt uit de boxen....
Is niet alles.
Versies van de nieuwe songs kan ik eventjes niet vinden van Pukkelpop.. Maar daar zaten echt draken bij, ben zelf 10 min voor het einde weg gelopen.. terwijl ik het zoals eerder gezegd altijd wel een toffe band vond!