The Beatles - Magical Mystery Tour (1967)

Baby you're a rich man had wat meer aandacht mogen hebben. In de basis een topnummer met in de fade out een heerlijke McCartney schreeuw als ik het goed heb. Volgens mij niet opgenomen in Abbey Road studios ? Penny Lane blijft ook een toptrack.

Ja eens. Sterk arrangement. Intro van dit nummer doet me aan Talk Talk's Life's What You Make It denken.

Ha ! Psies mijn 3 faves ..... Hello Goodbye had ik vroegâh een bloedhekel aan maar is toch eigenluk ook van uitzonderlijke klasse.



Las i.i.g. laatst, in een van de vele stukjes die er nog steeds over de Fabs geschreven worden ( ik ben geen fan dus af en toe schiet me dat nog wel eens verkeert ), dat het nummer prakties meteen nadat het geschreven was opgenomen is.

En dan ook nog iets met rich fag jew . Een soort van " eerbetoon " aan hun manager Brian Epstein.

Baby you're a rich man is opgenomen in de Olympic Sound Studios in Londen. Eén van de weinige Beatles nummers die niet is opgenomen in de Abbey Road studio.
Het is ook een beetje Beatles meets Stones. Brian Jones speelt hobo op het nummer terwijl het gerucht gaat dat Mick Jagger op de achtergrond meezingt. Hij was in ieder geval in de studio aanwezig tijdens de opnames.

Beetje magere produktie. iele piano, rommelig bass geluid, doffe drums. Waar is Harrison? Beetje schel geluid. Wel een heerlijk refrein en toch ook een heerlijke fade out. Moest zeker snel een b kantje komen ? En waarom in de OLYMPIC Sound Studios ? Klinkt meer 4e klas KNVB.

De stereo remaster klinkt wel wat beter en minder dof, maar echt mooi is het toch inderdaad niet.
Wel kun je Harrison op lead gitaar horen, maar de hobo en vibrafoon (Eddie Kramer) haal ik er niet uit.
Misschien nog even met de hoofdtelefoon proberen. Vind het voor de Beatles trouwens een wat minder nummer. Maar het werd destijds wel erg vaak gedraaid op Radio Caroline.

Het klinkt meer als een demo dan als een "af" produkt. Het is rommelig, het klinkt modderig en ik ervoer het damaals als niet hun normale nivo. Denk dat ze voor de sfeer gekozen hebben in plaats van het nummer opnieuw op te nemen. Misschien hadden ze met Croz zitten bomen over de RCA tape van Eight Miles High ?

En laat ik nou vrijwel alles wat jullie als 'nadeel' noemen, als een pluspunt zien. Er is duidelijk gekozen voor een muddy rommelige productie, wat het licht chaotische van het nummer alleen maar beter benadrukt. Er kan zo van alles in worden gebracht, zonder dat het teveel opvalt. Het heeft inderdaad wat trekken van een oud Stones nummer en als ik goed luister, dan lijkt het er verdacht veel op dat ik zeker twee keer Mick Jagger hoor.

Dan zingt Lennon " Mick faggot too ".

Rommelig bas-geluid? Op wat vinylversies (de duitse persing op Hörzu/Apple label) is het een erg overtuigend basgeluid!
Volgens mij klinkt het als een rommelig nummer omdat het duidelijk als een half-af tussendoortje werd bedacht, niet van het statuur van Strawberry Fields of I Am The Walrus.

Ja, I Am The Walrus heb ik net aanstaan. Dan heb je het gelijk over één van hun beste nummers.

Verklaar je nader.

De kracht van Baby You're a Rich Man is juist het rommelige gruizelige. Héél snel geschreven, snel opgenomen en snel op de plaat gezet. Typisch Lennon.
Als Baby You're a Rich Man een gepolijst nummer was geweest met een hele doordachte productie dan was het een heel ander nummer geworden. Minder spontaan. De kracht is juist de weirdo sfeer.

Heel simpel. Er wordt wel eens geschreven dat lennon aan het eind van Baby you're a rich man " rich fag jew " zingt. Nu lees ik dat Mick Jagger tijdens de opname van dit nummer misschien ook in de studio rondliep. Misschien zong Lennon wel " Mick faggot too " in plaats van " rich fag jew" ? Met een beetje fantasie hoor je dat. Een beetje " I burried Paul " in plaats van " cranberry sauce " in Strawberry fields forever. Flauw grapje van mijn kant alhoewel lennon Mick regelmatig Mick faggot noemde.

