The Beatles - Magical Mystery Tour (1967)

Ik vraag me af hoeveel vink7 op had toen ie dat schreef of wat ie allemaal had gebruikt.

In ieder geval geen warme chocomel.

ik, vink, pak de pen op......

geen warme choco,geen warme yoko,niks warms van de toko.
el hombre poco loco.

vandaag schrijf ik tekst op een wit veL.
vandaag maak ik muziek in een geluidloze ruimte.
vandaag sta ik op en richt ik mij tot de wereld, die smacht naar de antwoorden.

magical, dat was het zeker.
mystery, dat is het nog steeds.
tour. zij zijn allang gestopt, maar niet in onze harten.

boudewijn de groot zong, als de rook om je hoofd is verdwenen.
hier is die juist door ons gecreeerd.
er wordt beweerd dat i am the walrus geen hit is.
maar jullie, juiSt jullie, weten toch dat een hit niets met commercie heeft te maken.

in de rijke vertakkingen van Beatles-kennis is het niet meer dan logisch dat fenomenen verbasterd worden en later het schrijversduo als twee solisten worden bewonderd. Bij een conflict is iedereen op zijn manier de schuldige en is iedereen op zijn manier de onschuldige en is iedereen op zijn manier de bemiddelaar.

trots.

het fenomeen wat in De weg kan tussen succes en falen.
trots op expressie,trots op het goede in de mens.
trots op een gevoel waar sinds het begin van het leven niet op gehoopt werd.
all you need is love.

maar toch die intro.
wilden de beatles,de fab 4,de ancient quarry man.
liverpools pride....

Waren de beatles bewust van het feit dat ze het nummer vernietigen door de intro.
Waren de beatles bewust dat oude wonden met de fransen opengehaald konden worden door misbruik van hum glorieuze volkslied.
Waren de beatles bewust van het feit dat ze vooral altijd gelinkt zijn met robert ten brink en zijn miserabele liefdesprogramma.
Waren de beatles bewust van het feit dat ze vooral altijd door semi beatles fans gewaardeerd worden door dit stukje muziek en niet voor hun geniale psychedelica muziek.

we zullen het nooit weten,
laat ons maar denken.


l

Jezus Christus!


Wat denk je zelf?


Ja, een nummer is nog maar niet zo maar geschreven. Paul McCartney ligt nog wakker van de opschudding die hij veroorzaakte bij het Franse publiek.

vink , doe dat vaker, ik bewonder je.

Hadden ze het maar geweten dan was het vast anders gelopen al had dat misschien in tegenstrijd geweest met de moraal van het lied.

geniaal stuk tekst vink

Leuk zo, maar blijf dan niet trappelen bij 1 album beste Vink7.

Actie!!!

Als ik me goed herinner kwam Magical Mystery Tour na Sgt Pepper's uit, maar dateren een aantal opnamen van daarvoor of in ieder geval van de sessies die wel op Pepper kwamen. Er is dan ook veel verwantschap tussen beide albums. Op beide zijn The Beatles in hun psychedelische periode zoals dat toen heette, het is de tijd van de flowerpower,de LSD (John) en de meditatie (George). En intussen is het Paul die nieuwe ideeën ontwikkelt zoals conceptplaten en muziekstijlen met elkaar vermengt die tot dan toe onverenigbaar leken.
Het is wel super creatief allemaal, vooral wat betreft Paul. Er wordt een maf filmpje gemaakt waar eigenlijk niemand iets van snapt. Het concept van MMT is niet duidelijk en dat van Sgt Pepper's wordt halverwege helemaal los gelaten.
Maar het levert prachtige en soms grappige nummers op. Misschien zouden we Magical Mystery Tour en Sgt Pepper's gewoon maar als een geheel moeten beschouwen, minus de single All you need is love die op de cd aan MMT is toegvoegd.
De oorspronkelijke EP magical Mystery Tour had zelfs slechts de eerste zes nummers. Daarvan vind ik The Fool on the Hill en I am the Wallrus veruit het beste. Blue Jay Way en Flying horen tot het weinige Beatlewerk dat maar zozo is, terecht vrij onbekend gebleven werk.
Hello Goodbye heb ik altijd een matige single gevonden. De B-kant I am the Wallrus is natuurlijk veel beroemder en terecht.
Hetzelfde geldt eigenlijk voor Penny Lane en Strawberry Fields. De B-kant overtrof de A-kant. Typisch zijn beide B-kanten van Lennon, wat toch laat zien dat hij bepaald niet in een impasse zat al was McCartney wat productiever in deze periode.
Toch heeft Magical Mystery Tour nooit de status van Sgt Pepper's bereikt.