Nooit gehoord dat Jagger aanwezig was ....????
,Wel algemeen bekend dat Jones meespeelt
Ook ik vind het voor Beatlenormen een oppervlakkige song
Goed album verder ,heb wel altijd het gevoel dat dit een soort verzamelalbums is
(dat komt door de oorspronkelijke 2 E.P,S ....wss)

Ik vermoed dat The Beatles de teugels wel eens lieten vieren.
Ze waren een full time studioband geworden en het fatatisme om het perfect vast te leggen was groot.
Waarschijnlijk hebben ze het lekker losjes gehouden en zijn gegaan voor het ongedwongen pure.
Iets wat op de witte lp ook al regelmatig te horen is.

Ik vermoed zelf dat het 'ongedwongene' deels noodgedwongen was; inmiddels zaten ze bij de meeste opnames alweer een paar maanden in de studio (in feite begonnen de sessies al eind '66 met Penny Lane/Strawberry Fields, daarna de sessies voor Sgt. Pepper's en daarna wat halve en hele ideeen voor een ''vervolg'') de mannen waren moe en eigenlijk toe aan een break. Een uitstapje naar de Maharishi in Wales werd overschaduwd door de dood van Epstein.... In feite was McCartney de baas van The Beatles geworden met George met zijn hoofd in India, Lennon met z'n hoofd vol LSD en Ringo kon er niet veel tegenin brengen. Een klein wonder dat deze compilatie zo goed is uitgevallen, mede dankzij de kwaliteit van de songs die eind '66 en begin '67 waren opgenomen....

Wat is "Hello Goodbye" toch een ontzettend gedrocht. Na één minuut hangt dat nummer mij de keel al uit. Afgezien van dat nummer is dit toch wel een vrij geweldig album te noemen. De klassiekers zoals Penny Lane en Strawberry Fields Forever staan er natuurlijk op waardoor het voor mij al niet kapot kan. Er staan echter ook zeer onderschatte pareltjes op zoals "Blue Jay Way" en "Flying". Twee van mijn favorieten uit de psychedelische periode van The Beatles. Toch voelt dit minder als een album dan rest van de meesterwerken die de heren in hun studio jaren hebben gereleased. Zo vind ik sommige nummers niet goed bij elkaar passen. Het redelijk conventionele "Your Mother Should Know" steekt bijvoorbeeld nogal af met de rest. Het album heeft gewoon wat minder cohesie en lijkt meer een compilatie van losse singles.

"Hello Goodbye", op welke versie staat die

LP: eerste track van de b-side. Stond niet op de oorspronkelijke 2 * 7" met boek

Ik ken alleen de versie met Hello Goodbye eigenlijk. Een versie zonder zou geweldig zijn

Zoals daar is, uit een vér, vér verleden toen mensen nog een hart van goud hadden - 2 * 7": Beatles, The - Magical Mystery Tour at Discogs

Wat een kinderhoes eigenlijk !
Lijkt wel een foto uit een kindermusical als je niet beter zou weten.

Bovenstaande gepost te hebben realiseer ik me dat het natuurlijk ook een film was voor grote kinderen.
Althans zo ervaarde ik 'm.
Bij vlagen soms zo hilarisch slecht dat we een hele leuke avond hadden toen we hem keken.

De muziek blijft natuurlijk fantastisch !

Stom, nu zie ik het ook.. waarschijnlijk heb ik die verdrongen of zat ik met de 7" in mijn hoofd. Toch een zeiknummer, naast All You Need

Obscure thing schreef:



Dat is het ook .

Tja. Dan heb je een groep met zowel Paul Mccartney, John Lennon en George Harrisson. En een plaat met zowel I Am The Walrus, Strawberry Fields Forever, Penny Lane & The Fool On The Hill. Al had de rest zwaar slecht geweest, dan nog houden die monumenten van songs de plaat nog overeind.

Dan zou ik nog even een lansje willen breken voor Your Mother Should Know. Gewoon een heerlijk, melodieus, niets-aan-de hand-liedje zoals alleen Mccartney dat kan. Niet te kort, niet te lang, gewoon perfect.

Veel herinneringen aan deze plaat. Als kind vond ik sommige stukjes van I Am The Walrus en het coda van Strawberry Fields Forever (dat stukje dat terugkomt na de stilte en waarin volgens de overlevering "I Buried Paul" geroepen zou worden) zo creepy dat ik mijn oortjes dan even dicht deed, terwijl ik de plaat wel liet draaien. Ik vond het dus toch te goed om af ze zetten. Zo heb ik The Beatles leren kennen, meteen in het diepe met Magical Mystery Tour!

Prachtband. Met ook heel veel andere prachtplaten.

Ha, eindelijk ook alle albums op Spotify ! En welke draai ik als eerste ? Juist... Deze. Man man man wat een heerlijke herinneringen komen er naar boven. Geniaal Magisch album !

Dit is denk ik mijn favoriete beatles cd, staat vol met catchy nummers. Ook lekker om in de auto te beluisteren