De single Strawberry fields forever/ Penny Pane kent geen A en B kant, het plaatje werd toentertijd als dubbele A kant uitgebracht. Net zoals The Beatles vaker deden. We can work it out/Day tripper, Elenor rigby/Yellow submarine of Something/come together zijn ook voorbeelden van dubbele A kanten.

A;ls ik me goed herinner kwamen Hello Goodbye en Penny Lane op no 1 in de hitlijsten. Dus werden die toch algemeen als de hitsingle gezien, de A-kant zou je kunnen zeggen.
Maar er is inderdaad niet echt sprake van het opvullertje dat een B-kant daarvoor toch vaak was.

Dubbele A-kant inderdaad. Strawberry Fields was daarmee de eerste single van the Beatles sinds Please Please Me, die niet op nummer één terechtkwam op de voorloper van de UK Singles Chart. Daarom is deze in tegenstelling tot Penny Lane niet aanwezig op: http://musicmeter.nl/album/1959

Erratum: The only singles released in both the UK and US that did not reach #1 in either country, and were therefore ineligible for inclusion on the album, were "Please Please Me" and "Strawberry Fields Forever"—both reached #2 in the UK charts. (bron: http://en.wikipedia.org/wiki/1_(The_Beatles_album))

Penny Lane had in de VS wel een nr. 1 status bereikt waardoor Penny Lane wel op 1 staat en Strawberry Fields niet...

It's time to kick my top 10's ass.
Wat een geweldig album...

Verhoog dit album met een halfje , ik heb in eerste instantie deze plaat te mager beoordeeld t.o.v. van het gebodene.
Er staan toch wel enkele tijdsloze nummers op dit album zoals Fool On The Hill, het pakkende en niet meer uit mijn hoofd krijgende Penny Lane en natuurlijk Strawberry Fields Forever & I Am The Walrus.
Flying / Blue Jay Way weerhouden mij ervan om de volle mep te geven.
Die geestverruimende middelen hebben het creatieve proces bij The Fab Four behoorlijk bevorderd en zijn toch ergens goed voor geweest
Maffe filmpjes, maffe teksten, maffe geluiden maar een te gekke plaat.

Net de geremasterde versie op cd aangeschaft (de USA elpee heb ik sinds de jaren '70) en daarin staat bij de recording notes:
The titletrack of MMT was started on 25th april 1967 - five weeks before the release of SPLHCB and only four days after that LP was finished. The other songs on this album were recorded over a long period. The earliest - Strawberry Fields Forever - dates from november 1966; the last - Hello, Goodbye - from October of the following year. However, work on five of the six songs featured in the film was concentrated between August and October, 1967.

Tijdens de vakantie gekocht en regelmatig in de huurauto opgezet. Grappig dat zelfs mijn dochters van 13 en 15 dit leuke muziek vinden (goh, ik wist wel de naam van de Beatles maar had nog nooit muziek van hun gehoord... ).

Dat maakt het als ´album´ ook zo´n aparte ervaring...twee tracks die het psychedelische hoogtepunt vormen (de single Penny Lane/Strawberry Fields Forever) en een soort ´nagloei´ van de Sgt. Pepper´s sessies. Soms werkt het prima ( I Am The Walrus, Baby You´re a Rich Man), soms klinkt het wat minder geinspireerd. De titeltrack is enthousiast gebracht, maar ik vind het net iets teveel de Sgt. Pepper´s Lonely Hearts Club Band deel 2...

Ik heb al eens een recensie losgelaten op deze plaat. Blijft een juweeltje. Vooral I am the walrus vind ik top. Ik hoop echter dat ik deze plaat ooit nog eens als remix (doe maar meteen Please please me tot en met Let it be) van dit meesterwerkje kan kopen. Zo goed als op Love laat staan de Anthology DVD krijg je I am the walrus op de remaster niet. Je weet wel waarom. Ik heb onlangs de eerste drie lp's van the Doors op cd gekocht. De remix van deze cd's waren fantastisch (of hebben ze hier aan gesleuteld?). Dat moet met The Beatles toch ook kunnen ?

^Een Duitse Hör Zu LP kopen is een mogelijkheid.

!
Hoewel: geen officiele remix...wél van fraaie mastertapes, dus je hoort in ieder geval fraaie stereomixen van Penny Lane en I Am The Walrus!

Zet deze lp eens af tegen de remaster cd van Magical mystery tour?

Wat zijn jullie bevindingen?

Wat wil EMI/Apple in de toekomst op remix gebied ?

Wat je vooral hoort is dat de LP hét medium is voor muziek uit deze tijd; je hebt een geluid die vooral prettig veel 'midden'.
Het is lastig te beschrijven. Het nadeel wat je hebt (tikjes, af en toe ruis) valt vooral weg door het fijne 'algemene' geluid van vinyl.
Vooral op de Hörzu-elpee is de bas af en toe spectaculair aanwezig in bijvoorbeeld Baby You're A Rich Man.
Om één of andere reden had de Duitse Platenclub Hörzu af en toe beschikking over prima kwaliteit albummaster-tapes en hadden ze blijkbaar goeie technici die er wel raad mee wisten. En zo werd de Please Please Me-versie van dit label legendarisch (wat minder echo, een directer en pittiger geluid) en is de MMT-elpee heerlijk keihard af te draaien.

EMI/Apple gaat in de toekomst vast nog wel zaken remixen, deels hebben ze dat al gedaan voor het Rockband-spel.
Gaat dat persé een betere MMT opleveren? Ik denk haast van niet!

Ik ben toch best wel thuis in The Beatles maar van die Duitse platenclub had ik nog nooit gehoord. Ik zat mij vandaag nog te bedenken wat ik wel niet uitgegeven heb aan The Beatles. Na de moord op John Lennon eind 1980 hing bij ons in de 6e klas (nu groep het hele prikbord vol over The Beatles en John Lennon. De enige referentie voor mij was de nummer 1 hit van Macca met Mull of Kintyre eind 1977 op toppop. Daar kwam snel verandering in want begin 1981 gingen wij op wintersport naar Frankrijk. Mijn ouders hadden een huisje gehuurd. Daar lag een tapje van Rubber soul die ik de hele vakantie beluisterd heb. Niet dat ik die plaat in één keer kon waarderen maar Norwegian wood vond ik direct al fantastisch. Het jaar daarop zaten wij in een ander huisje met een hele fijne stereo instalatie. Tussen alle klassieke muziek ondekte ik een leuke dubbel-lp. The Beatles 1967-1970. Muziek van een andere planeet als je 13 jaar bent. Sindsdien alles gekocht op cassette, daarna op lp (zijn nog allemaal puntgaaf met plastic hoes enzo). De muziekwinkel in Aalsmeer gaf mij later die blauwe box gratis mee.
Toen alles op cd gekocht maar ook die blauwe boxen met singles en ep's. Vorig jaar zowel de mono als de stereo box gekocht. Daarnaast ook alles op Anthology gebied gekocht (video en dvd box, singles, lp's). Let it be, Yellow submarine soundtrack zeg maar al het reguliere werk heb ik in bezit en dan vergeet ik nog wel iets. De geremasterde lp's komen er ook vast aan maar op bootleg gebied heb ik niet zoveel. Wel de lp Beatles sessions uit 1986 of zoiets. Bij elkaar een heel bedrag. Ik wil het niet weten. Toch zal ik alle toekomstige releases kopen. Waar blijft Let it be op DVD of Shea stadium of Hollywood bowl op cd om maar eens iets te noemen. Er is nog zoveel.
Maar Bawimeko: Gaat een nieuwe remix een betere MMT opleveren. Ik denk ook haast van niet maar als ik naar I am the walrus van de anthology dvd kijk en luister dan krijg ik het toch wel warm. Zeker aan het eind met al die fraaie geluideffecten.

een ding is zeker: The Beatles zullen mij nooit loslaten ( of is het mijn portemonnee of pinpas) ?

Ben toch niet de enige denk ik.

Het lastige met dit album is dat het eigenlijk maar op vier sporen is opgenomen met het idee om met die sporen een goeie mix te krijgen. Dus: niet om een fijn stereobeeld te verzorgen!
Pas ná de Witte Dubbelaar werd stereo de 'standaard' voor de Beatles.

Je kan dus vast wel met veel toeters en (digitale) bellen I Am The Walrus remixen naar 'normaal' stereo of zelfs 5.1 Dolby Surround, maar dan komt het dicht bij het inkleuren van een zwartwit-film.
Persoonlijk vind ik het in I Am The Walrus niet zo'n probleem; je kan horen dat George Martin weer 'ns hard aan het werk moest met John's half-onhaalbare invallen. En dat de avond van de opnames "King Lear" op de radio werd uitgezonden was een fraai staaltje geniaal toeval:
Edgar: I know thee well: a serviceable villain,
As duteous to the vices of thy mistress
As badness would desire.

Gloucester: What, is he dead?

Edgar: Sit you down, father. Rest you.
Tip voor Caravelle: check af en toe op Marktplaats voor een Hörzu MMT..of een Duitse Apple persing..een kwestie van slim zoeken soms. Af en toe wordt er een belachelijk bedrag gevraagd, maar ik heb de mijne voor een tientje op de kop kunnen tikken...
Het is de beste versie die te krijgen is momenteel, kun je later nog overwegen of de vinyl-box (oktober?) wat voor je is..:)

All You Need is Love vind ik een afschuwelijk nummer (dan hoor ik veel liever [Money] Can't Buy Me Love), maar de LSD en meditatie (zoals ik van Bertus99 las) werpte wel z'n vruchten af.

Ik vind All you need is love ook geen top. Destijds vonden velen dat echter wel want het was een enorme hit. Lennon wist hoe hij commercieel kon scoren door aan te sluiten bij de tijdgeest en ontwikkelde langzamerhand een slogan-achtige manier van songschrijven die later uitmondde in Power to the People en Give peace a chance.
All you need is Love sloeg natuurlijk sterk aan bij het klimaat eind jaren '60: toen de Love-generation ontstond met als climax het Woodstockfestival, en in Nederland Kralingen.

Ik hou echter veel meer van de Lennon van Strawberry Fields en I am the Wallruss.

Een mooi album met één grote misser in mijn ogen. Namelijk 'Baby You're a Rich Man'. Met dat nummer kan ik echt helemaal niets.

De rest van het album is uiteraard top en bijna elk nummer slaat dan ook aan. Aan het titel nummer heb ik erg moeten wennen, maar vind ik inmiddels een erg geslaagde track en een mooie opener. 'Fool on the Hill' is ook adembenemend mooi, zelfs het bijna geheel instrumentale nummer 'Flying' vind ik een fijne afwisseling op het album.

Het nummer 'Blue Jay Way' kan mij niet geheel bekoren en komt waarschijnlijk nog af van de 'Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band' sessies, waar ik ook niet kapot van ben.
De nummers die daarna komen met uitzondering dus van 'Baby You're a Rich Man' zorgen ervoor dat dit album op een dikke voldoende uitkomt

Na Abbey Road is dit mijn favoriete beatles-plaat. Heerlijke meezingers afgewisseld met 'moeilijkere' nummers.

Mee eens. Erg jammer.

Kan iemand mij uitleggen waar I Am The Walrus nou eigenlijk op slaat?
Ik vind het maar een raar stukje:
I am the eggman, they are the eggmen. I am the walrus, goo goo g'joob.

De grap is dat het nergens op slaat. Lennon kwam erachter dat zijn teksten 'geanalyseerd' werden op scholen, dus hij dacht laat ze dit maar eens uitzoeken.